De Camerata Ostendia staat in de Oostendse koorwereld en ver daarbuiten synoniem voor een dynamisch dameskoor. Vele dames zingen al van kindsbeen af mee. Door dit jarenlange samen zingen vormt de Camerata Ostendia een hechte groep, waar de vreugde van het zingen en de vriendschap centraal staan. Dit resulteert in een mooie, homogene koorklank. In de loop der jaren behaalde het koor eervolle vermeldingen op wedstrijden zoals het Festivale voor Jeugdkoren in Neerpelt en het Provinciaal Tornooi van West-Vlaanderen. In deze laatste werd de Camerata Ostendia opgenomen in de afdeling uitmuntendheid.
Het koor ondernam heel wat koorreizen en organiseert tweejaarlijks een koorweekend. Herhaaldelijk werden uitwisselingen en samenwerkingsprojecten met koren uit binnen- en buitenland gerealiseerd.
Er zijn door de jaren heen diverse opnames gerealiseerd. In 1995 werd een CD gewijd aan de werken van Paul Schollaert. Hierop verleent de Camerata Ostendia niet alleen zijn medewerking aan de Ensorkantate "Mijmerend met Ensor" maar vertolkt het ook de "Vijf gelukkige liefdesliederen", speciaal voor haar gecomponeerd.
De concerten van de Camerata Ostendia zijn telkens een bloemlezing uit het repertorium voor gelijke stemmen: van gregoriaanse unisono tot hedendaagse vijfstemmigheid, met namen als J.B Pergolesi, G. Ph. Telemann, J. Brahms, R. Schumann, B. Britten, J.M. Haydn, G. Fauré, L. de Vocht,; A. Laporte en P. Schollaert.
Dirigent: Dieter Staelens

lidmaatschapsbijdrage: 35 euro per jaar

Canta Fideles is een gemengd koor uit Oostende , met jonge en minder jonge leden en met een zeer gevarieerd repertoire.. De oorsprong van Canta Fideles ligt bij de gekende Oostendse koren van Aimée Thonon. Na stopzetting van deze 5 koren besloten de overgebleven leden een nieuw koor op te richten. Op 1 september 2005 was het zover . We begonnen met een nieuwe lei onder de naam Canta Fideles en dit onder leiding van Christianne Janssens.

Een nieuw koor boordevol ambitie !
Canta Fideles : trouw aan het zingen . Twee ingrediënten die wij proberen waar te maken .Een koor van mensen die graag zingen met een waaier aan mogelijkheden, een waaier aan muzikale cultuur .
Ook zijn wij bijzonder trots op onze begeleider , Marc Celis , die tevens onze huiscomponist is .

Kan je zingen ? Zing je gewoon graag , ook al ken je geen notenleer ?
Zoek je een origineel , ontspannend en muzikaal tijdverdrijf ?
Wij zijn op zoek naar enthousiaste zangers om ons te vervoegen.
We repeteren elke dinsdag van 19.3O u tot 22.OO u .
Je bent van harte welkom op onze wekelijkse repetities !

Voorzitter : Marjan Aspeslagh
Dirigente : Christianne Janssens

• aanbod recreatief baseball tussen april en oktober
• trainingen gaan door op het sportpark De Schorre
• tornooien in Oostende, Nieuwpoort en het binnenland
• recreantenwerking voor dames en heren vanaf 14 jaar
• ook voor spelers van 30, 40 of zelfs 50 jaar

• basketbaltraining en competitie voor jongens van 8 tot 20 jaar
• introductielessen basket voor jongens van 6 tot 8 jaar
• Siemens basketbalschool voor kadetten en juniors
• seniorenploeg die aantreedt in eerste nationale
• tijdens elke vakantieperiode organiseert BC Oostende sportkampen
• alle trainers hebben een diploma BLOSO – A, B of C.

KBGO Duva Fruit is een fusieploeg sedert 01 juli 2006 van BOS Oostende en de Koninklijke Vereniging Duva Fruit Gistel.

De ploeg treedt aan met een ploeg in 3^e nationale, 2^e landelijke, 1^e provinciale en 4^e provinciale. Tevens beschikt de club over een veteranenploeg.

De club streeft naar een degelijke opleiding. Hiervoor doen ze een beroep op gediplomeerde trainers.

Vele jeugdspelers spelen nu bij nationale, landelijke of provinciale clubs.

De VBL eist dat alle trainers gekwalificeerd zijn. Diploma’s en opleiding verzorgd door BLOSO. Van jeugdinitiator tot B en A trainers.

In de paasvakantie en in de grote vakantie organiseert KBGO Duva Fruit basketbalkampen.

Jaarlijks organiseert KBGO Duva Fruit ook een jeugdkersttornooi.

Deze club organiseert externe basketbalkampen tijdens de vakantieperioden, dit zowel voor kinderen jonger dan 12 als de wat oudere jeugd.

Verder organiseren ze coaches, clinics en interne basketbalkampen tijdens de zomervakantie.

Doel :

• de jeugd aansporen tot kennismaking met basketbal
• het technisch niveau van de jeugdspelers opdrijven
• organiseren van evenementen/clinics met betrekking tot het basketbal

Alle trainers hebben een Bloso-diploma trainer A, B en C.

Beoefenen van handboogsport zowel op staande als op liggende wip.

Deze club organiseert jaarlijks de Grote Prijs Archery Dynamics en het Kampioenschap van Stene.

De Oostendse duikschool Okeanos is lid van de Nederlandstalige liga NELOS. Hierdoor hebben de brevetten die je in onze duikschool kunt behalen een internationale erkenning en kan je wereldwijd (CMAS) je favoriete sport beoefenen.

Okeanos, gesticht in 1971, verzorgt opleiding en training tot het behalen van het brevet 1*, 2*, 3* en 4* duiker.

Onze duikclub heeft wekelijkse trainingsavonden op dinsdagavond tussen 21 en 22 uur in het stedelijk zwembad van Oostende.

We tellen momenteel een 60-tal leden, waarvan 50 duikers en 10 zwemmers.

Duiken is een veilige sport als je het veilig aanleert.

Je ontdekt de onderwaterwereld die zo prachtig en fascinerend kan zijn.

50 actief Oostende is een socio-culturele vereniging die deel uitmaakt van de Liberale Beweging voor Volksontwikkeling van de provincie West-Vlaanderen vzw, kortweg L.B.V.W-Vl vzw, een organisatie die activiteiten inricht voor senioren en 50 plussers.

Zij groepeert in West-Vlaanderen een 70-tal actieve afdelingen. De lokale afdeling 50 actief Oostende telt thans meer dan 200 leden.

Als vereniging proberen wij onze leden een zo breed mogelijke waaier aan activiteiten aan te bieden (voordrachten, bowling, fietstochten, bedrijfsbezoeken, bijwonen van theater-voorstellingen, daguitstappen, meerdaagse reizen, geleide natuur- en stadswandelingen, enz.…). Activiteiten worden zowel op lokaal als op provinciaal niveau georganiseerd.

Wij stimuleren daarbij de ontmoeting tussen mensen, geven kennisverruimende activiteiten en proberen mensen uit hun isolement te halen. In de programmatie proberen we een zo ruim mogelijk publiek te bereiken en aandacht te schenken aan de diverse behoeftes, interesses en mogelijkheden. Kortom, voor elk wat wils… en iedereen is welkom !
Als lid krijgt u ons tweemaandelijks foldertje met alle gegevens voor deelname aan de activiteiten in uw brievenbus.

lidmaatschapsbijdrage: 5 euro per kalenderjaar

Afrikana is een nieuwe vereniging van de Afrikaanse immigranten in Oostende en omgeving.
Deze vereniging, zonder winstoogmerk, verenigt Afrikanen van verschillende nationaliteiten en wil de integratie van Afrikanen in Oostende makkelijker maken. Afrikana veroordeelt vreemdelingenhaat en vecht voor een harmonieuzere wereld.

Afrikana is lid van de MARO en heeft tot doel:
-organiseren, promoten en verwezenlijken van sportieve, educatieve en culturele activiteiten met als doel de integratie van Afrikanen in de Belgische gemeenschap;
- het begunstigen van de sociale en culturele integratie van Afrikanen in de Belgische samenleving;
- het versterken van de wederzijdse hulp tussen de Afrikaanse gemeenschap en de Belgische gemeenschap;
- vechten tegen racisme, vreemdelingenhaat, jodenhaat en alle andere vormen van sociale uitsluiting;
- vechten voor de bevordering van het respect van de mensenrechten;
- het verzamelen van middelen om achtergestelde gebieden in Afrika te helpen;
- de Afrikaanse werkelijkheid leren kennen aan de Belgische gemeenschap.

Het Vermeylenfonds werd opgericht op 26 juli 1945 door Achilles Mussche, Fernand Toussaint van Boelare, Reimond Herreman en Oscar De Swaef. De rechtstreekse aanleiding was het overlijden van de linkse politicus, intellectueel en letterkundige August Vermeylen.
Het Vermeylenfonds is een algemeen culturele vereniging die sociaal-culturele activiteiten organiseert voor volwassenen in een socialistische, vrijzinnige en Vlaamse context. Het wil zijn leden de mogelijkheid bieden deel te nemen aan het cultuurleven in al zijn aspecten. Het wil daarbij een forum zijn waar in een open dialoog de diverse aspecten van het culturele en maatschappelijke leven ter discussie gesteld kunnen worden.
Het is een v.z.w. die erkend is door de Vlaamse Gemeenschap als vereniging van volksontwikkelingswerk (decreet van 19 april 1995). Het groepeert ongeveer 100 plaatselijke afdelingen, verspreid over Vlaanderen en Brussel. Deze organiseren culturele evenementen in de breedste zin van het woord. Van een poëzievoordracht tot een popconcert, van volksspelen tot een discussieavond, van een tentoonstelling tot een toneelvoorstelling, in totaal jaarlijks meer dan 600 activiteiten.
De doelstellingen van het Vermeylenfonds worden geschraagd door de volgende houdingen en begrippen die onderling met elkaar zijn te verbinden: onafhankelijk, kritisch, vrijmoedig en strijdbaar, anti-individualistisch, solidair, humanistisch, kunstgericht, progressief en mondiaal.

lokaal: geen
lidmaatschapsbijdrage: 10 euro per jaar

Progressieve links-syndicaal-socio-culturele vereniging met o.a. een afdeling in Oostende. Biedt ontspannende en vormende activiteiten aan vanuit een open en verdraagzame filosofie en wil hiermee een breed publiek aanspreken.
De activiteiten kunnen zowel educatief, cultureel, ontmoeting of activiteiten rond sociale actie zijn.
Concreet: bedrijfsbezoeken, daguitstappen, info's rond actuele onderwerpen, museumbezoek, thema-avonden met aangepaste hapjes, kadervorming voor de bestuursleden, pretparkdag, …

lidmaatschapsbijdrage: geen

De cultuurkring werd gesticht op 26/9/1984 als feitelijke vereniging en stelt tot doel: het bevorderen van de belangstelling voor cultuur.

Om dit doel te bereiken zal de vereniging voordrachten, dia- en filmprojecties, tentoonstellingen en vergaderingen organiseren en elke andere mogelijkheid aanwenden die tot het gestelde doel zal leiden.

lidmaatschapsbijdrage: gewoon lid 10 euro per jaar, gezinskaart 2 pers. 15 euro per jaar

· Culturele activiteiten in uw buurt. In Oostende Universiteit Vrije Tijd,
Groot Nederlands Dictee, Junior Journalisten wedstrijd,
Nacht van de Geschiedenis…

· Uw horizon verruimen of ontspannen. Boeiende mensen ontmoeten.

· Voor uw lidmaatschap heeft u keuze uit meer dan 200 boeken en cd's.
Unieke kijk- en leesboeken, boeiende romans,
verrassende kinderboeken, …

· U geniet tevens van grote kortingen op boeken, cd's en evenementen
(concerten, tentoonstellingen, zoektocht
en cursussen van Universiteit Vrije Tijd) van het Davidsfonds.

· Ook bij manifestaties in theaters, musea en vrijetijdsinstellingen
krijgt u reductie.

· Het cultuurmagazine "Omtrent" en "De Belleman" (voor jongeren)
ontvangt u gratis.

· Regelmatig zitten er in dit magazine kaarten voor concerten,
tentoonstellingen, theater,…

Lidmaatschapsbijdrage: aankoop van 2 boeken of cd's uit de prospectus.

Davidsfonds Vuurtoren is een plaatselijke afdeling van Davidsfonds VZW, een vereniging die cultuurbevordering en actieve cultuurbeleving centraal stelt. Taal en lezen, geschiedenis en kunst zijn de drie prioritaire werkterreinen.
Taal: initiatieven als het Groot Nederlands Dictee en de Junior Journalistwedstrijd moedigen op een speelse manier de belangstelling aan voor taal. Taal staat ook centraal in de activiteiten van het Davidsfonds als uitgever (literatuur, kinder- en jeugdboeken, non-fictie).
Geschiedenis : kennis van het verleden is onmisbaar voor wie wil bouwen aan de toekomst. Het Davidsfonds profileert zich met verrassende initiatieven die het verleden levend houden: lezingen, cursussen, wandelingen, uitstappen, publicaties, tentoonstellingen en themaweekends. En … ieder jaar verkennen duizenden deelnemers op een speelse manier het verleden van een streek tijdens de cultuurtoeristische zomerzoektocht.
Kunst: het Davidsfonds brengt mensen in contact met diverse kunstvormen: van klassieke muziek (concerten, uitgave van CD's, luistercursussen, publicaties) tot de NekkaNacht; van rondleidingen op prestigieuze tentoonstellingen tot atelierbezoek bij een hedendaagse beeldende kunstenaar; van klassiek theater tot het hedendaagse podiumgebeuren.
Davidsfonds Vuurtoren draagt zijn steentje bij tot de realisatie van dit programma door ieder jaar zowat 25 activiteiten op de agenda te plaatsen. Mensen met een hart voor cultuur zijn er altijd welkom.

lidmaatschapsbijdrage : aankoop van 2 boeken of cd's uit de prospectus

In de schoot van de protestantse geloofsgemeenschap van Oostende werd in 1985 een vereniging opgericht waarvan de statuten op 19 september van dat jaar in het Staatsblad verschenen. De doelstellingen zijn:

· een nauwer contact bewerkstelligen tussen alle mensen
en contacten verzorgen naar buiten;

· het organiseren en steunen van culturele manifestaties;

· hulp bieden aan mensen in nood.

lidmaatschapsbijdrage: vrijwillige bijdrage

De Esperantogroep La Konko, wat schelp betekent, is de Oostendse afdeling van de Vlaamse Esperantobond, met zetel in Antwerpen, Frankrijklei 140.
De taal Esperanto werd gesticht in 1887 door de Poolse oogarts L. Zamenhof.
De Oostendse afdeling werd heropgericht in 1987 en telt momenteel ongeveer 35 leden. Deze vereniging is erg actief en organiseerde onder andere in 2000 het 4de Europees Esperantocongres met meer dan 350 deelnemers. De belangrijkste taken van de vereniging zijn :

• esperantocursussen geven op diverse niveaus.
  
• gespreksavonden of -middagen houden om de taal te blijven beheersen
  
• op diverse manifestaties aanwezig zijn om de eenvoudigheid van de taal aan te tonen
  
• de vereniging schetsen in het kader van de Vlaamse Esperantobond, Belgische Esperantofederatie en Wereldesperantobond, met zetel in Rotterdam
  
• voordrachten geven over Esperantobijeenkomsten en hun land of streek
  
• buitenlandse gasten ontvangen en huisvesten, maar ook samenwerken met andere Vlaamse afdelingen
  
• aan esperantobijeenkomsten deelnemen in binnen- en buitenland
  
• aan culturele activiteiten deelnemen
  

Voorzitter : Marc Cuffez, Elisabethlaan 295, Oostende
Ondervoorzitter : Flory Witdoeckt, Wapenplein 17/8, Oostende
Secretaris : Else Huisseune, Stuiverstraat 35, Oostende
Penningmeester : Georgette Wylleman, Verenigingstraat 136, Oostende

lidmaatschapsbijdrage: 25 euro per jaar (lid van de Vlaamse Esperantobond), 13 euro per jaar (vriend van La Konko, alleen lid van Oostende)

Vereniging die reeds meer dan 25 jaar bestaat. Wij spelen in op de actuele culturele manifestaties in binnen- en buitenland.
Activiteiten: daguitstappen met bezoek aan musea, tentoonstellingen, steden, enz.
Meerdaagse uitstappen naar het buitenland, zowel korte citytrips als langere rondreizen.

lidmaatschapsbijdrage: 8 euro per jaar

Rodenbachfonds West-Vlaanderen, een partner in het cultureel en sociaal leven in Vlaanderen

De nationale vereniging (Rodenbachfonds vzw) heeft zich genoemd naar de dichter en grondlegger van de Vlaamse studentenbeweging Albrecht Rodenbach.  Hoewel deze naam misschien wat oubollig overkomt, kan de actualiteit van zijn bevrijdingsnationalisme nog steeds gelden (Rodenbach is immers meer dan 120 jaar overleden). 

Voorop stond zijn vreedzaam streven naar vrijheid en rechtvaardigheid voor het Vlaamse volk en dit via een brede culturele basisbeweging. 

Het Rodenbachfonds heeft in zijn doelstellingen deze waarden opgenomen en geactualiseerd. 
Het wil een cultuurfonds zijn dat evenveel oog moet hebben voor de discriminatie van de Vlamingen in Brussel als voor de vrijheidsdrang en de zelfstandigheid van andere volkeren.  De eigen Vlaamse overtuiging is gestoeld op democratie en heeft een open oog op de wereld.  

Het Rodenbachfonds wil naast het eigen streven voor een meer en beter Vlaanderen oog hebben voor de ontvoogdingsstrijd van andere volkeren.  Het wil het democratische vrijheidsstreven van Vlaanderen als een positief model aanreiken. 

Activiteiten door vrijwilligers ingericht onder de noemer van cultuur, sociale actie, kennisoverdracht of ontmoeting bepalen de dagelijkse werking van het Rodenbachfonds West-Vlaanderen.  Wij zijn dan ook elke dag blij verrast een rijk aanbod aan initiatieven te kunnen ontdekken en aanbieden (voordrachten, daguitstappen, quiz, projectwerking, theater, …).

Op de hoogte blijven van de activiteiten van Rodenbachfonds West-Vlaanderen kan door:

• een lidmaatschap te betalen: 10 euro per jaar
• onze  website te bezoeken: www.rodenbachfonds.org
• ons tijdschrift ‘De Koerier’ op te vragen
• onze brochure ‘daguitstappen’ op te vragen

De Federatie Vlaamse Vrouwengroepen vzw is een vlaamsnationale maar partijpolitiek ongebonden vereniging voor volwassenenwerk mét en vóór vrouwen in verenigingsverband.
Iedereen is voor ons even belangrijk : vrouwen van alle leeftijden, binnen - en buitenhuiswerkende vrouwen en vrouwen uit alle lagen van de bevolking.
Onze inzet wordt geïnspireerd door verschillende internationale verdragen en verklaringen over vrouwen- en mensenrechten.
Wij stimuleren onze leden om kritisch na te denken over maatschappelijke vraagstukken.
FVV biedt een platform aan voor overleg en debat, cultuur en ontspanning.

lidmaatschapsbijdrage: 5 euro per jaar

Humanistisch Verbond Oostende

Als vrijzinnig humanistische organisatie gaat onze aandacht in de eerste plaats naar het levensbeschouwelijke perspectief Vrijheid, gelijkwaardigheid, autonomie en zelfbeschikking, mensenrechten, eerbied voor de natuur en verdraagzaamheid, zijn waarden die vrijzinnige humanisten hoog in het vaandel dragen. Vanuit deze vrijzinnige waarden gaan we dieper in op maatschappelijke ontwikkelingen en vraagstukken om tot een betere samenleving te komen met meer levenskwaliteit voor elk individu.
Het Humanistisch Verbond staat los van alle machtsstructuren en is een vereniging van en voor mensen die vrij denken en zelfstandig handelen in de geest van het moderne humanisme.
Het Humanistisch Verbond Oostende organiseert als lokale vereniging voor en door vrijzihnigen diverse activiteiten (voordrachten, debatten, discussies ... ) waarop de meest diverse thema's aangekaart worden.
Specifiek naar jongeren toe organiseert het Humanistisch Verbond Oostende jaarlijks voor de laatstejaarsleerlingen niet-confessionele zedenleer uit de zesdes van de Oostendse officiële scholen de verhandelingswedstrijd 'Prijs Frank Zanders". De opdracht voor de leerlingen bestaat erin een verhandeling te schrijven. De beste drie inzendingen dienen vervolgens mondeling verdedigd te worden voor een onafhankelijke jury. Aan deze wedstrijd zijn voor de deelnemers geldprijzen verbonden.
Voor zes euro ben je lid, voor 18 euro per jaar krijg je Het Vrije Woord erbij.
Een abonnement op het tijdschrift zonder lidmaatschap kost 19,84 euro.


Meer weten?
HVV West-Vlaanderen, Kazernelaan 1, 8400 Oostende
059 / 51 63 95
hvv-hv.oostende@hotmail.com
hvv.westvl@skynet.be  


www.vlcdegeuzetorre.be
www.h-vv.be

Contact en info:

Brigitte Gaubeen

Voorzitter HV Oostende

P. Vandemoerelaan 69

8420 De Haan

Tel: 059 23 54 19

E-mail: hvv-hv.oostende@hotmail.com

Femma staat open voor alle vrouwen van onze parochie. Wij organiseren prettige samenkomsten alsook cursussen, zoals koken, naaien (handwerk), bloemschikken, …

Leden kunnen ook bij andere Oostendse Femma-afdelingen of eventueel buiten Oostende terecht. Elk lid ontvangt eveneens iedere maand een interessant tijdschrift. Maandelijks gaan wij ook wandelen of fietsen.

Vrouwen die bewegen, met karakter, een doel en ambitie.

Iedere vrouw is welkom, of je nu heel actief wil zijn of gewoonweg af en toe eens wil proeven van onze activiteiten. Keuze te over om je vrije tijd zinvol en aangenaam te besteden. Ontmoetingsfeesten, reizen, kookcursussen, plaatselijke bezoeken, vormende activiteiten, consumentenwerking, gezondheid, … en een boeiend ledenblad.

lidmaatschapsbijdrage: 25 euro per jaar

Femma St Franciscus is een typische vrouwenvereniging. Het is er laagdrempelig zodat iedereen er zich thuis voelt. Je kan er proeven van cultuur, sport en spel. Creatief met stoffen, papier, klei, bloemen enz… bij ons leer je er mee omgaan. Naast een fabrieks-, museumbezoek of een voordracht hebben we ook demonstraties van koken, bloemschikken en andere. We organiseren ook gezinsactiviteiten, een ontbijt of een uitstap, er is voor elk wat wils. Regelmatig zijn er ook middagen waar creatievelingen hun kunsten delen, het zijn ontmoetingsmomenten. Je kan op die middagen ook gewoon langskomen voor een babbel en een potje koffie.

Femma Vuurtoren organiseert activiteiten die zich voornamelijk richten tot vrouwen. Wij organiseren verschillende lessenreeksen zoals koken, breien, bloemschikken … Daarnaast zijn er ook nog info-avonden rond algemene thema's, vb. omgaan met depressie, kleurenanalyse, tafeldecoraties, … Op maandagavond wordt er steevast geturnd.
Eén keer per maand is er kernvergadering - voor de mensen van het bestuur en tweemaal per jaar worden alle activiteiten vastgelegd tijdens het Klein Bestuur.
Wij werken ook mee aan verschillende parochiale activiteiten. Zo staan wij tijdens het kermisweekend in voor een ontbijtbuffet en 'bemannen' wij ook een stand tijdens de parochiale kerstmarkt. In samenwerking met KWB organiseren wij ook elk jaar tijdens de laatste week van het jaar 'Wandelen in het oude'.

lidmaatschapsbijdrage: 20 euro per jaar

KWB Zandvoorde is in de allereerste plaats een gezinsvereniging.

Kerstboomactie, kerstboomverzameling, kookcursus, wandel-, fiets-, moto- en natuurtocht, hobbytentoonstelling, … dit is maar een greep uit onze activiteiten waarop iedereen, ook niet-leden, welkom is.

Daarnaast is er de wekelijkse volleybalavond en de maandelijkse kaartavond.

Verder zijn we fier op onze showgroep: de Kwiente.

Wij staan open voor elke vorm van samenwerking met andere verenigingen.

Ons jaarprogramma verschijnt begin september en is ook te raadplegen op onze website: www.kwbzandvoorde.be.

De meeste activiteiten gaan door in de parochiezaal in de Kloosterstraat te Zandvoorde.

'Niet Alleen' is een vereniging van en voor singles van 35 tot 60 jaar (ongehuwd, weduwe of weduwnaar, gescheiden, geen levenspartner hebben) met interesse voor cultuur.

Ons doel: via diverse activiteiten (culturele, artistieke, sportieve en andere...) een vriendschapskring op te bouwen.

Er wordt telkens op vrijdagavond van 20.30 uur tot in de late uurtjes gespeeld.
Op vrijdag om 19.30 uur is er jeugdopleiding voor gevorderde spelers en op zondag om 9.30 uur voor beginners.

Enkele zaterdagen per jaar in de wintermaanden en elke woensdag tijdens de zomermaanden opent de club haar deuren voor alle Oostendenaars, jong en oud, voor gratis schaakles en om een vriendschappelijk partijtje te spelen. 'T Oostends SchaaKuus (TOSK) begint om 15.30 uur tot 18.00 uur.

De data voor het schaakseizoen 2010-2011: 16 oktober, 13 november, 15 januari, 12 en 26 februari, 26maart, 9 april, 7 en 28 mei en alle woensdagavonden tijdens de zomer.

De ideale ontmoetingsplaats voor treinliefhebbers en modelspoorders om informatie uit te wisselen of iets op te steken over deze fascinerende hobby.

Lidmaatschapsbijdrage: 40 euro per jaar.

• Zij is begaan met de kwaliteit van het onderwijs in het algemeen en aarzelt niet om wanneer nodig haar stem te laten horen in het maatschappelijk onderwijsdebat.
• Zij verzet zich tegen elke vorm van onrechtvaardigheid op school en reageert in geval van moeilijkheden op de gepaste manier via haar ombudsdienst.
• Zij biedt info over en dienstverlening rond opvoedingsondersteuning (communicatie binnen het gezin, omgaan met uitgaansgedrag, geld, merkproducten, computerspelletjes, nieuw samengestelde gezinnen, scheiding, verdriet, rouw, pesten, drugs, veilig verkeer, studiekeuze, seksualiteit, relaties, diversiteit,…) 
•  Zij organiseert een brede waaier aan informatieve, educatie, culturele, sociale en re-creatieve activiteiten en acties voor volwassenen en kinderen.
• Het is de ideale gelegenheid om vrij van mening te wisselen met andere ouders. Als lid ben je bovendien automatisch verzekerd voor al deze evenementen.

• Krokusfeest (lentefeest voor 6-jarigen)
• Boetseernamiddag (voor alle leerlingen zedenleer)
• Joelfeest (voor alle leerlingen zedenleer)
• Bloemschikken (voor volwassenen en kinderen)
• Samenkomst met de leerkrachten zedenleer

• Afrikalstkan (multiculturele gezinsnamiddag rond het thema Afrika) / Indialstkan
• Cursus EHBO
• Sponsorloop (in 2007 t.v.v. Mobile School, in 2008 en 2009 t.v.v. Wereldkids)
• Voordrachtwedstrijd
• Tentoonstellingen in het VLC De Geuzetorre
• Voordrachtavonden

• Feest voor de Vrijzinnige Jeugd (Lentefeest voor 12-jarigen)
• Activiteiten samen met HV, VLC, Vermeylenfonds, Willemfonds

• Info hierover vind je bij :

Martine Bilo
Sint Amandsberglaan 17
8400 Oostende
059-70.22.11
bilomartine@hotmail.com

Wenst u lid te worden van onze afdeling dan kan dit door € 7,5 te storten op rekeningnum-mer 000-3252239-23 van HVV/OVM Oostende met vermelding van naam + voornaam en adres en het lidjaar.
U ontvangt dan ook de vrijzinnige periodiek De Fakkelkrant.

• Voor mee info i.v.m. lid worden kan u terecht bij : 

Betty Cornelis
8400 Oostende
059-70.07.09
cornelis.betty@telenet.be

Verder stel ik ook even ons bestuur aan jullie voor :
Voorzitter : Alain Cools
Ondervoorzitter : Martine Bilo
Secretariaat : Linda Collas 
Penningmeester : Martine Bilo 
Ledenadministratie : Betty Cornelis 
Bestuursleden : Lucienne d’Everlange, Romain Dekesel, Patricia Brat, Joy Goddyn, Dorine De Boodt, Marie-Ange Van Nijverseel

Voor verdere info : 
Alain Cools
Fritz Vinckelaan 192
 8450 Bredene
059-50.92.44
domialain@base.be

Het VVA is een vereniging van universitair afgestudeerden die geregeld samenkomen ter gelegenheid van een voordracht, culturele uitstap, een museumbezoek, enz., om op die manier in een gezellige sfeer met elkaar contact te houden.

lidmaatschapsbijdrage: 40 euro per jaar, 25 euro per jaar (minder dan 3 jaar afgestudeerd)

Socialistische vrouwenbeweging die voor de leden maandelijkse bijeenkomsten organiseert.
Activiteiten: voordrachten, besprekingen en ontspanningsmiddagen.
Culturele vrouwenbeweging van de Bond-Moyson.

lidmaatschapsbijdrage: automatisch lid wanneer men lid is van de Bond-Moyson, anders 6 euro per jaar

De Volkshogeschool Oostende is een culturele vereniging voor volwassenenvorming. De Volkshogeschool organiseert lezingen, cursussen, diavoorstellingen, culturele uitstappen en reizen, muziekavonden en concerten, bezoeken aan kunstenaars.
Er is een maandelijks tijdschrift met informatie over de diverse activiteiten en met korte artikels.
Het programma wordt opgesteld per schooljaar en vindt u hier.

Prijzen voor de maandagavondlezingen:

• algemene toegang 4,50 euro
• tot 18 jaar en +3-pas: 4,00 euro
• met een abonnement: GRATIS

Lidmaatschapsbijdrage: een abonnement loopt over een volledig schooljaar. Met een abonnement kom je gratis binnen op de maandagavondlezingen en op de diavoorstellingen. Bovendien geniet je nog het voordeel van een gunstprijs voor de cursussen, muziekvoordrachten, vlinderreizen, geleide bezoeken, .... en ontvang je gratis het maandblad in je brievenbus.

• individueel: 15 euro
• gezin: 24 euro
• +3-pas gezin: 22 euro
• jeugd en +3-pas: 13 euro
• steunabonnement: vanaf 30 euro

Vanaf 1 januari 2004 gingen in Vlaanderen dertien nieuwe streekgerichte volkshogescholen van start. De Volkshogeschool Regio Oostende-Westhoek is één van deze dertien. We gaan door het leven onder de roepnaam Vormingplus. De organisaties die u kende als Vandaag en Morgen vzw en Andastra Vormingswerk vzw, gingen over in respectievelijk het Vormingplus-centrum Oostende en Westhoek. Als Volkshogeschool staan we in voor een eigen aanbod aan vormingsactiviteiten voor volwassenen (cursussen, lezingen, uitstappen, projecten, …), gespreid over de regio Oostende-Westhoek. Ook de coördinatie, afstemming en bekendmaking van het vormingsaanbod van de andere regionale culturele aanbieders behoort tot ons takenpakket.

Beide centra geven een driemaandelijks tijdschrift uit waarin tal van activiteiten worden aangekondigd. Vormingplus biedt alle geïnteresseerden de kans deel te nemen aan bezoeken en uitstappen, cursussen, lezingen, projecten en modules op diverse locaties binnen de regio.
Daarnaast, kunnen alle organisaties/individuen bij ons terecht met al hun vormingsvragen. Via vorming op maat willen wij aan hun specifieke vormingsnoden tegemoetkomen.

Sinds de jaren vijftig ijveren wij voor een bredere kijk op veiligheid. In plaats van een militaire invulling pleiten wij voor de idee, dat wij niet veilig kunnen zijn zonder veiligheid aan de andere wereldbewoners te garanderen. Deze zienswijze vertaalde zich in de strijd tegen het atoomwapen, acties voor dekolonisatie, of in het begrip vreedzame coëxistentie, "ontwapenen om te ontwikkelen", of nog duurzame ontwikkeling. Onze vredestrijd is een streven naar een rechtvaardige maatschappij in een leefbare wereld, waarin de bevolking op een democratische wijze deelneemt aan het beleid, ook het economische. Wij zoeken als vredesorganisatie naar globale ontwapening tot een niveau van defensieve defensie.
Vrede heeft steeds gepoogd om door samenwerking de druk op de beleidsorganen te verhogen. Kennis is de voorwaarde voor politieke actie. Werken aan wereldvrede kan maar vanuit een doordacht engagement dat gebaseerd is op een grondige analyse van de feiten. Diepgravende eerlijke informatie is hierbij onontbeerlijk. Hier situeert zich onze hoofdtaak die wij in de socio-culturele sector willen realiseren. Vredesbeweging wil groepen en verenigingen stimuleren, bewustmaken en begeleiden rond de vredesvraagstukken en de internationale politiek. We staan met inhoudelijk of animatiemateriaal ten dienste van socio-culturele verenigingen, vormingsinsinstellingen, lokale groepen en onderwijzend personeel. In Oostende is er ook een maandelijkse dialoogavond over actuele thema's.

lidmaatschapsbijdrage: geen

De vereniging heeft volgende doelstellingen
1) Een beweging op gang brengen ten gunste van het Noordzeeaquarium.
2) Bij te dragen tot het verrijken van het patrimonium van het Noordzeeaquarium.
3) Voor haar leden natuur- en milieu-educatieve programma's uitwerken in verband met fauna en flora van de zee.
4) Het bevorderen van de maritieme cultuur. Zonder dat deze opsomming beperkend is organiseert zij volgende activiteiten: studies, voordrachten, excursies, tentoonstellingen, uitgaven van drukwerken enz…

lidmaatschapsbijdrage: 7 euro of meer per jaar

De vereniging heeft tot doel :
Beheer van het Wijkcentrum 't Kasteel Zandvoorde.
Gelegenheid bieden aan jongeren en volwassenen om ontspannende en vormende vrijetijdsbesteding te beoefenen.
Initiatieven nemen en steunen die ertoe bijdragen om culturele activiteiten te scheppen.
Overleg en samenwerking tot stand brengen onder verenigingen, instellingen en diensten voor sociaal-cultureel vormingswerk en culturele vrijetijdsbesteding.
Informatie bieden aan de Zandvoordse bevolking.
Maandelijkse activiteiten
Nevenwerking :
Heemkring " Santforde"
Schilderscollectief " 't Kasteel"
Wijnclub "Au Chateau"
Whiskeyclub "The Mc Sandforthe"
Bierclub "De 8ste zonde"

lokaal: Wijkcentrum 't Kasteel Zandvoorde, Kasteelstraat 22
lidmaatschapsbijdrage: geen (mogelijkheid tot aankoop van een steunkaart)

Het Willemsfonds werd opgericht in 1851 ter verdediging van het Nederlands. Hiermee zette het het levenswerk van Jan Frans Willems (1793-1846) verder. Dit betekende dat het Willemsfonds betaalbare Nederlandstalige boeken uitgaf, taalkundige prijskampen organiseerde, het Vlaamse volkslied aanmoedigde en volksbibliotheken oprichtte. De afdeling Oostende werd opgericht op 26-12-1880. De plaatselijke afdelingen organiseerden ‘volksverheffende activiteiten’ zoals concerten, voordrachten enz… Ook de Oostendse Willemsfondsafdeling bezat een bibliotheek die bij het in voege treden van het bibliotheekdecreet werd overgedragen aan de stedelijke openbare bibliotheek. Het WF profileerde zich ook - en doet dit nog steeds - als drukkingsgroep om Vlaamse-, vrijzinnige- en onderwijsbelangen gerealiseerd te zien.
Vandaag is het Willemsfonds nog steeds een ledenvereniging, gedragen door vrijwilligers die zich tot doel stellen een ontmoetingsplaats te creëren waar mensen samen aan cultuur kunnen doen, van gedachten kunnen wisselen en zich een eigen mening kunnen vormen. Door levenslang te leren geeft de mens immers meer kwaliteit aan zijn leven, is hij beter gewapend tegen de uitdagingen van de moderne samenleving en leert hij als actieve burger te participeren aan het democratisch bestel. Ook worden culturele en vormingsactiviteiten aangeboden om zijn leden te leren omgaan met de nieuwe media.
Het Willemsfonds Oostende ondersteunt ook jonge kunstenaars.

lokaal: Ooststraat 42B, b12
lidmaatschapsbijdrage: 15 euro individueel, 3 euro voor een gezinslid. Een lid ontvangt het plaatselijk ledentijdschrift TELEX en het Nationaal ledentijdschrift RECHTUIT.

Het Academisch Ballet vzw werd in 1975 opgericht door Rita Teugels, voorzitster van de vereniging. In 2000 werd de school in een nieuw kleedje gestoken onder de artistieke leiding van Stefaan Devos, danspedagoog en choreograaf, met o.m. het aanleren van jazzdans, Ierse dans en het inlassen van stages flamenco. De balletschool heeft tot doel het aanleren van dans in al zijn vormen en disciplines aan kinderen (vanaf 4,5 jaar) en volwassenen. Professioneel opgeleide leerkrachten geven jongens en meisjes, mannen en vrouwen, op een pedagogisch verantwoorde manier les in diverse dansstijlen:
- preballet vanaf 4,5 jaar
- klassiek ballet vanaf 6 jaar
- hiphop vanaf 8 jaar
- tapdance vanaf 9 jaar
- show- en jazzdance vanaf 10 jaar
- moderne dans vanaf 13 jaar
- dans voor dames 45+
- BBB voor volwassenen
De klassen worden onderverdeeld in lessen voor beginners en gevorderden. Op verzoek worden dansopvoeringen uitgewerkt voor privé-feesten en dansprojecten. Jaarlijks houdt de balletschool in september een groots dansspektakel.

lidmaatschapsbijdrage: 5 euro per jaar (incl. verzekering) + maandelijkse bijdrage dans

De Vrienden Mu.ZEE collectie stad Oostende is een culturele organisatie die zich inzet voor de kunstbeleving in Oostende en buiten de stadsgrenzen. Zij ijvert voor de uitstraling van het Kunstmuseum aan Zee die de kunstcollecties van de stad Oostende en de provincie West-Vlaanderen beheert en ontsluit. De vereniging organiseert lezingen, tentoonstellingen, atelierbezoeken, museumbezoeken en kunstreizen in binnen- en buitenland. Zij staat open voor iedereen met een hart voor kunst en cultuur in Oostende.

Jongeren (tot 22 jaar) betalen 15 euro, individuele betalen 28 euro een gezin betaalt 45 euro lidmaatschapsbijdrage. Ook steunende leden (50 euro) en sponsors (150 euro) zijn welkom.

Meer informatie op : www.vriendenmuzee.be

Kameleon Muziek & Dans, bestaat uit de subgroepen; Kameleon Percussie, Kameleon Kids, Kameleon Dans & als nieuwkomer, Brass On Monday!

-Kameleon Percussie, opgericht op 5 mei 2001, is een super gemotiveerde bende jongeren met een passie voor percussiemuziek. Met trots, recht en reden, mag het zich tot de top der Belgische ensembles rekenen. Ze brengen een variatie aan ritmes op een mix van percussie en alternatieve instrumenten.
Originaliteit, zoeken naar "anders zijn dan de anderen" staat hoog in het vaandel geschreven.
Uniek zijn ze door de combinatie van "rudimental drumming", een begrip in de percussiewereld dat ze combineren met visuele effecten en het nodige showmanship.
Snaredrumsolo's met visuals, loopjes op tonale bassdrums, multitom acts, alternatieve klanken op ijzerwerk, de Kameleon muzikanten zijn allround en spelen dan ook op alle specifieke instrumenten.
Kameleon, stilaan een begrip, zorgt met z'n 10 muzikanten voor een verrassende reis door een wereld van percussie en cool drumming.
Kameleon Percussie staat als nooit te voren in TOP conditie. 3 overwinningen, regionaal en nationaal, hoogste graad, hoogste punten (2001/2002/2004)!

-Kameleon Kids is de feeder unit, de opleidingsgroep waar tal van jongeren en minder jongeren, opgeleid worden tot allround percussionisten dit met de bedoeling tot het toetreden van Kameleon Percussie! Momenteel zijn een 12tal mensen in opleiding.

-Kameleon Dans werd in september 2004 opgestart en bevat een 20tal meisjes en jongens die het aandurven allerlei dansstijlen aan te leren. Deze groep wordt opgeleid tot een volwaardige competitieve dansgroep welke tevens de knepen van een moderne guard onder die knie trachten te krijgen.

-Brass On Monday pas opgestart eind 2004, dit met de bedoeling een topbrassensemble te vormen welke alle stijlen aankan! Jazz, Blues, Rock, Classic, Hiphop, het komt allemaal aan bod bij deze nieuweling. Hebt u muzikale kennis te koop?

U wenst lid te worden van deze groep(en)? Geen probleem, enkel keiharde inzet, enige muzikale kennis, véél geduld en vriendschap worden van U vereist!

Lidmaatschapsbijdrage : 25 euro verzekeringsgeld.

Onze vereniging Mv Melody Makers Oostende vzw werd opgericht in december 1998 met als doel samen muziek te maken en aan te leren.
Jong en oud zijn welkom, traditionele hafabra-instrumenten met een aanvulling van keyboards, gitaar, accordeon, viool, … zorgen dat er verschillende genres van muziek gebracht kunnen worden.

Onder leiding van onze voorzitter-dirigent Jean-Pierre Severens slaagt onze vereniging er telkens weer in de muzikanten en het publiek te boeien.

Kom gerust een kijkje nemen tijdens onze wekelijkse repetitie op woensdag van 18.00u tot 20.00u, en wie weet krijg je de muzikale kriebels wel te pakken!
Ook indien je zelf (nog) geen muziekinstrument bespeelt ben je steeds van harte welkom!

Voor een overzicht van onze activiteiten, verwijs ik jullie graag door naar onze kalender.
De foto's van onze vereniging zijn terug te vinden in ons fotoalbum.

Showkorps Willen Is Kunnen Oostende is een muziekkorps die uw evenementen zowel muzikaal als showtechnisch kan opfleuren!
Uitgedost in kleurrijk uniform is de band een graag geziene gast in binnen- en buitenland. Het muziekboek bevat pop, rock, klassiek en film.
Het korps is samengesteld uit een moderne drumline en een uitgebalanceerde brass.
Melodische percussie-instrumenten geven de band een eigen klankkleur.
Optochten worden keurig en publieksgericht afgewerkt.
Tijdens taptoes verzorgt de band een 15 minuten durende totaalshow. Nieuwe muziek, een nieuwe show, nieuw uniform maar vooral een nieuw concept zal WIK tot 2014 in de ban houden.

Vrijblijvende offerte kan opgevraagd worden op het contactadres

Het Sint-Antoniuskoor verzorgt alle eucharistievieringen op zon- en feestdagen in de Sint-Antoniuskerk (Vuurtorenwijk) met voorzang en geestelijke liederen. Onlangs werd ook een jeugdkoor opgestart en sinds enkele jaren is er een enthousiast kinderkoor in samenwerking met de basisschool van het Onze-Lieve-Vrouwecollege.
Repetities :
kinderkoor : donderdag tijdens de middagpauze
jeugdkoor : zondag 10.30 - 11.15 uur
volwassenenkoor : vrijdag 20.00 - 22.00 uur

Lidmaatschapsbijdrage: geen.

Spiegel vzw, ontstaan in 1980, is een vriendenkring met als doel : het brengen van theaterproducties in een pluralistische en democratische sfeer. De manier waarop deze producties opgebouwd en afgewerkt worden, steunt volledig op het enthousiasme van een groep vrienden die meer dan enkel de toneelmicrobe gemeen hebben.
De activiteit van de groep beperkt zich niet tot het louter opzetten van toneelproducties, ook uitstappen en groepsactiviteiten komen aan bod.
Jaarlijks brengen wij minimum één “volavondstuk”, in samenwerking met een ervaren regisseur.
De kern van acteurs en actrices wordt bijna jaarlijks aangevuld met nieuwe gezichten. Binnen Spiegel vzw krijgt iedereen de kans om zowel continu het theatergebeuren in zijn veelheid te beleven als om nu en dan eens een steentje bij te dragen.
Bij de keuze van stukken wordt zowel uit werk van eigen bodem als uit werk van internationale auteurs gezocht naar het “betere” genre. In deze optiek komen zowel comedies, thrillers, tragi-comedie, satire enz. aan bod.

Lidmaatschapsbijdrage: geen.

Onze kring werd opgericht in 1880. Volgens artikel 1 van onze statuten "beoogt de kring geen winstgevend doel en zijn geestelijke ontwikkeling en kunstliefhebberij, onder de vorm van naschoolse werking, het hoofddoel van de kring". In realiteit komt het hierop neer dat wij 2 maal per jaar een toneelproductie op de planken brengen. Daartoe zijn wij steeds op zoek naar waardevolle stukken. Dit kunnen zowel komedies zijn, als drama's, of thrillers, of psychologische stukken, of …. zolang het maar niet platvloers is.
De kring wordt geleid door een 5-koppig bestuur, dat maandelijks samenkomt. Maar de volle verantwoordelijkheid van een productie ligt in handen van de regisseur, bijgestaan door een productieleider. Naast het bestuur is een belangrijke taak weggelegd voor het leescomité, dat jaarlijks zo'n 30 stukken leest, beoordeelt en instaat voor een goede en evenwichtige programmatie.
Maar wat is een kring zonder acteurs en actrices? Met een voortdurende wisselende bezetting slagen wij erin op regelmatige basis nieuw volk aan te trekken om te laten proeven van het amateurtoneel. Ten slotte zijn er de vele werkers achter de schermen: voor decor, techniek, grime, onthaal, ….
Dit alles maakt van onze toneelkring een unieke groep waar, in een open debatcultuur, iedereen het recht van spreken heeft op onze algemene vergaderingen. Veel wordt niet gevraagd. Een goede dosis inzet helpt je al ver op weg.
Interesse ? Bel ons!

Voorzitter: Stefaan Menu
Bestuursleden: Jean Jacobsen, Katrien Kamler, Christiane Lams en Karel Neels

Voorstellingen op 10, 11 en 12 december 2010: Centrum Deeltijds Onderwijs, Ieperstraat 7, Oostende.

Lidmaatschapsbijdrage: 12 euro per jaar (verzekering).

Toegangsprijzen: 9 euro per voorstelling, 8 euro in voorverkoop, inclusief 1 consumptie.

Contact: Secretariaat, p.a. Schaperijkreekstraat 27, 8400 Oostende, T 059/70 40 24, E nutenvermaakoostende@telenet.be

Foto club Ter streep,

Een woordje uitleg,

Fotoclub Ter streep is opgericht in 1983 en heeft in de loop der jaren een stevige reputatie opgebouwd. Met 2013 in zicht is het dan ook een speciaal jaar voor de club.

 Ons dertig jarig bestaan zal dan ook gevierd worden met een spectaculaire tentoonstelling.

 De club heeft als doel zoveel mogelijk de beginnende en/of gevorderde fotograaf bij te staan met hun hobby.

 We willen ieder lid een kans geven de eigen mogelijkheden te uiten, dit door de leden bij te staan en door de onderlinge uitwisseling van technieken en ideeën.

Nieuwelingen en oudgedienden kunnen hun kennis bijschaven begeleid door onze eigen leden die les avonden geven en/of door gastsprekers en lesgevers, want zoals men weet evolueert de techniek constant.

Er worden ook uitstappen georganiseerd dit om de leden de kans te geven in groep hun hobby uit te oefenen.

Het werkjaar loopt van 1 september tot 30 juni.

Ter streep vergaderd op donderdag avonden(behalve schoolvakantie’s) vanaf 19h30 tot einde (+/-22h30).

Dit in ons lokaal ingang  via taverne Rozenhof  Spaarzaamheidstraat 33 te 8400 Oostende.

 Info kan men bekomen,

  mail: fotoclub.terstreep@gmail.com

  website: www.fotoclub-terstreep.be

Onze KONINKLIJKE CINE CLUB OOSTENDE vereniging houdt zich sinds 1947 onafgebroken bezig met het verwezenlijken van films.

Onze doelstelling is mensen helpen met een videocamera om te springen en hun opnamen in een aangename en kijkvriendelijke montagevorm te gieten.

Alle genres komen in aanmerking: fictiefilm (met acteurs), documentaires, reportages, toeristische-, familie- animatie- of reisfilms.

Deze kortfilms duren meestal tussen 5 tot 25 min., al zijn er uitzonderingen van 1 tot 45 min.

Er is zelfs een jaarlijks internationaal "Eén minuut film" festival waar iedereen kan aan deelnemen.

Er wordt uitsluitend gefilmd met videoapparatuur, montages gebeuren via een speciaal PC programma.

Onze werking (films maken) gebeurt individueel.

Wij vergaderen in het Hotel Royal Astrid om 20.00 uur.

Na elke projectie wordt het werk van de leden uitgebreid besproken op alle filmische aspecten.
Deze aanmerkingen en raadgevingen kunnen benut worden om de besproken films wat bij te schaven door bijvoorbeeld een andere montage toe te passen, muziekkeuze*, inlassen of knippen van beeld, klank of tekst.

(Rechtenvrij muziek links voor de amateur Film & Diaporama-AV producties)

Onze leden krijgen gelegenheid om op provinciaal of nationaal vlak, bepaalde Cursussen te volgen zoals montage, regie, of jurering.
Ook in de club worden jaarlijks enkele les- en demonavonden ingelast.

Op deze werkavonden kan men raad inwinnen bij de keuze voor aankoop van film- en montagematerieel, muziek, teksten e.d.

Ieder lid die het wenst kan jaarlijks deelnemen aan het jaarlijkse clubwedstrijd (zondag 19 januari 2014 O.V. aanvang ) doorlopende filmprojecties in het auditorium van het Hotel Royal Astrid Wellingtonstraat,1 8400 Oostende. gratis toegang INFO

De films worden naar eigen keuze al of niet beoordeeld door 5 jury’s.
De films die een bepaalde score (min.70,00%) halen worden geselecteerd voor een Provinciale wedstrijd.
Van daaruit kan het hoger op naar de Nationale of Internationale festivals of Vlaamse Amateurcineasten (V.A.C.) wedstrijden.

Onze K.C.C.O. leden zijn vrienden met eenzelfde hobby, los van politiek of publiciteit.

Niemand hoeft meteen lid te worden; iedere camerabezitter of liefhebber van het bewegende digitaal beeld is er welkom om vrijblijvend een werkvergadering bij te wonen om de sfeer op te snuiven.

Het ijs zal rap gebroken zijn.

Websites:
http://www.kcco.be/

http://everyoneweb.com/kcco/

http://kcco.jimdo.com/

http://www.oostende.be/kcco

BILDNIS is voortaan niet alleen het Duitse woord voor portret of beeltenis, maar ook de nieuwe naam voor de vereniging (geënt op de werking van de Vrienden van het Kunstmuseum aan Zee). Met de baseline ‘forum voor kunst’ schrijven ze met de kennis en expertise van het verleden en het enthousiasme voor de toekomst aan een nieuw hoofdstuk.

Zandletters is een informatie- en mediaproject voor de inwoners van Oostende. Het bestaat uit een netwerk van Oostendse organisaties die samenwerken rond digitale geletterdheid en participatie.

Informatie wordt verspreid.

Om hiermee vertrouwd te raken, zetten de partners van Zandletters activiteiten op. Soms voor specifieke groepen maar ook voor alle Oostendenaars. De activiteiten vinden meestal plaats in de Bibliotheek Kris Lambert. Informatie hierover vind je in de rubriek kalender.

Het 11 juli comité Oostende v.z.w. werd in 1958 opgericht met als doel alle Vlaamse socio-culturele verenigingen die actief zijn in Oostende samen te brengen om op 11 juli, de feestdag van de Vlaamse Gemeenschap, ongeacht hun politieke of ideologische overtuiging, zich te verenigen rond het Vlaamse symbool: de leeuwenvlag.

Het comité heeft ook tot doel de Vlaamse belangen in de kuststad te behartigen. Ieder jaar staat het 11 juli comité in voor de organisatie van het Feest van de Vlaamse Gemeenschap te Oostende.

Dit jaar bestaat het comité 50 jaar.

http://www.11juli-oostende.be 

Dé dansschool te Oostende en regio Noord West-Vlaanderen met opleidingen in Klassiek Ballet, Jazz & Modern.

Wij streven ernaar een hoogkwalitatieve dansopleiding aan te bieden, onder leiding van gediplomeerde docenten.

Ook voor volwassenen met weinig of geen danservaring biedt Elevation DanceCademy lessen aan.

Onze dansschool staat voor:

• kwaliteit onder leiding van gediplomeerde en ervaren dansdocenten
• het aanbieden van correcte en verantwoorde danstechniek, persoonlijke en artistieke vorming, podiumervaring én zelfvertrouwen
• teamspirit in een gezonde competitieve atmosfeer
• discipline met wederzijds respect
• kindvriendelijkheid

Zie http://www.seascouts.be/?q=scouting voor algemene info over onze jeugdbeweging.

Onze lokalen bevinden zich hier : http://www.seascouts.be/?q=lokalen

Wij verhuren ook één van onze lokalen. Meer info hierover is te vinden op : http://www.seascouts.be/?q=Verhuur

Dyade vzw is een dynamische vrijwilligersorganisatie in de regio Middenkust die allerhande activiteiten organiseert voor alle kinderen en jeugdige volwassenen met een beperking

-16 werking

8400 Oostende

+16 werking

Aktos is een professionele vormingsorganisatie voor maatschappelijk kwetsbare jongeren van 12 tot en met 25 jaar. De basis van haar werk is het geloof in de kwaliteiten en het potentieel van elke jongere.

Arktos kiest voor een gedifferentieerde aanpak en stelt zich drie opdrachten: vormen, signaleren en ondersteunen.

De unieke combinatie van deze drie pijlers zorgt ervoor dat hun deskundigheid vertaald wordt in het werken met de jongeren zelf, de ondersteuning van diverse organisaties en diensten en niet in het minst in gerichte signalen naar de bredere samenleving. Jongeren zijn alomtegenwoordig en bewegen zich op verschillende levensdomeinen. De projecten van Arktos vinden dan ook hun aanknopingspunt vanuit zes inrijpoorten: arbeid, welzijn, onderwijs, justitie, jeugdwerk en leefomgeving.

JongerenWerking Nieuwe Stad, kortweg 'JWNS' is er voor jongeren van 12 tot 18 die in de wijk Nieuwe Stad wonen of rondhangen. Per maand maken we met de jongeren samen een kalender op, waar vorming via workshops, ontmoeting, ontspanning, participatie, buurtgericht werken en uitstappen een plaats in krijgen. We vertrekken nog steeds vanuit de interesses van de jongeren zelf en bieden af en toe nieuwe ervaringen aan, de kalender biedt dan ook steeds ‘voor elk wat wils’.

Voces Maris, Stemmen van de Zee, is een zeer toepasselijke naam voor een Vocaal Ensemble dat werkt in Oostende, Koningin der Badsteden. We zijn een groep enthousiaste mensen die graag zingen. Velen onder ons zijn geen muzikale specialisten, maar onze inzet en gedrevenheid leidt ons tot prestaties op hoog niveau. We zingen allerlei vormen van vierstemmige koormuziek, uit meerdere tijdperken, uit meerdere culturen. We zijn niet religieus noch politiek gebonden, het enige wat ons bindt is onze liefde voor de muziek. We repeteren elke vrijdag in de Boeie, Kerkstraat 35, van 19u15 tot 21u15 op de tweede verdieping.

In de loop van het jaar 2005 werd het idee opgevat om een nieuwe wielerploeg op te richten, vooral gericht om een vangnet te vormen voor beloften en elites zonder contract die uit de boot dreigden te vallen (meestal door kwetsuren of studies) bij de grotere ploegen. Al vlug kreeg zowel de wielerploeg als de groep renners zijn vaste vorm. In 2006 werd "Cycling Team Lutho" vertegenwoordigd door 17 renners (6 beloften en 11 elites zonder contract). In de loop van het seizoen werd de groep nog aangevuld met 2 elites zonder contract. Dit alles werd verwezenlijkt dankzij de financiële inbreng van diverse sponsors.

Zo werd, met de start van het nieuwe wielerjaar, de wielerploeg "Cycling Team Lutho" definitief op gang geschoten op 1 januari 2006 onder het stamnummer van de "Koninklijke Sportclub Gistel".

Het hoofdoel was, en is nog steeds, een hechte groep vrienden te vormen die competitief deelnemen aan wielerwedstrijden van het regionale circuit en enkele regionale interclubs. Dit alles zonder grote druk en met als lijfspreuk "een gezonde geest in een gezond lichaam".

Trance Dance is opgericht in september 2008 met het doel kinderen en jong adolescenten dans, ritme en coördinatie bij te brengen. Stefaan Devos is danspedagoog en ervaren docent in Klassiek Ballet en Modern Dance. Hij wordt bijgestaan door Laura Devriese en Heidi Bloes. Zij staan in voor de lessen ballet en jazz-dance voor de jongsten van de dansschool.

Momenteel biedt de school lessen voor leerlingen vanaf 6 jaar. Jongens en meisjes kunnen zich inschrijven na een proefles.

Kunstencentrum in de Droge Coo

Door een beslissing van de Vlaamse regering van april 2009 promoveerde Vrijstaat O. van interdisciplinaire werkplaats naar kunstencentrum - het eerste kunstencentrum aan zee!

Dans, literatuur, beeldende kunst, film, theater, muziek, debat: Vrijstaat O. ontwikkelde zich tot een echte vrijhaven voor culturele initiatieven in Oostende. Zowel nomadisch, over de stad verspreid, of in het hoofdkwartier De Droge Coo op de Zeedijk.

Bovendien is er elke zondag leescafé en plek van ontmoeting voor iedereen.

kunstenfestival aan zee

TAZ is een jaarlijks kunstenfestival dat plaatsvindt tijdens de zomer in Oostende. Het festival presenteert tien dagen lang podiumkunst (theater, dans, performance) in een eigenzinnige combinatie met muziek, literatuur, fotografie en andere disciplines. TAZ kiest er uitdrukkelijk voor om de beginnende kunstenaar centraal te plaatsen, om het jonge werk, in al zijn diversiteit, optimale speelkansen te geven en zo zorgvuldig mogelijk te ondersteunen.

Oostende Werft is meer dan een logo en een slagzin. Het staat symbool voor de ambitie om een ruim en breed publiek te betrekken bij het tot stand komen en de realisatie van stedelijke transformaties en strategische stadsprojecten.

Dit initiatief is in 2004 opgestart vanuit de dynamiek en het actie- en kwaliteitsgericht denken en handelen van het AGSO dat bij mandaat van het stadsbestuur strategische stadsprojecten initieert, ontwikkelt en uitvoert in samenwerking met private en publieke partners.

Naast het verstrekken van informatie worden door de medewerkers van Oostende Werft ook flankerende activiteiten georganiseerd of ondersteund.

Het Autonoom Gemeentebedrijf is een dochteronderneming, met name de NV Exploitatie Kursaal Oostende, die instaat voor de organisatie van de exploitatie van het Kursaal gebouw via verhuur, concessie of het verlenen van enig ander verbruiksrecht. De vennootschap staat in voor de exploitatie van alle zalen en alle evenementen binnen het Kursaal: concerten, congressen, banketten, seminaries, ...

Een sterke structuur voor een al even sterk concept.

Door de synergie tussen de stad Oostende, die onder impuls van de Schepen van Stadsvernieuwing Bart Bronders optreedt via het "Autonoom Gemeentebedrijf Stad Oostende" (AGSO) en de exploitatiemaatschappij van het Kursaal van Oostende (EKO - Exploitatie Kursaal Oostende) kon één van de meest inspirerende projecten die de befaamde koningin der badsteden ooit beleefde, worden verwezenlijkt.

CASINO OOSTENDE

Het casino van Oostende, ook gevestigd in hetzelfde gebouw, staat juridisch volledig los van de exploitatie van het Kursaal en handelt dus volledig autonoom.

RESTAURANTS OSTEND QUEEN EN AGUA DEL MAR

In het Kursaal van Oostende kunnen ook liefhebbers van gastronomie terecht. Met zicht op zee dineren kun je in restaurant 'Ostende Queen'. Agua Del Mar staat dan weer voor een losse bediening en lekker eten aan betaalbare prijzen in het prachtige decor van het gerenoveerde Kursaal.

ERFGOED

Het vierde Kursaal van Oostende vormt een hoogtepunt uit de architectuur van de jaren ‘50, getypeerd door een modernistische vormgeving, gecombineerd met neoklassieke elementen aan de voorgevelzijde.  Architect Stijnen zette een avant-garde gebouw neer met een doorgedreven opzet naar transparantie en reductie.  Aan het oorspronkelijke ontwerp werden tal van wijzigingen aangebracht.  Een zeer grondige verbouwing door het architectenbureau Storme – Van Ranst (vanaf 2000) wil de oorspronkelijke ideeën van Stijnen alsnog realiseren, vijftig jaar na datum.Binnen bevinden zich muurschilderingen van Paul Delvaux, keramiek van Pierre Caille en fresco’s van Marc Mendelsohn. [lees meer]

Nieuw dit jaar is dat Filmfestival Oostende voluit de Belgische kaart trekt. De Vlaamse en de Waalse films waren in de voorbije jaren uitermate succesvol. Niet alleen zorgden ze voor volle bioscoopzalen, maar konden ze ook rekenen op internationale erkenning via diverse selecties op gerenommeerde filmfestivals.

Haar unieke thema’s zoals avant-premières van films, previews van de nieuwste series en voorstellingen van de allerlaatste games, zullen zowel in het Kinepolis complex en Ciné Rialto als op diverse locaties in de stad voor een echte festivalsfeer zorgen.
Filmfestival Oostende werd medemogelijk gemaakt dankzij de hulp van onze talrijke sponsors en partners.

RealTime is een project in-progress van vzw CARGO voor realisatie in oktober 2010 in het kader van Oostende Cultuurstad Vlaanderen 2010.
RealTime is een collaboratief project met kunstenaars, winkeliers en de bewoners van Oostende.
Het project zal zich manifesteren in de vorm van kijkdozen in winkels, in een heuse interactieve installatie, in verhalen en berichten van bijzondere haringbots, en een boottocht naar de Thorntonbank met event Manifest van de Haringen.

BLOGS

Er zullen geleidelijk aan meer blogs worden aangelegd, van in 'zotternij' aard zoals
haringtime.wordpress.com
tot work-in progress documentatie (zoals studenten TU/Architectuur en Industriële Design)
fallinginlovewiththings.wordpress.com
tot meer serieuze: haringberichten, RFID info etc, informatie van de kunstenaars-bijdragen etc...

Openingsuren Hoofdbibliotheek Kris Lambert

Maandag 09.00-12.00 uur 14.00-19.00 uur
Dinsdag 09.00-12.00 uur 14.00-19.00 uur
Woensdag 09.00-12.00 uur 14.00-18.00 uur
Donderdag 09.00-12.00 uur 14.00-19.00 uur
Vrijdag 10.00-12.00 uur 14.00-19.00 uur
Zaterdag 10.00-12.00 uur 13.00-16.00 uur

Filialen in de wijken: Konterdam – Stene, Vuurtorenwijk, Zandvoorde & Mariakerke
Maandag 17.00-19.30 uur
Woensdag 15.00-18.00 uur
Zaterdag 10.00-12.30 uur

Kunstenaar James Ensor (1860 - 1949) verhuist in 1917 naar dit huis dat hij had geërfd van zijn oom Leopold Haegheman, die er een schelpen- en souvenirwinkel hield. Ensor is dan 57 jaar. Zijn meest vruchtbare periode is al voorbij en hij begint internationale roem te verwerven. In dit rijhuis brengt Ensor met zijn trouwe huisknecht August Van Yper zijn lange levensherfst door.

Na de dood van Ensor ijveren ‘De Vrienden van James Ensor’ voor het behoud van het huis als museum. In 1952 slagen zij in hun opzet, maar intussen waren al heel wat kunstwerken en voorwerpen uit het huis verkocht. In 1956 wordt het Ensorhuis aan de stad Oostende overgedragen. Maar, omdat de onderhoudskosten te hoog oplopen, verkommert het huis en wordt het zelfs voor het publiek gesloten. Even is er sprake van sloping…
Het tij keert omstreeks 1973, wanneer een groep Ensorbewonderaars een campagne op het getouw zet om het huis te restaureren en het museum weer open te stellen. Een Koninklijk Besluit van 18 januari 1974 beschermt het Ensorhuis en eind juni 1974 gaat het museum weer open.
In 2000 - 2001 ondergaat het een nieuwe restauratie en opknapbeurt. Voor de originele schilderijen ben je in het Ensorhuis aan het verkeerde adres. Maar, het unieke museum roept wel op suggestieve wijze de leefwereld van James Ensor op. Je komt het huis binnen via de souvenirwinkel. Ensors oom en tante hielden hier een ‘bazar’ open vol kitscherige souvenirs, speelgoed, schelpen, prentkaarten, sierborden, koperwerk en maskers. Ensor sloot het winkeltje, maar bewaarde het als herinnering en inspiratiebron. In de wandkasten vallen de maskers op, maskers die Ensor als schilder inspireerden. Achterin hangen zes foto’s van Ensor (waarvan er vier genomen zijn door meester-fotograaf Maurice Antony). Aan een kleerhanger hangen zijn mantel en hoed.

Het Blauwe Salon

De driedimensionale reconstructie van het vernietigde schilderij ‘Arme luizenbos die zich warmt’ op de tussenverdieping is een werk van beeldhouwer Jacques Verduyn. Dit kamertje was vroeger de keuken van het huis. In de documentatiezaal aan de straatzijde (hier stonden Ensors bureau en zijn radio) vinden wisselende studietentoonstellingen over Ensor plaats.
Op de eerste verdieping, met eetkamer en salon-atelier, is de meubilering authentiek. Het ‘Blauwe Salon’ aan de straatkant was de ontvangst- en werkruimte; tegelijk leefkamer en atelier. Blikvanger is het beroemde doek ‘Intrede van Christus in Brussel’ uit 1888. Het originele werk bevindt zich in het Paul Getty Museum in Los Angeles. Op 10 mei 1950 vertrok het schilderij naar zijn nieuwe eigenaar, de heer Nellens van het Casino in Knokke. Hij verkocht het aan de familie Franck uit Antwerpen. Het vertrek in 1987 naar een museum in de Verenigde Staten vormt één van de zwarte bladzijden uit de Belgische cultuurpolitiek. Terecht wordt ‘Intrede van Christus in Brussel’ beschouwd als het picturaal manifest van Ensor en als een sleutelwerk in de Europese kunstgeschiedenis. Het zit boordevol toespelingen, allusies en allegorieën op de maatschappij, de politiek, gebeurtenissen en personen. De Christusfiguur is niemand minder dan Ensor zelf die op een schitterende wijze temidden van een bonte, eindeloze massa zijn intocht maakt in Brussel, in de wereld van de kunst en de kunstkritiek.

In het Blauwe Salon hangen reproducties van enkele etsen: ‘De wraak van Hop-Frog’ (1898, een uitbeelding van een verhaal van E.A. Poe), ‘Gestrande schuiten’ (1888, een sfeerbeeld uit het Oostendse havengebied), ‘Duivels die me sarren’ (1895, een evocatie van de kritiek en spot op Ensor in zijn beginperiode), ‘Christus bedaart de storm’ (1886), ‘Christus door duivels gekweld’ (1895, duivelse gedrochten wonen de doodstrijd van de gekruisigde Christus bij) en ‘Poel met populieren’ (1889, een pittoresk Oostends hoekje waar nu het Maria-Hendrikapark is).

De piano en het harmonium herinneren aan Ensors muzikale bedrijvigheid. Hij componeerde de balletmuziek ‘La gamme d’amour’ en de ‘Marche des Rotariens Ostendais’. Het harmonium was een geschenk van Albin en Emma Lambotte-Protin. Emma was Ensors trouwste mecenas. De mahoniehouten buffetkast maakt deel uit van de achtergrond van ‘De oestereetster’ (1882). In de eetkamer valt de neobarokke kast op, die op schilderijen en tekeningen terug te vinden is. In beide kamers hangen reproducties, o.m. ‘De verbazing van het masker Wouse’ (1889), ‘Maskers twistend om een gehangene’ (1891), ‘Oude vrouw met maskers’ (1889), ‘Muziek in de Vlaanderenstraat’ (1891), ‘De intrige’ (1890) en ‘De val der opstandige engelen’ (1889).

openingstijden:

elke dag van 10.00 tot 12.00 en van 14.00 tot 17.00 uur
(behalve op dinsdag) Gesloten op 1 januari en op 25 december.
toegangsprijs:

• 2 euro;
  
• 1 euro: 55+, groepen vanaf 10 personen, lerarenkaart Klasse, jongeren tussen 13 en 26 jaar;
  
• Gratis: kinderen tot en met 12 jaar.

Het Provinciaal Museum voor Moderne Kunst en het Stedelijk Museum voor Schone Kunsten werden samengevoegd en zijn nu samen het "Kunstmuseum aan Zee" (of kortweg Mu.ZEE) met als ambassadeurs het Permekemuseum te Jabbeke en het Ensorhuis te Oostende.

Het museum geeft een overzicht van de moderne Belgische kunst, vanaf haar ontstaan tot op heden. Dit unieke museum is gehuisvest in de gebouwen van het gewezen warenhuis S.E.O., ontworpen door architect Gaston Eyssellinck. U leert er de moderne kunstgeschiedenis van ons land kennen.
Naast de vaste collectie die een staalkaart is van de moderne Belgische kunst, organiseert het Mu.ZEE tentoonstellingen over de grootste moderne kunstenaars: van Ensor tot Delvaux, maar ook Magritte, Permeke, Claus, Van den Berghe, Spilliaert, Tytgat,....

Open elke dag van 10.00-18.00 uur, maandag gesloten.

Meer info: www.stadsmuseumoostende.be

Gallery 3-D, opgericht in 2000 heeft als doelstelling het bieden van een platform aan jonge (beginnende) kunstenaars, zowel nationaal als internationaal.

De galerij is gelegen aan de Konterdamkaai 1 te Oostende in een oude loods van de NMBS en heeft door zijn glazen dakconstructie een unieke lichtinval.

Enkel op afspraak te bezoeken.

Galerie van de Oostendse kunstschilder André Sorel.

Open donderdag, vrijdag, zaterdag, zondag en feestdagen van 14.00 tot 18.30 uur.

biografie

André Sorel werd geboren in Oostende op 27 december 1939. Hij was leraar aan de Stedelijke Kunstacademie in Oostende van 1971 tot 1979.
In 1984 ontving hij het ereteken van Ridder in de Orde van Leopold II en in 1994 het ereteken van Ridder in de Kroonorde, beide voor bewezen diensten als plastisch kunstenaar.

Hij heeft werken in privé en officiële verzamelingen in binnen- en buitenland, o.a. te Oostende (SMSK, Museum Religieuze Kunst), Torhout (Stedelijk Archief), Sint-Truiden (Stedelijk Cultureel Centrum), Brussel, Gent, Luik, Roubaix, Parijs, Bordeaux, Monaco, Rimini, New York, Moskou, Riga, Kiëv, Berlijn, Budapest, Viëtnam, Shah Mohammed Reza Pahlev, Nana Mouskouri, Prins William Windsor van G.B., Prins Harry Windsor, Koning Albert II van België, Helmut Lotti, Margriet Hermans, Bart Kaëll, Père Guy Gilbert, Fonds Bellevue en andere.
Sorel behaalde eveneens diverse prijzen. Sinds 1957 heeft hij individuele en groepstentoonstellingen alsook internationale salons in binnen- en buitenland.

Galerie Beau Site is er voor al wie van kunst, schoonheid, lekker eten en drinken, design, een adembenemend uitzicht, vintage, genieten, een topterras, cultuur, gastvrijheid en dat alles in het kwadraat houdt tenminste. Voor iedereen kortom. Gil en Ann, de bezielers van deze overtreffende trap van een kunstgalerij, willen hun liefde voor alles wat hierboven opgesomd staat met zoveel mogelijk mensen delen en stellen daarvoor hun eigen woongedeelte – een niet minder dan indrukwekkend beschermd art deco-gebouw met zicht op zee – voor het publiek open. Toewijding heet zoiets.  Je kan er zelfs terecht voor je eigen evenement, bedrijfsmeeting, bruiloft en dies meer.

Adem het zilte, proef de ongereptheid en dompel je onder in een wereld vol artistieke prikkeling. Met haar universele karakter is Galerie Beau Site een adembenemende en inspirerende omgeving voor evenementen of een moment ‘helemaal voor jezelf’…

Een plek waar kunst en culinaire begeestering elkaar het ja-woord geven. Geniet van de verrassende kustlijn, laat pure smaken van échte gerechten over je tong walsen en stap binnen in een nostalgische wereld van ‘art, vintage en design’. Dit culinair platform met kunstgalerij als alter ego, of is het andersom, baadt in een sfeer van non-conformisme en huiselijkheid. Bij Galerie Beau site kan je terecht voor een hapje, een leuke babbel, artistieke impulsen of jouw persoonlijke (bedrijfs)evenement. Dit alles in het unieke kader van het beschermde Art Deco gebouw ‘Residence Beau Site’ op de nieuw aangelegde Oostendse dijk. Een ontdekkingsreis voor al je zintuigen!

Galerie du Rat Mort toont keramiek van Pierre Amourette (Fr), tekeningen, bronzen en schilderijen van Roland Devolder (B), bronzen van Roel Gort (Nl), schilderijen van Denis Jully (Fr) en bronzen van Marc Petit (Fr).

In 1896 trok een groep van zestien uitbundige Oostendse mannen , waaronder James Ensor, alle leden van Cercle Coecilia, naar Parijs. Eens lekker de bloemetjes buiten zetten mocht wel , meenden ze en ze hebben zich in het Montmartrekwartier van de Franse hoofdstad enorm geamuseerd. "Au Moulin Rouge”, “Le Ciel” zowel als “L’Enfer” stonden op hun programma, en laat in de nacht of vroeg in de ochtend kwamen ze terecht in de “Rat Mort”. De directeur van dit cabaret was een Belg. In de “Rat Mort” was op dit moment het orkest al vertrokken, maar de pianist en enkele leuke danseresjes zorgden voor een passend epiloog van de onvergetelijke, feestelijke Parijse nacht.

Eens terug in Oostende werden in de “Cercle Coecilia” de Parijse avonturen in geuren en kleuren uiteengezet voor de lichtjes gechoqueerd ‘sénateurs’, de oudere ‘wijzen’ van de kring. Bij die gelegenheid stelde Monteville, gesteund door James Ensor en Emil Bulcke, voor om humoristische avond te organiseren door een ’Compagnie du Rat Mort’, die uiteraard bestond uit de ‘Parisiens’ en enkele andere lolbroeken, maar met dien verstande dat de lachavonden door om het even wie konden worden bijgewoond. Concreet dacht men daarbij aan het organiseren van gekke en gemaskerde bals en zonderlinge concerten, alsmede aan de oprichting van carnavalgroepen.

21 februari 1898 betekende een mijlpaal in het leven van de ‘Compagnie’ : die dag had in het Oostendse Kursaal het eerste bal van Rat Mort plaats .Het kende meteen een enorm succes en was de voorbode van een lange serie superbe vastenavondbals.

Uiteraard drukte James Ensor zijn stempel op de conceptie van het eerste “Bal du Rat Mort”, dat sindsdien naar de geest een Ensoriaans dansfeest is gebleven.

The Gallery is een galerij net naast het Ensorhuis. De galerij toont het werk van Jean Claude Lambrecht.  Jean Claude Lambrecht schildert met olie op doek en schildert het vrouwelijk naakt met een erotische toets, panters, close-ups, portretten en stillevens.

Wie zijn werk gaat bekijken moet even naar adem happen. Zijn werken zijn verfijnd met een vreemde, verrassende toets, maar tegelijk alarmerend voor de omgeving. Ze beschrijven vieringen, wilde verlangens, sadisme, het erotisch vertier en de falluscultuur waarin opvallende voorwerpen ongewone proporties aannemen. Zijn werk wordt als fotografisch hyperrealistisch beschouwd.

Open in het weekend en op feestdagen van 10.30 tot 18.30 uur.

U vindt Galerie Theobalds Boothuisje op enkele passen van het Ensorhuis.
De naam verwijst naar de bouwer van dit fraaie Jugendstil pandje, Theobald Vanhille en naar de sierlijke boeg-vorm van het smalle geveltje.

In dit integer gerestaureerde "architectonisch pareltje van de stad Oostende" is galerie 'Theobald's Boothuisje' gevestigd.

Open:

zaterdag: 15.00-17.00 uurzondag: 12.00- 7.00 uur

In de galerie - tevens atelier - van de schilder Emils (°1942) worden zijn realistische en neopointillistische werken tentoongesteld. Het betreft voornamelijk marines en Oostendse taferelen.

Open elke dag van 11.00 tot 12.00 uur en van 15.00 tot 18.00 uur. Zondag tot 17 uur.

Andy Allemeersch werd geboren in Roeselare in 1934. Hij studeerde aan de Kunstacademie in Gent en werd regent plastische kunsten aan de Rijksnormaalschool Gent onder leiding van Octaaf Landuyt. Hij was leraar plastische opvoeding aan de Rijksmiddelbare school in Torhout en vanaf 1980 tot 1990 aan de Rijksmiddenschool in Oostende.
Hij had meer dan honderd individuele tentoonstellingen in België, maar ook in Nederland, Frankrijk en Zwitserland.
In 1976 behaalde hij een bronzen medaille in de Europaprijs van de stad Oostende. Sinds 1990 stelde Andy Allemeersch niet meer tentoon.

"De schilderkunst van Andy Allemeersch werd meermaals bestempeld als een expressionisme dat wortelt in de oeroude en eeuwige strijd van de mensheid. Aanvankelijk schilderde Andy Allemeersch een microscopische benadering van de planten - en insectenwereld, vergrotingen van kleine details. Nadien verschijnen er meer en meer mensenhoofden die het vlak kantje boordje vullen, om geleidelijk aan over te gaan naar mutaties van onder andere hondenkoppen. In een later stadium evolueert zijn kunst naar acties en situaties en worden de composities in het vlak belangrijker : bokssport, biljartspelers, stillevens, duinen en later de structuren van de staketsels."

Arlette Vereecke exposeerde in binnen- en buitenland: o.a. Museum voor Schone Kunsten Oostende, Lineart Gent, Den Haag Holland Art Fair, Brussel, Toronto en Rotterdam, met galerij "pro Art" Lier in Nice en Munchen. Mijn werk is geëvolueerd vanuit een gepassioneerd en gedreven schilderen tot een zoektocht naar mezelf, een tocht in de TIJD waarin RUIMTE en STILTE de essentiële elementen zijn.

Vanaf 1977 volgde Arlette Vereecke schilderen, tekenen en etsen aan de stedelijke academie in Oostende. Ze vervolmaakte zich aan de stedelijke academie in Brugge. Vanaf 1982 volgde ze meerdere cursussen vrij aquarel schilderen onder leiding van Jan Buytaert naar de zienswijze van O. Kokoschka en zijn " Schule des Schens ".
Vanaf 1985 volgde ze meerdere cursussen, schilder stages en experimentele sessies acrylschilderen volgens " het Poperinge gebeuren " in diverse steden in België en Italië.

Met een minimum aan plastische middelen tracht ik mezelf telkens opnieuw in mijn doeken te verliezen en een sfeer te brengen die deze universele elementen in zich dragen.  Ik wil geen anekdotisch verhaal schilderen wel mensen een " rustpunt " geven waarin ze even kunnen (al was het maar een halve minuut) wegdromen en genieten van de kleuren, de sfeer, kortom een heerlijk moment. Wandelend langs de vloedlijn ervaar ik wat mijn schilderijen willen uitdrukken. Het weids, eenvoudig en eindeloos landschap doet me dromen en wekt een zekere mystiek en spiritualiteit op.

Bennie Simoens werd geboren in Brugge in 1951. In 1958 verhuisde hij naar Oostende. Hij studeerde Grieks-Latijnse aan het O.L.Vrouwecollege in Oostende en vervolgens regentaat Plastische Kunsten aan de Rijksnormaalschool in Brugge en Schilderkunst aan het Hoger Instituut voor Beeldende Kunsten Sint-Lucas in Gent. Hij leeft en werkt in Oostende. In 1979 behaalde hij de Joris Minneprijs voor tekenkunst.

Bennie Simoens had tal van individuele tentoonstellingen in galerijen in het binnenland o.a. in Brugge, Veurne en Oostende. Hij had ook een individuele tentoonstelling in het Stedelijk Museum van Oostende in 1997.  Ook nam hij deel aan tal van groepstentoonstellingen o.a. ‘Ku(n)stbeelden nu’ in het Casino Kursaal (Oostende), ‘150 jaar Oostendse kunstenaars’ in het Stedelijk Museum (Oostende), ‘Oostendse kunstenaars vandaag’, ‘Leraars van de Stedelijke Kunstacademie: verleden, heden en toekomst’ en ‘Beeldend Oostende’.

Naar aanleiding van het gelijknamig boek schrijft Norbert Hostyn: “In zijn schilderijen die meestal in reeksen zijn gedacht, verwijst Bennie Simoens eveneens naar het extra-artistieke, maar tegelijk naar de act van het schilderen zelf. De figuratieve uitgangspunten worden abstract-picturaal gebracht. Zijn schilderijen zijn tezelfdertijd de poëtische verwerking en uitdrukking van een beleefde emotie. Het is zeer boeiend het motief aan de basis van het kunstwerk – of in zijn geval een kleine reeks kunstwerken – te vergelijken met het schilderkunstig resultaat. De schilderijen van Bennie Simoens handelen over vrijheid en betrachting. Zij brengen beeldend naar voor wat zonder het schilderij niet mogelijk is.”

In ‘Schilderijen kijken van Bennie Simoens’ (april 1987) schrijft Leo Madelein: "Bennie Simoens is een ontroerend kunstenaar, die intuïtief schildert van binnen naar buiten, van achter het raam ‘de straat oversteekt’ en vanachter een dashboard ‘staketsel, zee en boot versiert’. Lyrisch-expressief is zijn kunst, logisch, bijna organisch gegroeid. Ietwat speels maar trefzeker sluiten de vlakken bij elkaar aan, dringen en verdringen ze elkaar onder het gewicht van het licht. We schreven ‘vlak’ maar heel dikwijls is er vormsuggestie. De kleuren verschuiven immers binnen de vlakken, verglijden van geritmeerde penseelslag tot overmoedige verftoets. Naast de vorm is hier een derde dimensie aanwezig zonder dat er van specifieke perspectiefwerking sprake kan zijn. Een continue wisselwerking, de permanente verhouding tussen beweging, licht en structuur ten overstaan van rust en vlak verlenen diepte en adem. Kleur is vitaal in het oeuvre van Bennie Simoens, een aantal stukken zijn thematisch kleurgebonden, andere zijn duidelijk het stijlvolle en evaluatieve antwoord op de creatieve zelfbeperking.”

Naar aanleiding van de tentoonstelling in Pick’s Art zegt Hugo Brutin tijden de inleiding: “Zo is het tekenen en schilderen van Bennie Simoens bron van beeldende ervaringen waarin kleur, lijn, diepte, harmonieën en transparanties teken zijn van een verheven beeldtaal en tevens tafereel van betekenissen zoals nostalgie, ironie, maatschappijkritiek, verwondering, vertedering, relativeren, ondervragen en antwoorden, kortom het telkens herhaalde beeld van een superieur kunstenaarschap.”

In ‘Arts-Antique-Auction’ juni 2002 schrijft Hugo Brutin: “Picturaliteit en poëzie zijn twee basisgegevens in de werken op papier van Bennie Simoens. Zijn werken zijn tekening en schilderij tegelijk en zijn zowel op tekenkunstig als op schilderkunstig vlak topkwaliteit. Dit betekent dat dit een superieure tentoonstelling is waarin men enerzijds kan ervaren hoe heerlijk Bennie Simoens in een als het ware vibrerende lijnvoering een motief kan aanzetten en uitbeelden zoals een boot, een kat, een stukje auto en men anderzijds met verbazing en verrukking kan merken hoe het ene aanleiding is tot het andere, hoe langzaam, nauwgezet en geïnspireerd, picturaliteit zich ontwikkelt aan de hand van vlakken, toetsen, een motief en enkele keren ook het binnenglijden van een lege verftube en haar dop. Eenvoudige motieven die concreet deel uitmaken van de ervaringen van de kunstenaar zijn de aanzet tot een werkelijk verheven meditatie omtrent schilderen, kleur, subtiele samenhang, picturaliteit en poëzie tout court."

Ben Snauwaert werd geboren in Beernem in 1968. Hij is autodidact.
Een opvallend kenmerk in zijn oeuvre is de scherpheid van zijn volumes. Met zijn werk gaat hij verder dan traditioneel schilderen en beeldhouwen zonder zich op te dringen en met ruimte voor de kijker.
Met zijn geestelijke aanwezigheid is Ben Snauwaert, in binnen-en buitenland, gekend als een volbloed kunstenaar.

Geboren te Ronse, aan de grens van Wallonië en wonend in Oostende.

"Ik heb dag - en avondschool gelopen aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten (K.A.S.K.) in Gent.
Hier en daar pikte ik nog een graantje mee aan de één of andere school, vooral om gebruik te kunnen maken van een etspers. Het meest heb ik geleerd van de heer George Langie, etser te Gent (1906 -1982) en gewezen leerling van de bekende etser Jules De Bruycker (1870 – 1945). Ik heb aan zelfstudie gedaan, dus uitproberen van onder andere verschillende technieken."

Stijl

"Mijn stijl is realistisch en symbolisch. Op het eerste zicht is er niet steeds een symbool of boodschap te bemerken, maar soms zijn er verschillende symbolen in het werk verscholen en dat vind ik juist leuk. Iedereen interpreteerd een kunstwerk op zijn of haar eigen manier, toch ben ik steeds nieuwsgierig naar de eventuele bewustwording betreffende de aanwezigheid van symboliek in de werken en hun interpretatie door de kunstliefhebber. Ik vind dit boeiend. Bij opdrachten is dit minder evident. Na een meditatie kan het ook voorkomen dat ik een visioen tracht op doek te zetten. De heldere kleuren die men in een meditatie ziet, kan men nooit in de materie verkrijgen. Ik schilder met olieverf op doek, ik ets wanneer ik er de accommodatie voor heb. Aquarelleren doe ik in mindere mate. Ik kleur graag sommige etsen bij met aquarel, wanneer deze zich ervoor lenen. Pastels maak ik ook regelmatig."

Jaarlijks kunstevenement: Buren bij kunstenaars
In samenwerking met de provincie West-Vlaanderen.

Privé-bezit

België
Onder meer te
Oost-Vlaanderen
West-Vlaanderen

Nederland
Onder meer te
Noord-Holland

USA
Onder meer te
Hendersonneville

Publiek bezit

Stad Lokeren
Sportcentrum

Daniël Hardyns ( °1951 Gent) is steeds geboeid geweest door het wonder van speelse lijnen die de oerverwondering van de mens voor zijn omgeving kunnen vastleggen, voor de lichtgevende magie die kan uitgaan van complementair aangebrachte kleuren. Terwijl hij koos voor een universitaire opleiding ( apotheker ) bleef hij als autodidact actief bezig met potlood en penseel. Met zijn aquarellen behaalde hij eervolle vermeldingen bij de biënnales voor amateurkunstschilders van de Stad Oostende in 1979, 1981 en 1983. Hij kreeg de eerste prijs op de biënnale van 1985. In 1996 werd hij laureaat van de Nationale A. Vermeylenwedstrijd. Hij staat vermeld in het Lexicon van Westvlaamse beeldende kunstenaars en in Beeldend Oostende van Norbert Hostyn. Hij had individuele tentoonstellingen in Veurne (1978), Oostende (1986), Gent (1992 en 1997). Hij nam deel aan diverse groepstentoonstellingen.

Schilder - tekenaar - graficus - ontwerper van monumentaal werk, juwelen en grafische vormgeving.
Geboren te Oostende 1953
Opleiding: Monumentale kunst aan Sint-Lucas te Gent. Meestergraad schilderkunst
Leraar aan de Academie te Oostende.

1980 Eerste prijs nationale wedstrijd voor beeldende kunst ‘De Kelle’
1989 Eerste prijs voor schilderkunst «Auto Diez».
1991 Selectie 5de Internationale Biënnale voor Grafiek, Taipei (Taiwan)

Werk o.m. in het Museum voor Schone Kunsten te Oostende, in het Prentenkabinet te Brussel.
In privé bezit: België, Duitsland, Frankrijk, Nederland, Roemenië, Spanje, Zwitserland.

In de schilderijen van Dominique Vertenten is de zee het onderwerp. Niet de zee, maar de mensen zoals ze zich gedragen aan zee. Haar werken tonen het transparante van het zinderende licht. Ze vertolken in hun monumentaliteit het gevoel van ruimte en onbegrensdheid, zoals je dit enkel aan zee kan ervaren. Ze tonen de spelende en de strelende mens. Het groepje en de eenzaat.

Dominique is opgegroeid aan zee. Ze volgde kunsthumaniora in Brussel, Hoger Kunstonderwijs in Gent (bij Dan Vanseveren in het St. Lucasinstituut en bij Jan Burssens in de Koninklijke Academie in Gent). Ze werkte een jaar in het atelier van Jan Vancampenhout in Oostende en volgde nog vier jaar avondles "Levend Model" bij Fons Devogelaere. Met studiereizen in Portugal en Frankrijk vervolmaakte ze haar studies.

Vertenten behaalde een Bronzen Medaille voor de Europaprijs voor schilderkunst in Oostende. Eervolle vermeldingen behaalde ze op de "Internationale Prijs voor Schilderkunst in het cultuurcentrum Scharpoord" in Knokke, "Jonge Vlaamse kunstschilders" in Gent en het "Kunstsalon" in Gent.

Haar werk "Playing in the sand n°1" werd aangekocht door het Stedelijk Museum voor Schone Kunsten in Oostende.
Ze stelde tentoon in Oostende, Brugge, Gent, Wondelgem, Wemmel, Antwerpen en Oisterwijk (Nederland). Ook werkte ze mee aan een tentoonstelling in samenwerking met de Unesco.

Eddy De Buf werd geboren in 1954 in Oostende. Hij volgde een opleiding aan de academie als etser en reclameschilder en ontwikkelde zich tot het begin van de jaren 90 als schilder.In die tijd werkte hij samen met schilders als Luc Martinsen, Lucien Guinot, in het pand ‘Café de Paris ‘ Daarna betrekt hij een pand dat nu deel uitmaakt van het PMMK in Oostende.

Eind de jaren 80 maakt hij deel uit van de undergroundscène in Antwerpen die zich afspeelt rond en tegen de bouw van het MUKHA, de afbraak van het Zuiderpershuis en Antwerpen Culturele hoofdstad, waar hij deelneemt aan de kunstmanifestatie ‘Black Box’ in het Zuidepershuis en ‘Bunker91’ dit in ondergrondse Nucleaire bunkers waar hij zichzelf begraaft ter ere van de commercie in de kunst.

Tot 1993 neemt hij deel in die commercie (als protest tegen undergroundscène die hij verwijt te dogmatisch te zijn) en vertrekt naar Alhaurin de la Torres waar hij na een ontmoeting met Hildago Delgado en Joaquín Ivars n.a.v hun tentoonstelling in het  Palacio Episcopal te Malaga zich tegen de commercie en de waanzin van het schilderen keert en terugkeert naar België, dit na het verbranden van 28 schilderijen op groot formaat.

Aan de Maas specialiseert hij zich op het vangen van Snoekbaars tot 1996

Terug in Oostende werkt hij momenteel gestaag aan een oeuvre met een eigen visie als individu in en zijn relatie tot de hedendaagse maatschappij, de natuur van het leven, de moderne kunst, de literatuur en de wereld als fenomeen op zich. Deze zet zich af tegen en rond het postmodern individualistische denken van het individu. Voorbeeld daarvan is het werk de ‘voorbijganger’ waarin alle hedendaagse kunstenaars de revue passeren gebaseerd op het gedicht ‘Algebraïsch’ van Paul Snoek.

Eddy Eneman werd geboren in Oostende in 1948. Hij is een autodidact kunstenaar en werkt voornamelijk met pastel en acrylverf.  Zijn zeezichten in pastel zijn het meest gekend.  Buiten schilderkunst beoefent hij ook de digitale kunst.

In 2000 schreef André Baert in het Nieuw Oostends Tijdschrift:
"De zee is als onderwerp moeilijk. Eddy Eneman kan zich na zowat 4 jaar werkzaamheid op een eenvoudige en voorspelbare manier door het complexe leven van de zee een weg banen. Dat betekent dat hij sedert een jaar een gevoelige technische evolutie heeft meegemaakt. Dat hij op weg is, is duidelijk op te maken uit de soms stroeve zeeverhalen. Maar dan kom je plots recht tegenover een paar ijzersterke stukken te staan waarin bruintinten de hoofdrol spellen. Ik bedoel dat de zee eerst en vooral mooi uitgewerkt is en dat die zee van Eddy een karakter krijgt. Ik leg graag de nadruk op een donkere golfbeweging die het totale vlak van het kleine formaat beheerst. Prachtig. En ik ga heel zeker niet uit de weg voor een paar felkleurige zeezichten die zowel iets exotisch als iets zomerlaatsavonds heeft. Frivool."

In 2003 gaf de Nederlandse schrijfster en kunstenares Charlotte Mutsaers het voorwoord bij de opening van de tentoonstelling Oostende Stad & Zee in het Stedelijk Museum van Schone Kunsten en zei o.a. het volgende over zijn zeezichten in pastel:
"Zodra er geen beroep kan worden gedaan op gehoor of reukvermogen is het blijkbaar uiterst moeilijk om met louter golven iets zichtbaar te maken van de stad. Toch herinner ik mij pure en zeer poëtische zeegezichten van tijd- en stadsgenoot Eddy Eneman waarbij ik direct dacht: dat kan alleen maar de zee zijn van Oostende. Een wonder! "

In 2004 met de groepstentoonstelling Splinters schreef Guido Degreef:
"Eddy Eneman zijn nieuwe acrylwerken kunnen omschreven worden als abstract detaillisme, zorgvuldig en doordacht opgebouwd, met een diepe kennis van de materie.  Zijn werk is een vrolijk kleurenpalet waarbij de kunstenaar de kijker uitnodigt tot een zoektocht binnen een spel van kleuren, vlakken en lijnen.  Hij weet als geen ander de aandacht en verbeelding te prikkelen.  Aan de toeschouwer om het antwoord te vinden."

De besognes van de job en de zorg voor het gezin hielden Eric de Kievith (1947) langer van het schilderen weg dan zijn aanleg en artistieke passie lieten vermoeden. Maar talent blijkt resistent en kiemt ook lang na datum nog altijd krachtig. Eric de Kievith's aquarellen bewijzen het.

Eric de Kievith is een gedreven man. Vijftien jaar was hij actief als assistent-architect bij spraakmakende bureaus als Felix en de Groep Planning. Dan wisselde hij tekenplank en meetlat voor truweel en zaag en verbouwde in eigen beheer een resem huizen. In 1980 volgt hij enkele jaren academie waar Willy Bostem hem de Aquareltechniek bijbracht, en Pol Perneel het beeldhouwen. Op zijn vijftigste kreeg hij van zijn broers en zussen tekengerei om zijn groeiende vrije tijd in te kleuren, maar zelf scherpte hij zijn observatievermogen liever eerst in een studie natuurgids. "Zowel de interesse voor de natuur als het tekenen en schilderen zitten er bij mij van jongs af in". Zo'n vier jaar geleden dwong een mooie aquarel bij een kennis hem naar zijn eigen schildersdoos. Zijn aangeboren artistieke talent vertaalde zich in een groeiende productie waterverfschilderijen, die zijn interesse en passie verraadden. Hij noemt zichzelf heemschilder die vooral een stukje architecturaal Oostende -gevat in de natuurlijke groene of maritieme biotoop- en met een verassende zin voor compositie en perspectief ontwerpt.

"Mijn opleiding als natuurgids heeft mijn observatievermogen aangescherpt, en dat komt me nu van pas als aquarellist. Ik koos trouwens voor aquarel omdat die discipline weinig ambras met zich meebrengt: geen indringende geur van olieverf of white spirit, geen tubes, geen lange droogtijden. Op een halve vierkante meter kan ik mij al uitleven, en op reis hoeft enkel een plat doosje in de valies, al moet gezegd dat het een erg moeilijke discipline is."

Fahimeh Elyas werd in 1955 in Iran geboren.
Sinds haar kinderjaren tekent en schildert ze. Ze studeerde aan de universiteit te Teheran waar ze in 1978 haar diploma van laborante behaalde. Ze volgde, in dezelfde stad, van 1976 tot 1986 les aan de kunstacademie nima-petgar.

Sinds 1987 verblijft Fahimeh met haar gezin in België. In 1995 behaalde ze een diploma schilderkunst aan de kunstacademie van Doornik. In de Stedelijke Kunstacademie van Oostende studeerde zij gedurende 4 jaar keramiek en 3 jaar beeldhouwkunst. Telkens eindigde Fahimeh haar jaar met de beste cijfers.

Vanaf haar komst in België nam ze deel aan verschillende groepstentoonstellingen: met de groep 'paletij' in Harelbeke in 1987, met de groep "G. Evariste Carpentier" in Kuurne, met de groep "palmyra" in Estaimpuis, Leuven, Brussel en Luik in 1996. Ook in verschillende individuele tentoonstellingen staan op haar naam.
Fahimeh motiveert en inspireert graag jonge of beginnende kunstenaars. Zo is zij de mentor van enkele kinderen en een beginnende kunstschilder in Oostende.

Fahimah werkt volgens verschillende thema's oa. IMMIGRANTS, SALTIMBANCO, enz. Haar werken zijn geïnspireerd door poëzie die ze zelf schrijft, vooral Perzische verzen. Haar schilderkunst wordt vaak gecombineerd met deze teksten. Haar werken zijn abstract, soms figuratief. De kleur blauw wordt het meest gebruikt.

Haar sculpturen uit klei en keramiek zijn vooral figuratief. Haar favoriete thema is de mens.

Fahimeh schildert op zijde, porselein of glas. Op vazen, borden, glazen kalligrafeert ze Perzische poëzie en tekent ze taferelen uit haar favoriete thema's.

Zij experimenteert tegenwoordig met plastiek flessen die zij smelt, vervormt en in haar werken gebruikt bvb. als kader van een doek, als gebruiksvoorwerp..

Sinds 21 juli 2006 is zij voorzitster van de multiculturele vereniging van allochtone kunstenaars, VAKO. Deze vereniging behartigt de belangen van de multiculturele groep kunstenaars die in Oostende wonen en werken. Deze groep wil vooral hun kunst naar buiten brengen door middel van workshops, tentoonstellingen, enz.

Fred Maës werd geboren in 1939 in Oostende.
Sinds 1958 is Fred Maës actief als kunstenaar. Hij exposeerde op de wereldtentoonstelling in Brussel. Nadien ontpopte hij zich als schilder en graficus en stelde onder andere tentoon in Polen, Eqypte, Italië en Spanje. Sind het begin van de jaren 90 maakt hij objekten en installaties. Hij exposeerde onder andere in Amsterdam (“De brakke Grond”), Keulen ("Das Belgische Haus”), Barcelona (Fondation Joan Miro), Taiwan (Museum voor schone kunsten Taipei), Oostende (Museum voor schone kunsten) en Vaucluse (Le cheminement de sculptures actuelle Gigondas).
Sinds 1998 is Fred Maës ook actief als curator voor tentoonstellingen van hedendaagse kunst: Document/a/ 1, 2, 3 & 4 in het Feest & Kultuurpaleis in Oostende en Contest-Art 5, 6 en 7 in Oostende.

Werken van Fred Maës zijn onder meer te zien in de Peter Stuyvesant collectie (Nederland), het Stedelijk museum Oostende, Intergrafik Berlijn, Pinakoteek Biëlla(Italië), Pinakoteek Catania (Sicilië-Italië), Stedelijk museum Cadaques (Girona-Spanje), Adoggi taller galeria Fort (Barcelona & Cadaques), Graphic art gallery Varna (Bulgarije), Stedelijk museum Tetovo (Macedonië), Sharjah art museum (de Verenigde Arabische Emiraten), Mora Ferenc museum Zseged-Hongarije), Taiwan museum of art(China), Majdanek museum(Lublin Polen), Stedelijk museum Aalst, Kochi collectie(Japan), Museum van tele-communicatie(Frankfurt-Duitsland) en Collectie Essers(Mönchengladbach).

CULTUURCENTRUM

Het nieuwe Cultuurcentrum De Grote Post is het kloppende culturele hart van de Stad aan Zee. De grondige renovatie werd afgerond in december 2012. Sinds dan loopt de programmatie op volle toeren. Alle info vind je op www.degrotepost.be.

ZAALVERHUUR

Je bent op zoek naar een geschikte locatie voor het organiseren van jouw evenement? Cultuurcentrum De Grote Post biedt vele ruimtes aan in een historisch gebouw met nationale uitstraling! 

Stuur jouw idee voor een voorstelling, lezing, training, workshop, tentoonstelling, ... zo precies mogelijk door en de medewerkers zoeken samen met jou uit welke ruimte in De Grote Post het meest geschikt is.

Alle info betreffende zaalverhuur en de prijzen vind je op www.degrotepost.be/zaalhuur.

UITLOKET

Het cultuurcentrum herbergt ook het UiTloket waar je terecht kan voor vragen in verband met cultuur in Oostende, voorstellingen kunt boeken maar ook je aanvragen kunt indienen voor wijkfeesten. [lees meer...]

ERFGOED

Voormalig postgebouw (P.T.T./R.T.T.-gebouw) uit 1953 naar ontwerp van architect G. Eysselinck (Gent, 1907-1953), het enige overheidsgebouw dat hij ontworpen heeft. Vrijstaand bouwblok gelegen tussen de Witte Nonnenstraat ten noorden, de Aartshertoginnestraat ten oosten en de Poststraat ten westen, waarvan oostelijk deel toegevoegd in de tweede helft van de 20ste eeuw na afbraak van aanpalende huizenblokken. Eén van de meest karaktervolle gebouwen van vlak na de Tweede Wereldoorlog in België én een stedelijk feit te Oostende. [lees meer...]

Bart Soubry is geboren in Sint-Eloois Winkel, getogen in Oostende en woont momenteel in Diksmuide.

"Bart Soubry heeft een lange zoektocht achter zich, en wat beter nieuws is, hij heef zichzelf gevonden. Maar de reis is niet volbracht. Humanisten weten dat zoeken en vinden een levenslang proces is, omdat wie zoekt vooral vindt dat hij het nog niet gevonden heeft, zoals Socrates al wist, de vader van die dialectiek. Daarom werkt de kunstenaar ook steeds verder, hopende dat hij toch al op de goede weg is, maar toch steeds verder zoekend naar zichzelf en tonend wat van het gevondene de moeite waard is om aan anderen mee te delen.

Een dergelijk existentialistisch uitgangspunt is kenmerkend voor de werkzaamheid van Bart Soubry: denken met het gevoel en er een beeld van maken; verlangen naar authenticiteit, dat eerlijk eigene van de eigenheid, dat gecultiveerde ik in zijn diepe ervaringen met de omwereld; de werkelijkheid nabootsen vanuit een subjectief zelf beleefde ervaring enz. Kortom, zeker geen postmoderne conceptuele opvolger van non-sensikale experimenten van de dadaïsten, zoals de kunstdwaze Habermas dat noemde, die bedenksels van kunstwerken laten uitvoeren en zich toe-eigenen door signatuur. Soubry kapt zelf. Een gesculpteerde zuil vraagt snel een maand beitelen.

Het oeuvre van Bart Soubry is veelzijdig, maar toch zijn er een aantal aspecten, die steeds terugkeren en als een soort samenhang kunnen bekeken worden, als de tanden van de sleutel die toegang geven tot zijn werk: de sculptuur als lichtvanger; de gelaagdheid van de ervaring; het beeldhouwwerk als constituteur van een bezinningsplek; de positieve zelfbevraging van de beeldhouwkunst: “het wat?” (de gebeitelde beitel in omarming met de gehamerde hamer); en tenslotte de ontkenning van het vorige: wat iets is, is niet definieerbaar, wijkt uit en af, heeft een schele dubbelganger: de ironie. Om deze vijf hoofdkenmerken niet als orakeltaal te laten staan, lichten we ze even toe.

In wat Bart Soubry zelf zijn “abstract werk” noemt, en dat inderdaad aansluit bij een traditie van geometrisch abstracte beeldhouwkunst met een eenvoud à la Brancusi, poogt hij open passages, doorkijkruimten, aan te brengen, zodat lichtbundels spelend elkaar kunnen kruisen. Daardoor wordt het licht als het ware opgevangen op een constructieve wijze, vermits het doorheen de sculptuur pas echt zichtbaar wordt. Zoals de zee het zand beeldhouwt tot golvend strand is ook Soubry begaan met de sporen van gelaagdheden. De gespleten stenen voegt hij terug bij elkaar met een papiervoering ertussen. De tegenpolen “samen” en “apart” worden aldus beklemtoond. De vorm werd door de splijting bepaald. De reis van het leven is uiteindelijk de koffer die men kan maken van de stolling van de lagen voorbije ervaringen, al dan niet van een leren riem voorzien.

De werken van Soubry hebben open ruimte nodig, omdat ze die ruimte gaan betekenen. Wanneer hij een sculptuur plaatst, maakt hij er een oord van, een plek waar bezinning en ingetogenheid mogelijk is, waar men aangezet wordt om tot zichzelf te komen of velen tot elkaar. Dit is de humanistische religieuze (niet omgekeerd) kant van zijn werk. Zijn werk is ten vierde een bevraging van wat kunst is: een boom wordt een potlood; in één sculptuur vindt men de verschillende bewerkte varianten van dezelfde steensoort; van kwetsend ruw tot streelzacht, van cultureel hoog zwart gepolijst tot natuurlijk vergrijsd gecorrodeerd, geribd door de beitelslag of afgeslepen door de schuurmachine. Daardoor wordt duidelijk dat de materie zelf haar eigen taal spreekt in dialoog met het beeldhouwersalaam.

Ten slotte brengt Soubry vaak een correctie aan in de ernst van bovenstaande kenmerken. Hij relativeert zichzelf als bron van existentiële inspiratie: het zelf is zelf zelfs maar een zelf, een nietig ik dat zich even toont en weer verdwijnt. De kunst bereikt nooit een absoluut eindpunt, een kunstwerk is nooit af, en behoudt steeds de poging in zich. Dit komt tot uiting in de ironie in zijn werk als afwijking van de ernst die te ernstig geworden is om nog ernstig te kunnen zijn. Het is de knipoog van Soubry als dwarsligger, want inderdaad ook “rebel” zou zijn bijnaam kunnen zijn.

Uiteraard is met bovenstaande toelichting niet alles klaar geworden. Het is maar een van de vele mogelijke interpretaties. Dat is zo voor elk kunstwerk. Nietzsche zal ons bijtreden dat het zeker het geval is voor het werk van een kluizenaar. In een brief om een charmante vrouw wat op afstand te houden, schrijft hij: “Elke kluizenaar heeft zijn hol, namelijk zichzelf, en soms achter dat hol nog een hol en nog een –ik wil maar zeggen, het is moeilijk een kluizenaar te leren kennen”(30-03-1884)."
Prof. Dr. Willem Elias

Dirk Lamote werd geboren in Oostende in 1959. Hij volgde beeldhouwen aan de kunstacademie in Oostende. Hij exposeerde onder andere in Oostende, Duinkerke, Torhout, Blankenberge, Gent, Ichtegem, Watou, Merendree, Eernegem, Heverlee, Nieuwpoort, De Panne, Poperinge, Middelkerke, Harelbeke, Bredene, Diksmuide en Mol.

"Dirk Lamote is gevat en spiritueel in zijn titels en origineel in de opbouw van zijn sculpturen die telkens bestaan uit een stenen vorm waarin gekerfd en gesneden werd en waarin het gepolijste de tegenhanger is van de ruwe huid , de blessure , de afgebroken open wonde , het non finito. ‘steen en balk om aan te raken’ ‘steen om verwonderde naar te kijken ‘zijn enkele van zijn titels .zij verraden een intense dialoog tussen de kunstenaar en zijn materiaal.
Hij voegt vormen aan elkaar , hij vouwt ze open , breekt ze uiteen en bekleed ze met kalk of met eindjes touw .Zo ontstaan spanningen , beleeft de oorspronkelijke vorm een gedaanteverwisseling en wordt het harde van de donkere materie opgevangen door het meer lumineuze van de bijkomende elementen.Het geometrische domineert , bijwijlen ontstaat een architecturale sfeer , een enkele keer groeit een golvende beweging .Wij hebben het gevoel dat de kunstenaar op een domein waar zo vaak geëxperimenteerd werd en gezocht naar een vormentaal  toch een eigen dimensie en taal heeft weten te ontwikkelen." Hugo Brutin

Dirk Michiels is beeldhouwer, autodidact en deed hogere technische studies bouwkunde. Hij is de zoon van beeldhouwer Gust Michiels . Zijn sculpturen zijn in marmer, glas, hout, koper en brons. In zijn werk staat de gestileerde vrouwenfiguur centraal. Het beeld van de vrouw met haar vele gedaanteverwisselingen speelt een grote rol in zijn werk. Centraal staan gelaat en hoed .

Hij bezit een eigen sfeer en ontwikkelt een eigen vormentaal om daarnaast op een persoonlijke manier met de materialen om te springen . Het is niet onbelangrijk dat men bij het bekijken en situeren van zijn beelden of kleinsculpturen, zoals dit wel eens wordt omschreven, meteen beseft dat Dirk Michiels niet alleen op technisch en manueel vlak bijzonder vaardig is, maar ook een uitgesproken zin heeft voor esthetiek en een zuivere vormentaal.

Hij bewijst dat hij aan het driedimensionale of aan het begrip sculptuur op zijn minst een persoonlijke, eigenzinnige en geraffineerde esthetische allure geeft. Kijk maar hoe zijn sokkels in zijn grotere sculpturen zijn afgewerkt en geïntegreerd in een totaalbeeld ; en hoe in kleinere beelden de delen die vaak uit een ander materiaal bestaan, zoals hout, glas, inox, brons, koper, schitterend in elkaar passen ; in elkaar vervloeien als het ware. Zijn vindingrijkheid is rustig en gemeten ; zijn techniek eigenzinnig en nauwgezet. Materie verschijnt in een magnetisch veld van esthetiek.

Jacki Tavernier werd geboren in Torhout in 1943. Hij studeerde aan het Hoger instituut voor Architectuur in Gent, aan de academie in Oostende en aan Shule des Sehen. Jacki Tavernier is ere-voorzitter van de Vlaamse Architectenassosiatie West-Vlaanderen. Tevens is hij leraar aquarel naar model aan de zomeracademie Oostende. Hij won verschillende prijzen onder andere de wedstrijd Schilderen van het August Vermeylenfonds, Aquarel (Lions)in Antwerpen en Grafiek Anto-Diez in Bredene.  Jacki Tavernier exposeerde in België en Nederland.

"Bij zijn geboorte, in 1943, was Oostende en het kustgebied "spergebied". Zijn vader toonde Ensor een eigen schilderij van een visser met sigaret. Ensor bevestigde dat het goed werk was... Samen met vader was Jacki op de begrafenis van James ENSOR.  Zoals zijn vader, tekent en schildert hij.  In de lagere school gaat hij naar de Academie in Oostende. Directeur Gustaaf SOREL geeft dan les in het derde jaar tekenen en laat Jac­ki in één jaar twee jaar overslaan.  Vanuit dat jaar doet hij een overstap naar het laatste vijfde jaar.  Later volgt Jacki avondles 'levend mo­del' en grafiek. Het schilderen wijkt voor de architectuur.  Stage doet hij bij Marcel MOLLEMAN, een bekend Oostends architect.  Jacki Tavernier is de enige stagiair die invloed heeft uitgeoefend op de architectuur van Molleman.  Sindsdien werkt hij zelfstandig.Zijn 'hunker' om te schilderen, te tekenen en te scheppen op een andere wijze dan het mathe­matisch en doordacht neerzetten van het driedimensionale, krijgt weer vorm.  Hij hervat de academie en volgt de Shule des Sehens, opge­richt door Oscar KOKOSCHKA, een beroemd ex­pressionistische Oostenrijks schilder.

In de jaren '80 wint hij verschillende prijzen, én voor architec­tuur én voor grafiek en aquarel. Zijn schilderijen zijn geen voorbeelden van klassiek en traditioneel genre,  maar een persoonlijke en spontane uitbeelding van wat hij beleeft.  Met het nodige geduld ontwikkelt hij een gedegen vakmanschap, tekent en schildert momentopna­men. Daarbij kan hij een knipoog naar alledaagse of niet alledaag­se dingen die hem niet ongewoon zijn, niet la­ten. Humor en streven naar openheid zijn treffend in zijn werk.

Hij is een doorwintert aquarellist. Dit vertaalt zich in het huidig werk met acryl. Hij schetst, tekent en schildert thuis, in zijn atelier, in de zomerakade­mie, in een café, op restau­rant,...  Het gaat om indrukken opgedaan tijdens reizen naar Italië, Portugal, Spanje, Roemenië, Afrika en dichtbij huis: takken van bomen, koeien, varkens, zijn kat , portretten...   Hij verrast met installaties zoals 'Signora in bath', 'lost work in ‘italy', 'rood rubber', 'besloten dood'.
Beweging en contact met water  zijn terugkerende thema's.  Zijn video 'water beweegt (9')' toont dit.  Ook in een recentere video in 'de tuinen van Granada' beweegt water." Greet Van Kerkhoven,  2002

Jacky De Maeyer werd geboren in Oostende in 1938. Hij heeft zijn atelier in Oostende en Gordes (Frankrijk). Hij is een autodidact. Van 1960 tot 1970 exposeert hij olieverfschilderijen.  In 1967 begint hij assemblages te maken van gebruikt hout (meubelen, drijfhout, ...). Vanaf 1971 creëert hij uitsluitend beelden in eikenhout. Zijn beelden zijn niet direct geïnspireerd door vreemde culturen (Afrika – Oceanië), maar hebben er een relatie van gevoeligheid en geest mee.
De laatste tien jaar schildert hij met acrylverf en oost-indische inkt, daar hij ook behoefte heeft aan sterke kleuren, zoals ultramarijn, rood, paars en geel. Hij ontwerpt gouden juwelen en wandtapijten (Nepal). Een aantal bronzen beelden zijn te zien in Oostende : Levensboom (1976) op de strooiweide van de stedelijke begraafplaats, Hoop (1998) in het Leopoldpark, Herleven (2004) op de zeedijk aan het Belgisch Zee-instituut voor Orthopedie (IMBO). Op de luchthaven van Zaventem staat het eiken beeld Gevleugelde (2003).

Sedert 1964 hield hij een 90-tal persoonlijke tentoonstellingen in binnen- en buitenland, o.a. in de Verenigde Staten, Zwitserland, Frankrijk, Luxemburg, Nederland, Griekenland en Korea.

Jacky De Maeyer richt zich veelvuldig tot de organische wereld, verwijst naar de plantengroei, stengels met uitstulpingen, wanden die barsten, opengereten stam, takken die tot bloemknop worden herschapen. Het eikenhout wordt gekapt in ovalen, kubussen, hele of halve bollen, maanvormige onderdelen en wordt in een barokke groei meestal verticaal opgebouwd, opvallend symmetrisch van vormgeving. Deze beelden vertonen een vervreemdend karakter, zijn monumentaal, harmonisch, nooit agressief maar wel vergeestelijkt. Het hout mag op ingetogen en boeiende wijze zijn verhaal vertellen.

Jean-Pierre Maes werd geboren in 1945 in Oostende. Sinds 1990 gebruikt hij het pseudoniem GUYNELLY.
In 1967 behaalde hij zijn diploma beeldende kunsten, specialisatie monumentale kunsten met grote onderscheiding aan Sint-Lucas Gent. Van 1970 tot 2001 was hij docent aan de Hogeschool voor Wetenschap en Kunst, departement Beeldende Kunsten in Gent.

Van 1967 tot 1998 had Jean-Pierre Maes meer dan 150 individuele tentoonstellingen in binnen - en buitenland, voornamelijk met schilder- en grafisch werk.
Hij heeft werken in privé-verzamelingen in Vlaanderen, Wallonië, Nederland, Duitsland, Noorwegen, Ierland en Frankrijk. In het Stedelijk Museum voor Schone Kunsten in Oostende, het Museum voor Religieuze Kunst in Oostende en het Westhoek Museum in Kortrijk prijken eveneens werken van Jean-Pierre Maes.

"In mijn artistieke werk zowel als in mijn activiteiten heb ik van jongsbeen af alles als een zoektocht beschouwd. Een geslaagd resultaat is dan een gratis toegifte. Kunstkriticus Hugo Brutin heeft dit mooi verwoord in de titel van mijn monografie: “het geduldig zoeken”. Evolutie is sowieso een centraal gegeven in onze tijd, dat eerder als een tijdsgewricht kan bestempeld worden. Zoeken, onderzoeken, uitproberen, veranderen zijn dan ook de centrale drijfveren en de zingevende elementen in al wat ik doe om de vele dimensies van onze werkelijkheid te verkennen.

Tot tien jaar terug heb ik vooral de stoffelijk aspecten als vorm, kleur, stijl, voorstelling, compositie, materie verkend. Vertrekkend vanuit bepaalde ervaringen na mijn tumoroperatie in 1993 en de ontplooiing van mijn visie op de werkelijkheid dientengevolge heb ik de innerlijke dimensie(s) als belangrijkste inspiratiebron aangeboord. De mogelijkheden van het exploreren van het onderbewuste, het spirituele weten en de kosmische diepte van de innerlijke dimensies in hun relaties tot de uiterlijke patronen overstijgen elke beperking, ook die van de kunstexpressie. Dit Graalavontuur intrigeert mij bij elke poging om die onuitputtelijke en onbegrensde wereld toch overdraagbaar te maken naar de kunstminnaar. Met de oprichting van de VZW Waaromniet hebben we dit reeds voor de levensbeschouwelijke zoeker gestalte gegeven. Ik ben nog steeds op zoek naar de manier om dat bewustzijnsproces duidelijk te maken met de middelen van een artistiek bewustmakingproces, dat in de geest eveneens bij ieder mens permanent sluimerend aanwezig is. Zoekers ondervinden de onmacht of tekortkomingen van hun woorden als expressiemiddel om hun gevoelens en ervaringen al was het maar bij benadering aan een toehoorder of toeschouwer over te brengen, laat staan dat de volledigheid en ogenblikkelijkheid van dergelijke extatische belevingen kunnen verbeeld worden. De creatieve rijkdom schuilend achter deze gedachtestroom gaat veel verder dan wat conceptuele kunst probeert te brengen en zal misschien een nieuwe stroming voor de toekomst bepalen. Om die reden ben ik met moderne technieken van computer en film, maar eveneens met pure meditatieve gedachtekracht begonnen als expressiemiddel. Mensen die mediteren begrijpen wat ik hiermee bedoel.

Zelf heb ik ondervonden dat de kunstenaar noodzakelijkerwijze vooraf in staat moet zijn om zijn misleidende banden met het maatschappelijk bestel los te laten, wat uiteraard niet iedereen gegeven is. In ruil geniet ik thans van een grenzeloze creatieve vrijheid. Mijn zoeken zal op een dag in de gewenste vorm gegoten worden en geschikt voor vertoning; zolang dit er nog niet is kom ik er niet mee naar buiten en hou ik naar buiten toe enkel de herinnering aan mijn vroegere werk wakker."

Geboren in Oostende op 24 mei 1946 heeft deze zelfstandige kunstenares – tot geen enkele strekking behorend – nu reeds een niet te versmaden plaats ingenomen in de galerij van Oostendse kunstenaars.  “Josyane Vanhoutte toont U de diversiteit van haar ruimtelijk en esthetisch denken en creëren.
 
Die diversiteit toont de tweespalt aan die haar kenmerkt. Het ene illustreert het andere en in beide aspecten van haar beeldtaal geeft zij blijk van een voortreffelijke en boeiende visie die U stellig zult waarderen.Haar constructief getint afwijken van de traditie en haar eigenzinnig inter-preteren van de haar als het ware aangereikte werkelijkheid komt thans heel duidelijk tot uiting in een reeks werken waarbij vreemde vormen ontstaan en groeien die realiteit zijn en toch vervreemding creëren namelijk in haar sculpturen in terra cotta en brons die de uitvergrote vorm zijn van kleine schelpjes die zij op het strand van Bredene heeft gevonden, schelpjes die zij nooit eerder zag en die na enig onderzoek de naam muiltjes of slippers dragen. Het zijn schelpen die als mannetje starten en als vrouwtje eindigen. Is dat geen droom?“ Hugo Brutin

Linda Molleman werd geboren te Oostende op 8 juli 1949. Twee tendensen bepalen de rode lijn doorheen haar kunstwerken: enerzijds het metafysische en anderzijds het architecturale, het monumentale.

Het metafysische specificeert zich reeds op volgende thema: het leven voor en na de geboorte, de dood, het leven na de dood, de wedergeboorte, het geloof, het spirituele, de engelen, de astrologie en de piramide-energieën.

Bij het monumentale, het architecturale speelt soms naast de vorm en de materialen het concept een even grote rol.
De architecturale constructies zijn meestal strak en wiskundig berekend.
In de éénvoudige ontwerpen, bestaande uit verenstaaldraden, ontstaat een nieuwe vorm door toevoeging van een ander materiaal: keien, spiegels… enz. Naast haar eigen thema worden ook kunstwerken geconcipieerd naar een gevraagd onderwerp en naar een bepaalde ruimte: de installatie.

Luca Del Monte werd geboren in Kortrijk in 1944. Hij studeerde toegepaste kunsten aan de "Academie voor Teken- en Schilderkunst" in Kortrijk.  In 1995 decoreerde hij het O.L.V.Altaar in het Duinenkerkje (Oostende) met 4000 schelpen. Hij ontwierp een schelpen-glitterbril voor Dame Edna (Barry Humphries).

In 2001 won hij de eerste prijs van de wedstrijd "De schelp in de kunst", Oostende.
Hij stelde onder andere tentoon in Gallerij DIELEMAN in Grand-Leez, in het "Salon International des artistes Contomporains" in Saint-Tropez (FR), in de Magritte-zaal in het casino van Knokke, in Beaulieu-sur-Mer (FR) en in het provinciehuis Boeverbos in Brugge.

Zijn atelier en beelden werden in 2004 gebruikt voor de film "Confituur" van Lieven Debrauwer.

Kunstcriticus Hugo Brutin schreef het volgende: "Zijn schelpengodinnen zijn het verrassende eindpunt van een geïnspireerd bezetten, bekleden, omtoveren. De schelpen zijn nauwelijks het beeld van wat ze aanvankelijk waren, zij schitteren in de glans van hun gezellen, hun vorm voedt zich aan die van andere schelpen, hun herhaling is als het ware een obsederend motief dat een nieuwe werkelijkheid doet ontstaan. Uit wat verloren was, vergeten en langzaam stierf heeft Luca Del Monte etherische wezens gemaakt die zich tooien met sieraden der natuur. Hij ordent met de blik van wie beter ziet en met de behoedzame hand van een dichter, een schepper van ritmiek en onverwachte schoonheid!"

Mia Moreaux werd geboren in 1950 in Oostende. Vanaf 1962 volgde ze lessen aan de Stedelijke Academie in Oostende en nadien sierkunsten aan het H.S.T.I.O. In 1975 hield ze haar eerste individuele tentoonstelling in Jabbeke. De vroegere directeur van de Academie en vriend Gustaaf Sorel stelde Mia Moreaux voor. Sindsdien exposeert Mia Moreaux in zowat alle Europese landen en Amerika. Ze volgde lessen aan de Engelse aquarelschool in Brugge, de “Schüle des Sehens” van O. Kokoschka, beeldhouwen bij Jacques Hillen, brons bij Paul Van Gyseghem.

Mia Moreaux behaalde verschillende selecties zowel in binnen - als buitenland. Meerdere prijzen vielen haar te beurt, waaronder de Prijs A. Blomme, de Kelleprijs, Prijs Otto Wolf, Zilveren medaille Europese kunstverdienste…
Na het sterven van Gustaaf Sorel, de vroegere directeur van de Academie, wordt een stichting opgericht. Mia Moreaux wordt ondervoorzitter.

Ze organiseert tal van tentoonstellingen waarbij steeds belang wordt gehecht aan de uitwisseling van ideeën en interessante technieken van buitenlandse kunstenaars. Al 5 jaar organiseert Mia Moreaux sessies in kloosters waarbij tweemaal per jaar kunstschilders gedurende een ganse week kunnen schilderen en gedachten en kennis kunnen uitwisselen.

Mia Moreaux doceert aan de Volkshogeschool in Gent. Ze wordt door groeperingen gevraagd om cursussen te geven in onder andere Engelse aquarel en oude schilderstechnieken. Ze leert kunstenaars werken vanuit hun “Innerlijke Ik”.
Mia Moreaux is medeoprichter van het cultuurfonds, Willemsfonds in Oudenburg. Als ondervoorzitter van het Fonds van het Zeepreventorium in De Haan is ze ook sociaal geëngageerd. Ze ligt aan de basis van de restauratie van de Romaanse kerk in Ettelgem.

Mia Moreaux ontwerpt bronzen awards voor onder andere het Zeepreventorium in De Haan en de Business award van Knokke-Heist en gouden pins voor onder andere professional Women’s association.
Werken van haar zijn te vinden in de meeste Belgische banken, het museum voor Schone Kunsten in Oostende, firma’s zoals Sidmar in Gent, in California, de Verenigde Arabische Emeraten, Australië, Jordanië, Japan, Zuid-Afrika en zowat alle Europese landen. Monumentale beelden zijn te zien aan het cultureel centrum “De Zuidpoort” in Oudenburg, rond de laatgotische kerk in Bekegem en in privé bezit.

Mia Moreaux maakt beelden in brons, albast en marmer. Voor haar schilderijen werkt ze met technieken zoals aquarel en mixed media op canvas (ruwe pigmenten, olie, tempera, lood en vlas).
“Schilders zijn realistisch voor zichzelf. Ze zijn abstract voor anderen. Ik schilder mijn eigen leven en probeer tegelijk de onzichtbare ruimte te omvatten, die van de droom, van een plaats waar je je altijd in harmonie voelt, zelfs midden in onrustige vormen van tegenstrijdige krachten. Het sluit zich in een geheel waarin iedereen onbekommerd kan wandelen, stilstaan en terugkeren. Je stuit op een punt en dat is een heerlijk ogenblik van stilte. De adem van het leven.”

“Ik vraag me af, hoe stel je energie voor, hoe de wind, hoe de stilte, de helderheid, het licht? In mijn sculpturen wil ik de vormen naast elkaar plaatsen, ze samenbrengen, opdat men, ze betastende, er de luchtstroming over de stilte van het water in zou terugvinden. In contact met de natuur, begrijp ik beetje bij beetje wat ik wil uitdrukken, maar ik blijf geobsedeerd bezig met de idee dat ik de natuur niet wil reproduceren, zelf niet wil weergeven. Toch blijft er een merkteken, een spoor, een uiting, het beginsel van de fundamentele wezenheid, als een zijige stof, waarmee ieder zijn dromen kan aankleden.”

Miriam Maes volgde tekenen, schilderen en beeldhouwen aan de Kunstacademie in Oostende. Aan het Hoger Kunstonderwijs Academie in Brugge volgde ze teken- en schilderkunst. In het tweede en laatste jaar Specialisatie Schilderkunst, Schildersatelier Johan Janssen, werd ze laureaat van de Academie Brugge.

Philip Verbruggen werd geboren in Oostende in 1960. Hij studeerde fotografie en film aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent. Wat meteen opvalt  aan het oeuvre van Philip Verbruggen is de antropomorfische inslag die hij hanteert. De menselijke eigenschappen die hij op dieren projecteert zijn eigenschappen die hij terug  vindt aan de rand van de (mensen)maatschappij.

Verbruggen haalt die elementen bij sado-masochisten, huurlingen, nachtbrakers, prostituees, junkies, etc
Voor zijn schilderijen stileert hij zijn figuren op basis van foto’s  en plaatst ze in een in een nieuw decor dat verwijst naar de menselijke eigenschappen die hij aan het dier heeft gegeven.

Bij zijn beelden en diorama’s maakt Verbruggen gebruik van bestaande beelden van dieren die hij costumized; hij beschildert ze en voegt er elementen aan toe. De toegevoegde elementen haalt hij uit de wereld van de heraldiek, de middeleeuwse alchemisten, tatoeages, militaire emblemen, en hedendaagse iconografie, etc…

Bij zijn beelden is het de zogezegde zin voor realisme die de toeschouwer er kan van overtuigen dat SM varkens, moordende konijnen,  zelfmoordende honden en aan drank verslaafde katten echt bestaan. De diorama’s getuigen van een groot 3-dimensioneel inzicht, het monteren gebeurt met een nauwgezette precieze en daardoor komt  het geheel(alhoewel uit een fictieve wereld) als echt over.  We zien hier een wereld waar de mens op zich niet te bespeuren is, enkel de menselijke eigenschappen die de dieren zich als het ware meester hebben gemaakt.

Verbruggen maakt de dieren menselijker niet alleen door projectie van menselijke eigenschappen op dieren, maar ook door ze in een menselijk decor af te beelden. Als kunst een reflectie is van de tijdsgeest dan houdt Philip Verbruggen de spiegel in de hand.

toekomstige tentoonstelling:

vanaf 17 februari: Philip Verbruggen & Jan Bollaert, Artinc. Gallery, Stratumsedijk 31, Eindhoven, Nederland, +31(0)40 213 50 15

Rudy Vanthomme werd geboren in Oostende in 1963.  In Hasselt studeerde hij glastechniek, nadien bekwaamde hij zich in brons en pâte de verre. Hij is voornamelijk een autodidact. Zowel in de schilderkunst als in de grafiek kaapte hij verschillende prijzen weg.

Hij heeft een eigen gieterij. Verscheidene van zijn werken zijn opgenomen in privé-collecties. Vanthomme stelt mensen en dieren centraal in zijn werk. Hij weet een zinnebeeldig en vaak fantastische inhoud een mystiek en mythologisch uiterlijk te geven. Zijn bloeiende verbeelding gaat gepaard met magie en eenvoud, net zoals de microcosmos.

Stefaan Pennynck werd geboren in Oostende in 1963. Hij is licentiaat in de politieke wetenschappen en werkt bij de VDAB als verantwoordelijke marketing. Hij heeft geen academische vorming en werkt niet met de klassieke materialen. Zijn kunst situeert zich in de “spontane kunst” of art brut.

Hij maakt “bas-reliëfs”: vlakke sculpturen om op te hangen met gips, zand, glas en schelpen, in essentie aan elkaar verwante materialen, en soms een likje waterverf of pigment.
In zijn werk is er een evolutie waar te nemen van meer kleurrijk naar uiterste eenvoud & stylering.
Eén of meerdere schelpen worden geplaatst in een eenvoudig geometrisch kader, waardoor de eenvoudige schelp een sterk toegevoegde waarde krijgt : een waarde die hem volgens de kunstenaar toekomt, gezien de uiterste finesse & kunstzinnigheid, verbonden aan dit eenvoudig product van eeuwen evolutie. “Behandel iets als een juweel en het wordt een juweel”. Terzelfdertijd de idee dat iets niet altijd is wat het in eerste instantie oogt te zijn. (Schelpen als schaakstukken op schaalborden van gips). De eenvoud in al haar rijkdom.

De werken worden gekenmerkt door een gevoel van heimwee naar de diepte van de zee.
De signatuur van de kunstenaar is Stef met drie verticale en één horizontale lijn of een schelpje.

Willy Bosschem (Gent, 10 januari 1930) is een Belgisch beeldend kunstenaar, die zich heeft onderscheiden als kunstschilder, etser, tekenaar en graficus. Hij is ontwerper van theater- en televisiedecors, tientallen postzegels (België, Rwanda, Senegal), een groot aantal affiches, logo’s, en ook van wandtapijten en monumentale muurdecoraties.

Hij studeerde aan het Hoger Instituut voor Kunstonderwijs te Gent zowel schilderkunst en keramiek als publiciteit en binnenhuis- en meubelkunst. Reeds in 1946 werd hij, als jongste grafische kunstenaar ooit, bekroond met de eerste prijs voor aanplakbrief op de “Internationale Jaarbeurs der Vlaanderen”. In het 1947 werd hij laureaat van de internationale wedstrijd voor aanplakbrief “Europese Organisatie voor Economische Samenwerking”.

Hij is begonnen met het tekenen van een aantal karikaturen van Oostendse politici, toen hij in 1951 zijn legerdienst volbracht in Oostende. Deze werden dan gepubliceerd in het lokaal weekblad “De Zeewacht”. Sindsdien heeft hij elke week getrouw een karikatuur of een strip gepubliceerd in deze krant of in zijn opvolger “Krant van West-Vlaanderen”. Hij woont en werkt in Oostende.

Hij trad in 1953 in dienst van het Casino-Kursaal van Oostende als dienstchef van de Kunststudio, publiciteit en decoratie. Hij werd dan in 1965 public-relations officer, directeur van de persdienst, publiciteit en public relations. In de loop van vele daaropvolgende jaren heeft hij ongeveer 280 tentoonstellingen georganiseerd in het casino-Kursaal. Hij kwam aldus in contact met vele kunstenaars van zijn tijd : Jef van Tuerenhout, Paul Delvaux, Jean Milo, Victor Vasarely, Georges Mathieu, Maurice Boel, Felix Labisse, Paul van Hoeydonk, Octave Landuyt, Hubert Minnebo en nog vele anderen.
In hetzelfde jaar 1953 begon hij eveneens aan zijn artistieke loopbaan als kunstschilder en was van dan af aan niet meer weg te denken uit de Oostendse kunstscène. Reeds in 1954 ontving hij de gouden medaille in de Grote Prijs van Monumentale Schilderkunst met zijn wandtapijt “Wereldtentoonstelling 1958” (3 m x 5,60 m). Als ontwerper van postzegels werd hij in hetzelfde jaar laureaat van de postzegelwedstrijd in Brussel op het thema “De Europese Samenwerking”.

Toen in 1958 de nieuwe kerk OLV Hemelvaart gebouwd werd in Mariakerke (Oostende) werd Willy Bosschem gevraagd de Kruisweg uit te beelden. Hij heeft hiervoor de sgraffitotechniek toegepast met een sober gebruik van vorm en kleuren. Dit is een techniek waarbij men verschillende lagen gekleurd plaaster of cement boven elkaar aanbrengt en dan, door krassen, de figuur doet tevoorschijn komen. Hij maakte in 1958 ook verschillende affiches, brochures en flyers voor de Wereldtentoonstelling te Brussel.In de periode 1960-1965 werd hij benoemd als leraar aan de Hogere Kunstdrukschool HIGRO te Gent voor de opleiding van grafische ingenieurs. Hij was tijdens 1961-1963 ook artistiek adviseur voor kunstambachten bij het Ministerie van Middenstand.

Hij werd in 1978 benoemd, in opvolging van de kunstschilder Gustaaf Sorel, tot directeur van de Stedelijke Kunstacademie in Oostende. Willy Bosschem bleef er tot zijn pensionering in 1995 en heeft in al die jaren met veel liefde voor de kunst een groot aantal lokale talenten opgeleid In die hoedanigheid blijft hij nog steeds respect vragen voor de academische vorming en de technische kwaliteiten van kunstenaars. In 1981 schonk de Belgische Persbond op de persgala in de Muntschouwburg te Brussel zijn schilderij “Zeesymfonie” aan Koning Boudewijn en Koningin Fabiola.

Hij kreeg in 1983 de persprijs “Gouden Mathille” van Oostende. Hij was in 1990 jurylid van de Europaprijs voor Schilderkunst Oostende. Vanaf 1995 werd hij ook bestuurslid van de “Casino Art Gallery” Oostende.

Zelfs op hoge leeftijd blijft hij nog zeer actief. In 2006 schildert hij een aantal grote werken die de vensters bedekken van een pakhuis aan de Victorialaan in Oostende. Deze schilderijen vormen een trompe-l'oeil “Van Koning to Koningin” en zijn een verwijzing naar de invloed van Koning Leopold II in Oostende en hoe Oostende uitgroeide tot “koningin van de badsteden”. Deze schilderijen zijn geïnspireerd op het oeuvre van James Ensor, Leon Spilliaert, Felix Labisse, de cartoonist Mars en de lokale fotograaf Anthony. In hetzelfde jaar was hij ook een deelnemer aan het cultureel-culinair topevenement “Met Kunst aan Tafel” in Oostende. Hierbij mochten de restaurantbezoekers hun kunstzinnig bewerkt bord behouden.

bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Willy_Bosschem

Yves Degrieck, werd geboren in 1951. Hij heeft zich steeds expressief weten te uiten als een gedreven autodidact. Yves is steenhouwer van beroep. Met zijn werk was hij drie maal laureaat van de Nationale Beeldhouwwedstrijd van het August Vermeylenfonds en nam hij reeds deel aan diverse groeps- en individuele tentoonstellingen. Met zijn kunstkring "Splintergroep" stelt hij jaarlijks tentoon in Leffinge, telkens in het najaar.  Zijn werken zijn vertegenwoordigd in binnen - en buitenland. Verscheidene werken kunnen worden teruggevonden in privé-collecties.

Yves Degrieck's werk bestaat zowel uit beeldhouwwerken als schilderwerken. Toch heeft de liefde voor de steen hier de bovenhand. Marmer speelt hierin een hoofdrol. De steen gepolijst, gekapt, nog voor een stuk ruw of niet volledig afgewerkt. Als Yves een steen, een vorm ziet begint hij erin te kappen, te wroeten. De beeldhouwer is bezeten door vormen. De omgekeerde driehoek is steeds terug te vinden in zijn werk. Soms is zijn werk abstraherend. Maar steeds is er de liefde voor het kappen en wroeten. Yves is de beeldhouwer... de houwer in steen.

Yves Velter woont en werkt in Oostende. In zijn werk zoekt hij naar wegen waarin hij zijn zoektocht kan “verbeelden”, beeldende kunst geeft hem die mogelijkheid. Het is een gegeven dat op verschillende niveaus werkt, herinneringen, ervaringen, bedenkingen, angsten, verlangens, metaforen, beeld, materialen,...komen met elkaar in contact en vormen een  gelaagde constructie waarin de som veel meer is dan de afzonderlijke delen.

Het werk van Yves Velter zou omschreven kunnen worden als een enigmatisch alternatief op hetgeen hem treft en waar hij geen antwoorden op vindt. Hij formuleert autonome alternatieven binnen de traditionele artistieke media. Een kunstvorm waarin begrippen als bezwering, serendipiteit, ontoegankelijkheid, sculpturale verglijdingen in verschillende betekenislagen in zijn werk centraal staan.

Hij boort in zijn eigen leefwereld naar deze ervaringen, voorwerpen en metaforen die een “geladenheid” bezitten.Informatie en gevoelswaarde die hij als beeldcode herordent. De kunstenaar spreekt in termen van het maken van “ratiocorrecties”die hem in staat stellen om via een eigen beeldcode gestalte te geven aan  het onbeantwoordbare.

In tegenstelling tot wetenschap is kunst een domein waar het maken van onconventionele redeneringen mogelijk blijft. Zo duikt hij in de wereld van een vrouw die leeft in een opgesloten logica van brieven schrijven in haar eigen codetaal. Deze intimistische schrifturen ervaart Velter als een parallel met de kunstwereld, waarbij de kunstenaar ook codes creëert om zijn gedachtenwereld te vertalen, ook voorwerpen en materialen die voortkomen uit andere origines en die geladenheid in zich dragen (het lichaam, aarde uit de tuin van zijn ouders, gaatjeskarton, kledij...) worden in zijn werk grondstof voor zijn beelden.

Tentoonstellingen:

Iedereen bang? Kind in gevaar, kind als gevaar
KATHO-ISOC i.s.m. Museum dr. Guislain
Doorniksesteenweg 145
8500 Kortrijk
3 maart - 30 maart 2012


Canvascollectie - jurylid
Aflevering 3 (preselectie Mu.ZEE in Oostende)
15 april 2012


In dialoog met kunst
Hilde Van Canneyt in gesprek met Pieter Vermeersch en Yves Velter
Stedelijke Academie voor Beeldende Vorming
Veldstraat 165
8530 Harelbeke
24 mei 2012 - 19u30

Brigitte Claeys fotografeert, maar beschouwt zichzelf eerder als kunstenaar dan als fotografe. Haar werk is het resultaat van een zoeken naar de meest geschikte manier om dingen weer te geven. Dit blijkt ook uit de uiteenlopende manieren waarop ze telkens weer haar werk op de meest geschikte manier presenteert. Soms werkt ze met een klassieke techniek als dia-sec, en worden de beelden als foto’s opgehangen aan de muur, dan weer stelt ze vast dat een lichtkast of een overheadprojectie de meest geschikte presentatievorm is voor een welbepaald werk. Op die manier bereikt ze effecten die vaak refereren naar de schilderkunst of andere kunstvormen.

Claeys’ meest recente werk bestaat bijvoorbeeld uit een reeks dia’s die een bijna filmisch verhaal vertellen in vijftien opeenvolgende stille beelden. Op het eerste beeld zit een vrouw gekleed op een stoel, de ogen onzichtbaar gemaakt met een blinddoek die rond haar hoofd werd geknoopt. Zo blijft de vrouw zitten op de stoel, met als enige veranderlijke element dat ze op elke nieuwe dia een kledingstuk minder aan heeft. Op de laatste beelden staat ze naakt recht en wandelt ze, nog steeds geblinddoekt,  uit het beeld. Ook hier wordt gespeeld met het idee van het lichaam als lustobject, door een aantal verwachtingen bij de toeschouwer – bijvoorbeeld de identificeerbaarheid met het subject – oningevuld te laten. Uit de dia’s maakte ze een selectie van drie sterk beelden die het verhaal verkort vertellen, om ze binnenkort op groot formaat (2,6m x 1,2m) op te hangen in een ruimte aan het plafond, zodat je het werk letterlijk lijfelijk zal moeten ervaren.

Deze manier om subjecten weer te geven zonder ze te onderwerpen aan de voyeuristische blik, werd ook onderzocht door de Franse cineaste Agnés Varda die sinds de jaren vijftig vrouwen én mannen op een zo eerlijk mogelijke, onartificiële manier in beeld wil brengen, los van de maatschappelijk bepaalde verwachtingen van de blik van de toeschouwer. Varda heeft echter steeds geweigerd zich te laten inhalen door de feministische beweging. Ook Brigitte Claeys lijkt niet vanuit een wereldverbeterende feministische drijfveer te vertrekken, maar vanuit een persoonlijke observatie. Zo brengt Claeys elementen samen die de toeschouwer beletten terug te vallen op clichés en geconditioneerde manieren van kijken. Dit gegeven, dat wellicht de sterkste bindfactor vormt tussen haar werken, vat ze mooi samen in haar eerder besproken werk over onverwachte en veranderlijke situaties: “Transit. The difference between what we expect and what really happens”.

Fragment uit de tekst:  Brigitte Claeys, balancerend op de dunne lijn tussen de individuele mens en het artificiële

Ruth Renders, Berchem, 2004

Is geboren te Nieuwpoort op 24 december 1958. Na heel wat omzwervingen in België en Duitsland, belandde Ivan Questier in 1991 in Oostende.

Hij volgde de opleiding 'Fotokunst' aan de Stedelijke Academie van Brugge.

Een keuze uit de foto’s van de Oostendse fotograaf Michel Maes ° Oostende (1977) sierde de catalogus van de door de stad Oostende georganiseerde poëziewedstrijd 2005-2006: beelden van een stad aan zee die intrigeren en die men niet meteen herkent omdat het oog van de fotograaf bewust vat wat wij veelal niet zien, serene schittering die de vrucht is van metier en een creatieve geest.

Michel Maes moet en wil het ook niet hebben van sensatie noch van ensceneringen. Indien van enig experiment sprake kan zijn dan staat dat in functie van de vervreemding van het gefotografeerde, van de uitstraling van het beeld en niet van de brute verbazing of de gezochte aha-erlebnis. Authenticiteit is een van zijn kenmerken of noem het veroveringen naast zijn voorliefde voor kleur die het doorgedreven hanteren van licht en donker niet uitsluit, voor het repetitieve en het discrete plaatsen van een contrast dat de spanning van het totaalbeeld uitmaakt of opdrijft. Er is meer aanwezig in zijn prenten dan het frappante van een welsprekende kadrering. Zijn belangstelling strekt zich breed uit maar het creatieve is een rode draad ook in wat men als reportage zou kunnen omschrijven of zelfs als gelegenheidsfotografie. De prenten van Michel Maes huldigen immers de gave van het zien en van het bestendig bezig zijn met het vastgrijpen van een tafereel waarin het toeval delicate lichtpunten of (voor de fotograaf) meteen opvallende verassingen heeft geplaatst. Dat kan evenzeer het waaien van een door het licht aangevreten doek of gordijn tegen een monochrome achtergrond zijn, nonchalant aanwezige objecten van rood en geel tegen het monotone grijs van een monotone wand die een toonbeeld is van banale herhaling of het plotse verschijnen van een als het ware in donkerte uitgeknipt personage tegen een lichtende wand.

Het spontane karakter van de beeldtaal kenmerkt zijn foto’s, net zoals het reeds aangehaalde repetitieve ritme, het fragmenteren van het materiaal, het behandelen van de aanvankelijke shot tot bijvoorbeeld een tempel van schaduwen met beuken van raadselachtigheid of tot een scène waarin zijn kenmerkende visie omtrent ‘ less is more’ duidelijk tot uiting komt wat wijst op een bijna tastbare sensibiliteit ten aanzien van het beeldend gegeven. Dat heeft ongetwijfeld te maken met de intensiteit waarmee het beeld wordt opgebouwd vanaf het eerste contact tot en met de laatste interventie in de donkere kamer. Sprekend is in dat verband zijn uitspraak dat hij eigenlijk bestendig fotografeert, ook wanneer hij zijn foto apparaat niet bij zich heeft. Hij ziet niet alleen wat wij niet zien, wat eigenlijk bijna een conditio sine qua non is van een volwaardig kunstenaarsschap maar hij kan ook wachten tot ‘het’ gebeurt, tot het personage dat hij volgt binnentreedt in een verrassende of sprekende context, het gebaar uitvoert dat typeert, tot het licht binnenvalt in een ruimte en een verrassend architecturaal geraamte creëert, tot een meditatieve sereniteit zich in een tafereel heeft gevestigd, tot hij een positie heeft ingenomen waarbij objecten en structuren elkaar ontmoeten in de vallende avond of de ontluikende morgen en verbanden ontstaan die een gewone voorbijganger of getuige niet eens vermoedt, tot in een onbewogen stilte een netwerk van takken en aanwezigheden een plotse harmonie heeft bereikt waarin bij nader toezien een ‘storende ‘ factor het geheel een andere dimensie verleent.

Omwille van dat alles zijn de foto’s van Michel Maes niet gewoonweg leuke of verhalende kiekjes maar taferelen met diepte en betekenis, met tekens die zich langzaam onthullen en, eens ontdekt, niet meer uit het oogveld kunnen verdwijnen. Veel heeft inderdaad met zien te maken en met het reveleren van een verborgenheid, met het discrete, soms ietwat glimlachende naast elkaar plaatsen van wat daarnet niet leek te bestaan.

Wij hebben het hier uiteraard over de foto’s waarin Michel Maes zich buiten de documentaire of reportagefotografie heeft geplaatst hoezeer ook het ene met het andere te maken heeft en het ene het andere kan voeden en verruimen. Wie bijvoorbeeld de vele charmes of eigenheden van een stad als Oostende wil bezingen zal dat doen met de totaliteit van zijn wezen als hij gemotiveerd is en dan komen de verworvenheden op puur beeldend en artistieke zonder enige twijfel het eerder informatieve beeld op sierlijke wijze te hulp. Ook dat is een eigenschap van de fotografie van Michel Maes. (Hugo Brutin a.i.c.a)

Romuald werd geboren in Bergen (Mons) in 1970. In 1992 vestigde hij zich in Oostende. Hij studeerde aan St Lucas Doornik, waar hij zijn diploma in Hoger Kunst Fotografie haalde. Na een aantal jaren in de beeldverwerking en digitale drukkerij te hebben gewerkt, werd hij verkoper van fototoestellen. In zijn loopbaan maakte hij de overgang mee van analoge naar digitale fotografie. Een mix van beide technieken zijn dan ook essentieel in zijn werk.

De kenmerken aan zijn fotografisch werk gaan naar trends zoals “Streetphotography”, “Lomography”, “Analogue Future Photography”, ”Xpro”..met een voorliefde voor extreme breedbeeld lenzen en speciale panoramische fototoestellen.

Dit alles zowel digitaal als analoog, met een duidelijke postprocessing voor het bekomen van zijn eindresultaat.

Hij verzamelt ook fototoestellen en heeft een collectie van meer dan 300 camera's.
Zijn volledige werk is te zien op het internet.

Prijzen:

• Photokina 2006 voor Lomography
• The Eyecatcher at the Lomowall, Trafalgar Square september 2007
• Laureaat 2007 Angkor Photography Festival Contest
• Photokina 2008 voor Lomography

www.flickr.com/ishoothorizon

Yvon Poncelet werd geboren in Oostende in 1966. Hij studeerde aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent. Hij stelde onder andere tentoon in Oostende (Venetiaanse Gaanderijen, Mutoh, Box 38, Fort Napoleon, Art Gallery Casino, Casino Kursaal, De Peperbusse), Middelkerke, Ichtegem (Cultuurcentrum de ster) en Zuid-Frankrijk (La Maison des Vins, Château Saint Baillon).

Zijn tentoonstelling Ode aan Neruda, Las 3 casas de Pablo Neruda openende in 2004 in Box 38 in Oostende en reisde nadien langs verschillende cultuurcentra in België. (Lokeren, Antwerpen, Gentse feesten, Brugge, Wereldfestival Schoten, Lombardsijde en Diksmuide)

In zijn werk komen zowel de ‘pure’ reportagefotografie als de fotostudiotechniek aan bod.
Sommige beelden grijpen je naar de keel door hun eenvoud, bij andere beelden ontstaat er door de combinatie van bestaand licht en lichtflits een derde dimensie, iets wat we ook terugvinden in het werk van William Klein.
Yvon Poncelet blijft trouw aan de academische grondregels: het volledige negatief wordt benut, uitvergroten is taboe.

Tentoonstellingen

• Bertold Brecht
  19 april - 29 april 2007 - Hogeschool West-Vlaanderen Brugge
• Oostende ingelijst
  29 januari - 10 april 2005 - Venetiaanse Gaanderijen Zeedijk Oostende in samenwerking met Stad Oostende.
• Emulsion liftings
  3de prijs Imago 2005 : Knokke, Oudenburg, Brugge
• Buren bij kunstenaars
  15-17 oktober 2004 - Eigen atelier
• Les vendanges vues par Yvon Poncelet
  10 juli 2004 - 29 Augustus 2004 - La Maison des Vins (Les Arcs/Provence, Zuid-Frankrijk).
• Art Meets Inktjet
  29 mei - 27 juni 2004 - Mutoh Oostende
• Las 3 casas de Pablo Neruda
  2004 - Ode aan Neruda. In Box 38 Oostende (31/01/04-16/02/04) en later verschillende culturele centra in België (Lokeren, Antwerpen, Gentse feesten, Brugge, Wereldfestival Schoten, Lombardsijde, Diksmuide...).
• Les vendanges
  Juli - augustus 2003 - Circuit Art en Vin - Château Saint-Baillon (Provence / Zuid-Frankrijk)
• Emulsion Liftings
  2003 - Fort Napoleon, Contest Art 6
• Valentijn naakt
  2002 - Bibliotheek Middelkerke
• De 24 uren van Oostende
  1999 - Art Gallery Casino Oostende
• Groepstentoonstelling
  1998 - Cultureel Centrum de ster te Ichtegem
• Experimenteel antiek
  1997 - Catacombines Casino Kursaal Oostende
• Erotiek
  1996 - Kunstcentrum de Peperbusse te Oostende
• Panoramische zichten van Oostende
  1996 - Catacombines Casino Kursaal Oostende
• Meeuwen
  1992 - Kunstcentrum de Peperbusse te Oostende

Huguette Hamers studeerde regentaat Plastische Kunsten in Brugge bij Dan Van Severen en Luc Claus. Ze volgde cursussen tekenen en aquarel in Oostende en Brugge, schilderen en grafiek aan de Stedelijke Academie Oostende bij Marc Oorlynck, Dirk Michiels en Kathleen Vanhoutte en stages grafiek in Oostende, Luik en Wégimont o.l.v. Dacos en Nico Lannoo. Ze werkt samen met "La nouvelle poupée d'encre",  een groep grafische kunstenaars verbonden aan de Academie van Schone Kunsten te Luik o.l.v. Dacos.  Met deze groep ging ze op stage in de grafische ateliers van Trois-Rivières in Canada.

Het grafisch werk kenmerkt zich vooral door zijn (bewuste) eenvoud. De vormen worden herleid tot hun essentie. Het spel tussen lijn en vlak, tussen kleur en niet-kleur wordt benadrukt om een nieuwe dimensie te geven aan wat aanvankelijk een figuratief gegeven was. Het kenmerkende van de grafiek, het multipliceerbare, wordt niet verborgen gehouden maar benadrukt door het hergebruiken van hetzelfde thema (en/of dezelfde platen) in een andere context en ze af te drukken in kleine oplagen.  Hierdoor ontstaan series, waarvan elk werk afzonderlijk het product is van de meditatie over het geheel.

Uit het werk van Jook (°82) Pools/Belgische, Oostends kunstenares, spreekt jeugdigheid, eerlijkheid en spontaniteit. Ze creëert geheel intuïtief surrealistische grafische digitale lijntekeningen, organische, sci-fi en fantasiefiguren met reflecties naar Dali en Picasso. De tekeningen zijn hedendaags, sterk verwant aan de street art, pop art en flat art, zie Takashi Murakami. De digitale crossmedia technieken versnellen haar werkproces. Het scheppen is veel belangrijker dan het uitvoeren van de ideeën.

Na een grafische opleiding A1 crossmedia-ontwerp en na veel ervaring in drukkerijen en reclamebureaus (2004 – 2010) te hebben opgedaan, was de nood om zich artistiek te uiten hoog. Haar spontane tekeningen zijn zeer herkenbaar, in één vloeiende lijn getekend en vaak verbonden met elkaar. Seksueel getinte tekeningen, sci-fi, surrealistisch, chaotisch, veel kleur en fantasie... Een selectie in de voorrondes van de canvascollectie in 2012 volgde als bevestiging.Sinds januari 2013 is Jook lid van het kunstcollectief 'krakk'.

"Het oog lokt de gedachte uit. De geestelijke achtergrond provoceert het kijken. De dubbele bodem is een verzoenende factor tussen beeld en concept, virtuositeit en filosofie. Beeld en concept. Indien we die twee termen of gegevens wat van naderbij bekijken, dan kunnen wij een heel interessante denkpiste ontwikkelen en vooropstellen omtrent de eigenheid van Werner Watty en zijn plaats in de beeldtaal van vandaag.

Zijn nauwgezette om zo te zeggen hyperrealistische weergeven in een schitterende natuurgetrouwheid, zozeer zelfs dat zij enthousiast trompe-l’oeil verwekken en toch gebeurt iets bevreemdends met ze. Hun onbewogenheid heeft iets raadselachtigs; zij staan niet alleen, zij worden door een bijkomende gedachte opgetild, gesublimeerd. Daar ontvouwd de kunstenaar de tweede zin van het bestaan van de dingen, de dubbele zin, het dubbel-zinnige van waarneming en betekenis, van ervaring en suggestie, van beeld en concept.

Werner Watty schildert geen foto na, zoals somige van zijn tijdgenoten, die als toonaangevend worden aanzien. Niet dat dit minderwaardig zou zijn, maar er is toch een onderscheid tussen wie zijn metier perfect beheerst en wie hulpmiddelen nodig heeft, ook al liggen zij voor de hand en zijn zij algemeen aanvaard. Met olieverf en penseel op canvas, of met potlood op papier, krassend in rood koper, vat hij de werkelijkheid uit zijn eigen omgeving, die hij kan betasten, hij ordent of isoleert ze, en plaatst ze tegen een neutraal en luisterend dekor, zodat de geestelijkee achtergrond of ondertoon des te beter zichtbaar of voelbaar wordt.

Men kan terecht een grote bewondering opbrengen voor zijn virtuositeit, voor zijn pure en etherische figuratie, maar zodra men begrijpt of gaandeweg de bijkomende toets ervaart of via titels verneemt dat iedere afbeelding ook een onderhuidse betekenis heeft, dan gaat een andere wereld open, die gesteund wordt door de plotse flits van het nieuwe inzicht.

Met een grijns aan het adres van de actuele schilderkunst verklaar ik dat Werner Watty een voornaam en nog niet helemaal ontdekt hedendaags beeldend kunstenaar is die aan alle eisen van eigenzinnigheid en conceptuele inventiviteit voldoet en die daar nog de eerder uitzonderlijke gave van het vituoze metier aan toevoegt."

Hugo Brutin, 24 maart 2002 - Galerie Hoge Bomen (fragment).

Geboren te Brugge op 18 december 1946. Artistieke opleiding gevolgd bij de Kunstacademies van Roeselare en Brugge,
Opleiding film- en videokunst (Stedelijke kunstacademie Oostende).

Na een periode van zuiver "taille-directe" - beeldhouwen in marme, verkent hij steeds meer andere materialen. Aanvankelijk was dit nog in combinatie met de steen, zoals hout, metaal, kunststof, glas en touw. Later worden alle soorten materialen op zich gebruikt, en wordt de techniek en het materiaal enkel nog bepaald door het concept. De sculpturen worden dan eerder installaties waarbij ook beweging, licht of klank mogelijk is. Het geheel kan echter ook beperkt worden tot het tweedimensionale via schilderkunst en fotografische technieken.

Hij legt zich momenteel toe op film- en videokunst. Het werk ontstaat in functie van een achterliggende idee, in relatie met de omgeving en de daarmee verbonden mensen, materialen en geschiedenissen.

Ook het sociaal aspect is hierbij belangrijk: bij het tot stand van het werk worden dan ook vaak anderen, - niet-kunstenaars- , betrokken... Terugkerende thema's zijn  de vergankelijkheid van het leven en de wereld om ons heen, (de niet te stuiten levensstroom)  en het emotionele leven van de mens.

Vanuit zijn humanistische levensvisie is er ook vaak een pacifistische ondertoon merkbaar.

Werk o.m. in de Provincie West-Vlaanderen, Stad Brugge, Oostkamp, Zedelgem, Bad Nauheim (D), Chaumont (F) , Bages (F)  en in privé-bezit.

prijzen.

1991 Eerste prijs nationale beeldhouwwedstrijd Vermeylenfonds Oostende
1993 Tweede prijs wedstrijd schilderkunst kunstencentrum Oud-St.Jan, Brugge

expo's                                                             
1995  VEURNE, Galerie /Lichtstudio ELMA
1995  KNOKKE, Cultureel Centrum Scharpoord en Imewo-Electrabel Galerie
1996  TIELT, Instituut H.Familie :solo-tentoonstelling met schilderijen
1997  LEUVEN, Galerie Verve : beelden-installaties-schilderijen
1997  OOSTKAMP, bibliotheek : beelden-installaties-schilderijen
1998  BAD NAUHEIM (D), Skulpturen-Installationen-Bilder in Kurpark und Altes Rathaus
2000  BAD NAUHEIM (D), Millennium-monument
2001  CHAUMONT (F), indiv. tentoonstelling in het  'Maison des Arts'.
2002  BAGES (Aude)(F), 'Maison des Arts' : „Visages de   Bages »
2004  GRUISSAN (F), galerie Phare-Sud,
2005  OOSTENDE, Vesalius-instituut : ‘Images of desire’

Diep onder de indruk van de ontwerpen en het beeldhouwwerk van haar oom Gerard Holmens , door stimulans van zijn vele aanmoedigingen, werd de gevoelige kunstprikkel bij Miche Boydens reeds heel vroeg in haar jeugd geraakt. De kleurentintelingen kregen vorm, toen zij gestimuleerd werd om de lerarenopleiding “Plastische Kunsten” te Brussel te volgen. Haar loopbaan in het onderwijs, werd later verrijkt, door het volgen van de vijfjarige opleiding ‘beeldende therapie’ te Zeist (NL).

Hierop volgden vele jaren van praktijk en ontwikkeling. Met tal van boeiende uitgangspunten als haar onderwijs-loopbaan , de honderden cursisten, die zij tientallen zomers in het Zuidfranse Ardéche mocht ontmoeten , met haar gevarieerde schildercursussen. Alsook de diepgang die zij mocht ondervinden in haar therapeutisch werk met vele patiënten .

Deze jaren waren van grote waarde en inspireerden haar , zij lieten de ‘ mens ‘ in al zijn facetten van het leven verschijnen op haar schilderdoeken. Verder bekwaamde zij zich in haar eigen sluiertechniek, dat met pigment en water tot stand komt.

Haar schilderijen zijn doortrokken van beweging en ritme, waarin kleuren nog ademen. Haar grootste fascinatie is de eenvoud van water, als enige bouwstof van alle natuurelementen, met licht en natuurpigmenten aquarelleert zij als het ware de gestalten met waterdruppels, licht en kleuren. Haar kleurenpalet spreekt een eigen taal, als gevoelsstemmingen, waarin kleuren elkaar ontmoeten en zich weleens gedragen als in een sociaal gezelschap.

Ook als juwelenontwerpster leeft Miche Boydens zich uit. Creatie en transformatie van papier is haar doel; een zoektocht naar een origineel en uniek kunstjuweel is het resultaat. Miche Boydens leeft samen met haar levensgezel en dichter Paul Stevens, in het historisch hart van Oostende, waar de 15de en de 21ste eeuw zich met elkaar verenigen. Bij hen thuis kan je genieten en je afstemmen op een “kleuren – poëzie – bestemming”

Beiden inspireren zich aan elkaar, al is dat geen must, toch is er een symbiose, die zij samen tot stand brengen. Het “woord” in het eigen werk van Paul Stevens is de verstilde kunst in zijn poëzie. De schilderwerken en gedichten zijn een wederzijdse inspiratiebron in beeld – woord – vorm – kleur – ritme en beweging, we vinden ze bij hen beiden terug in één artistieke weergave.

De werken van Miche Boydens bevinden zich verspreid in privébezit, in België, Nederland en de USA.

Hans Defer is geboren in Oostende in 1968. Na de studies beeldende kunsten aan de academie van Brugge voltooid te hebben houdt hij de kunst zo'n 20 jaar lang voor bekeken.In deze incubatieperiode kiest hij er bewust voor om niets te prodceren.

Pas in 2007 komt hij aarzelend weer op gang; eerst met tekeningen, daarna met schilderijen in olie- en acrylverf. Dit resulteert in een eerste tentoonstelling in 2009.

De werken ven Hans Defer worden gekenmerkt door een afstandelijke ontleding, een dissectie van beelden die hij vindt in boeken, kranten en oude fotoalbums. Elk beeld wordt gemanipuleerd, gedeconstrueerd en opnieuw opgebouwd om in een geheel nieuwe narratieve context geplaatst te worden.

Schilderijen worden gemaakt met een soundtrack van muziek op de achtergrond die mede de techniek en thematiek manipuleert. Sommige werken worden geïnspireerd door muziek van bands als Joy Division of Throbbing Gristle, andere door film of literatuur. 'Het is mijn streven om via een methode van deconstructie steeds meer mijn schilderijen van alle overtollige beweging te ontdoen tot een punt bereikt is waar alle waarneming bevroren wordt en alles tot stilstand komt.'

Hubert Labyt werd geboren in Oostende in 1951. Hij is architect en kunstschilder. Hij heeft zijn opleiding gehad aan het Hoger Instituut voor Architectuur en Stedenbouw te Gent (1969-1974) en was vrij student bij architect Marcel Molleman te Oostende, die achteraf ook zijn stagemeester was.  In de architectuur van Hubert Labyt overheerst een mathematische compositie, waarbij de gulden snede niet weg te denken valt.  Het uitwendige van het gebouw is sober en respecteert de genius loci in de mate dat deze een valabel vertrekpunt biedt; het inwendige is rijk aan perspectieven met verwijzingen naar barok en art-nouveau qua ruimtelijke organisatie.

Labyt Hubert leerde de techniek van het aquarel tijdens zijn opleiding te Gent.  Als student architectuur diende hij wekelijks een reeks schetsen te maken van oude gebouwen al vlug werden dit schetsen van de belle-époquegevels te Oostende (in de jaren zeventig talrijker dan nu), na potloodschetsen volgenden tekeningen in Japanse rietpen en aquarellen, telkens met Oostende als thema, later ook reisaquarellen.

In de jaren negentig n.a.v. problemen met een notaris te Oostende ontstaan een reeks extreem satirische werken, die eerst als aquarel met beperkte afmetingen worden gemaakt en achteraf herwerkt als olieverfschilfderij op doek op groot formaat.  Vanaf 2000 wordt het satirische karakter gemilderd en volgen een reeks aquarellen, waarvan het thema niet meer in olieverfschilfderij wordt herbruikt.  Er wordt geaquarelleerd op grote vellen Fabrianopapier (100% katoen), een zeer kwaliteitsvol papier dat echter geen correcties toelaat.  Vanaf deze periode wordt er intens gewerkt aan het ontwikkelen van thema's, doch buiten gelegenheidswerk voor verenigingen (b.v. Rotary Club Oostende) wordt met geen enkel werk meer naar buiten gekomen.  Schilderen maken is één ding, ze verkopen is een ander aldus Labyt Hubert.

Is in 1930 in Antwerpen geboren. Leeft in Oostende. Gediplomeerde Grafische Kunst in Geneva(Zwitserland).

Na een tijd werken voor een aantal publiciteitszaken zette hij koers op zee. Terug in Belgische wateren werd Oostende zijn thuishaven waar hij met passie zijn zeeherinneringen schildert.

Hij werd uitgenodigd door de NASA om een schilderij van de space-shuttel te maken, zo kreeg hij de titel van “official NASA artist 41 mission” Zijn eerste tentoonstelling had plaats in de Paul Ide Galerij in Brussel. Sedertdien worden schilderijen van Ivan Good tentoongesteld in de U.S.A., California,Frankrijk, Monaco, Zwitserland, Duitsland.

John Blommaerts werd geboren in Anderlecht in 1945. Hij volgde een kunstopleiding aan de Academie in Oostende onder leiding van Gustaaf Sorrel en Maurice Boel. Hij illustreerde het boek 'Le Mariage de Zot Loweeke' van John Gheeraerts. Blommaerts behaalde verschillende prijzen onder andere de 2de prijs TEVEO in Oostende (1980), de 2de en de 3de prijs August Vermeylenfonds voor schilderkunst (1985, 1981), Prijs voor de arbeid August Vermeylenfondprijs voor schilderkunst (1986) en hij was verschillende malen geselecteerd voor de Anto Diez-prijs voor schilderkunst (1987, 1989, 1991).

Hij maakt deel uit van de 'Brèn-Art'-groep Bredene. Hij stelde onder andere tentoon in Oostende, Nieuwpoort, Roksem, Bollezele, Hasselt, Bredene, Lede, Izegem, Tubize, Casteau, Leuven, Rennes, Sint Idesbald en Knokke-Zoute.

"John Blommaerts tekent en schildert de wereld van de gewone mens met zin voor dagelijkse vreugden en zorgen. De volksmensen uit de vissersbuurt die hem zeer nabij zijn, beeldt hij, soms met ironische ondertoontjes, gevoelig uit hun doen en laten, kuierend of zittend in een parkje. (...)

In "De wandeling van de prinses" geeft Blommaerts een keurige dame weer die niet kan beletten dat haar hond wellustig gaat snuffelen in de vuilnisbak. In "Is de vis wel vers?" ziet men een mooi geklede mevrouw deze stellen terwijl ze weet dat de vis die ze op de kade verkopen niet verser kan zijn...

Doen en laten van vakantiegangers zijn raak getekend terwijl de vissers op hun boten hard werken en geen tijd hebben om rond te kijken. Een volks tafereel met twee verliefden uit de buurt betitelde hij "Meer hoeven we niet."
Het zijn situaties die bevestigen dat de straat zijn onuitputtelijke bron van inspiratie blijkt met een vleugje heimwee naar wat voorbij is. Het samen en aanvullend naast elkaar wonen van kustbewoners en vakantiegangers zijn door de kunstenaar treffend weergegeven, maar nooit te dik in de verf gezet of kwetsend. "Bij ieder werk doe ik een poging om telkens iets anders te laten zien en zeker wil ik geen repetitieve manier van schilderen gebruiken ", zegt Blommaerts. (...)
Blommaerts is de schilder van het vertier. Gebeurt dat in zonnige landen dan wordt de stemming nog feestelijker. Sfeer en stemming weet hij perfect weer te geven door constructie in kleuren. Hij is een kunstenaar die eerlijk werkt en steeds verbeten een eigen stijl uitbouwt. Bij hem is dat geen "pose". Hij wil uitdrukken wat hij waarneemt en ziet en vindt het daarbij heel belangrijk niet te verstarren in één expressiemogelijkheid. Daarom kiest hij, naar gelang van de stemming, de stijlvorm die het best bij de inhoud past. "Want, zegt hij, ieder werk moet anders zijn dan het vorige, zowel in de figuratie als in de poging iets abstracter te zijn: het is niet altijd de vertelling die telt, maar soms het visuele dat primeert."

Lucas Meersman werd geboren in Temse in 1938. Hij studeerde aan de Academie voor Schone Kunsten te Antwerpen en Luik en aan het Nationaal Hoger Instituut te Antwerpen. Hij behaalde verschillende prijzen, onder andere de prijs Verlat en de Prijs van de stad Brussel met gouden ere-medaille. Hij was geselecteerd voor de Kerstprijs Pro Arte Christiana, de Kamiel Huysmans Prijs, de Prijs voor jonge schilders in Tienen, de Olivetti Prijs en de prijs Jeune Peinture Belge. Er werden verscheidene werken aangekocht door de Staat, de Provincie Antwerpen en Oost-Vlaanderen. Ook musea in Oostende, Brussel en Temse kochten werken aan.

Publicaties verschenen onder andere in Boek en bibliotheek, Parels langs de Scheldekant I, Schilder- en beeldhouwkunst in Vlaanderen na 1945, Dictionnaire biographique illustré des artistes en Belgique depuis 1830, Arts antiques auction, Belgian Artists Singatures (deel I, II, III) XIX & XX siècles. Hij stelde tentoon in binnen- en buitenland en was leraar in de Academie in Temse. Lucas Meersman maakt deel uit van de kunstenaars Koninklijke Wase Kunstkring en Piet Stautkring.

"In deze razende technische en sociaal woelige tijd is het een verpozing te kunnen verwijlen tussen kunstwerken als die van Lucas Meersman die met de hem eigen middelen een wereld van weelde en eleusisch geluk oproept.

Zijn hele instelling is er een van met hoop doorvlochten twijfel en zijn mythologische of gewoon fantastische composities zijn visioenen die ontstaan op het kruispunt van onze losgeslagen werled en de herinnering. De grote technische zelfzekerheid waarover Lucas Meersman beschikt en die zowat een hoogtepunt in diens "églomisés" bereikt, tilt zijn composities volledig uit het materiële, en maakt het visioen nog aangrijpender en komen vorm en geest echt tot leven.
"Eglosimé" is een "achter-glas" schildertechniek die een kleurenplezier teweegbrengt dat gevoed wordt door het goud en bladzilver van de fond (achtergrond) en zo door het invallende licht de tussenliggende transparante kleurlagen weerkaatst en doet tintelen als parelmoer." Theo Van Looij

Maria Djoni is geboren in Urosevac (Kosovo) op 19 december 1950. Zij verblijft in Belgie sinds 2003.

Maria Djoni is afkomstig uit een artistieke familie. Haar vader doceerde kunst en was regisseur en musicus. Zijzelf is afgestudeerd aan de Academie voor Schone Kunsten van Pristina. Zij was professor in de schilderkunst aan de Kunstuniversiteit van Pristina.

Maria Djoni exposeerde vele malen in ex-Joegoslavie, in Kosovo, Kroatie en Slovenie. Zij werkt hoofdzakelijk met olieverf op papier en doek, en omschrijft haar werk als modern realisme. Haar werk straalt een diepe warmte uit, gecombineerd met een delicate en fijnzinnige toets. Dit verleent het een innigheid die grenst aan magie. Zoals in een sprookje vormt de magie de poort naar een dieperliggende werkelijkheid. 

Martine Vyvey werd geboren in 1958 in Oostende. Ze studeerde ‘Tekenen en schilderen’ aan de Stedelijke Kunstacademie Oostende en aan de Stedelijke Kunstacademie Brugge. Onder leiding van Jan Buytaert , Marc Oorlynck en Christaan Deschepper volgde ze een Kokoschka aquarelcursus aan de ‘Schule des Sehens’. 

Sinds december 2002 is Martine Vyvey opgenomen als ‘gezel’ bij de Europese Kunstverdienste MAEKV.
Vanaf 2001 integreert ze dans en beweging in haar werk. De Argentijnse tango vormt sinds 2002 een belangrijk onderwerp in haar schetsen en schilderijen.

Martine Vyvey is bestuurslid van de Kunstkring Splintergroep Leffinge.
In 2004 ontving ze de prijs voor de beste tekenaar, Europese Kunstverdienste MAEKV (wedstrijdtentoonstelling), De Panne.

Momenteel staan er drie grote beelden in de 'Cortenstaal' in het Zilverpand in Brugge, samen met de werken van Irenee Duriez en Lieven Debrabander. Vanaf december 2012 is haar werk te bezichtigen in Flanders Expo voor de  jaarlijkse internationale kunstbeurs 'Lineart'.

Vanaf juni 2012 wordt een beeld van 3m20 van Martine Vyvey op strand in Koksijde gezet voor Getij-dingen, een project dat gelijktijdig loopt met Beaufort.

Tentoonstellingen:

Getij-Dingen02 van 17 maart tot 17 november 2012

Beeld ‘Invisible’ op het strand ter hoogte van St.André tussen Koksijde en Oostduinkerke.Te bezichtigen tijdens laag-tij

Opening zaterdag 17 maart om 14u30 in Surfclub Windekind Zuidenwindhelling 1 Oostduinkerke

Aanwezigheid bevestigen tegen woensdag 14 maart: cultuur@koksijde.be

Tentoonstelling De Troost van 28 april tot en met 30 april 2012

Leuvensestraat Vilvoorde in de binnentuin van het Klooster van de karmelietessen
De opbrengst van de tentoonstelling gaat  naar de renovatie van de Basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van Troost. Open van 14u tot 18u30. Maandag 30 april van 11u tot 18u.

Vernissage  op 27 april om 19u30.

Tentuinstelling Hemelvaart 17-18-19 en 20 mei; Pinksteren 26-27-28 mei 2012

Organisatie Lions Club Knokke-Heist. Kunst in privétuinen en in het cultureel centrum Scharpoord Meerlaan 32 Knokke-Heist. Mijn sculpturen zijn te bezichtigen in de tuin van Marc Ghekiere ’ Landscaping’. Park Ter Kalvekete  Sluisstraat 42a Westkapelle.   Open van 9u tot 19u. Opbrengst van de tentoonstelling gaat naar : Kalliope vzw – mama’s voor kinderen- sprinkle

The Art Lounge 15 international artists airport Ostend july-august-september

De tentoonstelling loopt van 30 juni tot 1 oktober 2012 in de inkomhal van de luchthaven in Oostende.

Vernissage vrijdag 29 juni vanaf 19u30.

www.the-art-lounge.com

Beelden in het Witte Dorp

Van 6 juli tot 9 september 2012

Vernissage op vrijdag 6 juli op het domein van Hostellerie Ter Doest om 19u.

Kunstroute Vaals

Kunst in cultuurhistorische locaties van een 50-tal kunstenaars uit België, Duitsland, Nederland.
Van 8 juli tot 29 juli 2012.

www.kunstroutevaals.com

Michel Janssens werd geboren in Watermael Boisfort op 25 november 1953. In de loop der jaren ontplooide hij zich als schilder en autodidact. Zijn schilderijen en gedichten weerspiegelen de situaties die hij op straat, op café of op andere plaatsen ervaart.

Na alle klassieke technieken te hebben beoefend werkt hij nu vooral met de computer. Al zijn werken zijn gedrukt op aquarelpapier. Het nieuwe concept is AQUAFOTOS.

Geboren te Willebroek op 30/10/1952. Werkt en leeft in Oostende op 100 meter van de kustlijn. Geïnspireerd door mensen.

De start

De tekenkriebels had ze al tijdens de kinderjaren, maar echt schilderen met de volle goesting doe Mieke opnieuw sinds 2004.

Autodidact

De lessen op de Academie voor Beeldende Kunsten te Mechelen gaven haar niet de verwachte voldoening . Toch gaven leraren Tony Blickx, Bob Van Gestel, Frans Van Den Brande en Lieve Cools een vertrekbasis aan Mieke en was de directeur, beeldhouwer Frans Walravens, een inspiratiebron. Hij is uniek als mens en artiest. Hij steunde haar onder het credo 'Vergeet alles wat je leerde. Doe gewoon je ding! '.

Passie

Mensen appreciëren haar werk omdat het hun raakt, hun blij maakt, en hun laat  glimlachen. De karakters zijn prachtig in hun volheid, spelen gewoon hun rol en zijn allemaal inwisselbaar ...of juist niet.

Mensen, je hebt ze in alle vormen.
Kleuren, je hebt ze in alle tinten.
Breng ze samen,
en je hebt 'COLOUR FULL PEOPLE'
mensen met een hart vol vreugde.

Mieke houdt van haar 'Colour Full Men & Women', dus ging ze naast de canvas ook de confrontatie aan met andere media zoals tapijten en glaswerk.

Studies
Combineerde meerdere kunststudies van jongsaf:
1977-1983 Stedelijke Kunstacademie Oostende;
1979-1985 Hoger secundair kunstonderwijs te Oostende;
1985-1989 Hoger kunstonderwijs grafische kunsten optie toegepaste kunsten aan de Koninklijke Academie Gent;
1990-1992 G.P.B. – opleiding te brugge.
Later volgden nog meerdere bijscholingen.

Werk
Myriam is leerkracht secundair kunstonderwijs aan het Ensorinstituut Oostende. Ze naam deel aan diverse solo en groepstentoonstellingen.

Kunstschilder Patrick Ramont , werd geboren in Gent in 1960. Op 3 jarige leeftijd kwam hij naar de kust waar hij tot op heden nog altijd verblijft. Hij was zo zodanig onder de indruk dat hij al op vroege leeftijd begon te tekenen en schilderen .

Vanaf zijn 12de jaar volgde hij volgde plastische opvoeding bij de kunstenaar Hubert Minnebo .

Op latere leeftijd ( 21j.) werd hij in de goede richting geduwd door kunstschilder R.Antheunis.( achterkleinzoon van Henri Conscience) waarna hij dan als autodidact verder door het kunstenaars leven wenste te gaan. Van toen af schilderde hij met volle teugen realistische werken, alles wat met de zee te maken had, met de materie olieverf op canvas.

Als duiker ging hij ook de onbekende diepten bewonderen, ontleden en op doek vast leggen. Zo wilde hij de mensen een beeld geven hoe het voelt in deze totaal andere wereld van stilte.

Op 45 jarige leeftijd trekt hij naar Frankrijk om zich daar te ontpoppen als marineschilder. Hij wordt er gefascineerd door de talrijke aanwezigheid van mythische menhiren, zodat z'n werken sterk beinvloed worden door het magische van deze stenen. De invloed werkt nog door in zijn hedendaagse mythisch-realistische werken. Hij leert er ook twee plaatselijke kunstenaars kennen met wie hij een tijd optrekt.

Op 46-jarige leeftijd schrijft hij zich in aan de Stedelijke Kunstacademie van Oostende, in de hogere graad kunstschilderen met het oog om later zelf les te kunnen geven en z'n ervaring als autodidact en geschoold kunstenaar mee te geven aan menig beginnend kunstenaar. Hij krijgt les van de kunstschilders Peter Lagast, Peter Defurne en Windy Corteel.

Op 47-jarige leeftijd, tot heden, volgt hij les bij kunstschilder Roger Meert.

Op 48 jarige leeftijd opent hij z'n eigen kunstatelier in Oostende ( Kunstatelerier Via Naturae) waar hij schildert en tentoonstelt. Na bijna 20 jaar onafgebroken te schilderen en een 350 tal werken later, komt hij voor het eerst weer buiten met z'n werken , alleen omdat kunst, kunst wordt als een kunstenaar z'n werken met anderen deelt en tentoonstelt.

Tentoonstellingen : stadhuis Bredene, stadhuis Gistel, bibliotheek Gistel, CC Zomerloos Gistel, De Haan, Oostende, Romaanse kerk in Ettelgem, verscheidene restaurants en bistro's langs de kust, etc.

Projecten : 70 burgemeesters tegen zinloos geweld, (ambassadeur: website)

Werken in privébezit : België, Frankrijk, Duitsland, Nederland.

Roger Remaut werd geboren in Oostende in 1942. Na zijn studies aan de Oostende Academie had hij zijn eerste tentoonstelling (samen met zijn broer Pierre) in 1982. Nadien volgden selecties voor tentoonstellingen in België, Nederland, Frankrijk, Luxemburg en Groot-Brittannië. In zijn 20-jarige carrière kende Remaut een te respecteren succes. Werken van hem zijn ook opgenomen in zowel publieke als private collecties. Recentelijk werd zijn werk geselecteerd voor enkele tentoonstellingen in Engeland. Zoals Remaut het ziet: "Zoals veel moderne schilders werk ik niet naar, maar met de natuur. Zodoende gebruik ik objets trouvés, culturele tekens zoals graffiti, kindertekeningen, nummers, woorden alsook graffito-techniek enz… Elk schilderij wordt in wezen opgebouwd met jaren ondervinding, waarneming, vakmanschap enz… Tot dat U zelf aanvoelt 'dat is het."

Zeker niet makkelijk uit te leggen aan de leek. Hoe dan ook, Jackson Pollock legde het zo uit: Als ik in het schilderij ben, ben ik mij er niet van bewust wat ik aan het doen ben. Pas na een soort periode van 'kennismaking' kan ik zien waar ik mee bezig was. Dan probeer ik dat eruit te laten komen. Alleen wanneer ik het contact verlies, is het eind resultaat een troep. Anders is er zuivere harmonie, een rustig geven en nemen en het schilderij komt er goed uit. Een kunstwerk is altijd een weergave van de gemoedstoestand, (waarneming , gedachtegang, gevoelen, intuïtie en nog zoveel meer) van de artiest Soms vindt U het terug in zijn titels. Een vriendelijke hint. Why not? De hedendaagse kunst weerspiegelt geen 'landelijke' nabijheid. Ze is een combinatie van enerzijds de afbraak, het uiteenvallen van een oude wereld met dito waarden, en anderzijds van een nieuwe wereld die niet per definitie beter beweert te zijn, maar wel meer 'waar', minder vals, minder wereld van de schijn.

Remaut's evolutie tot kunstenaar is er pas gekomen na het verlaten van de traditionele opleidingsvormen en dit leidde tot het scheppen van zijn eigen informele kunst. Hij is op de hoogte van wat de moderne kunst dient in te houden, maar hij schildert niet om zijn publiek te dienen. Hij is kunstenaar en toeschouwer op hetzelfde moment en zijn schilderact is in zekere mate een performance op zich. Zijn schilderijen tonen emoties, gemoedstoestanden en gevoelens. Het is een opnametoestel dat de invloeden van zijn eigen omgeving neerzet. Ideeën komen van overal; ook uit de natuur, de televisie en via boeken enz. Soms begint hij met een kleine schets gemaakt naar aan leiding van iets wat hij op straat zag. De schets groeit verder op het doek. Hij probeert geen verhaal achter het werk te zetten, hij assembleert die zaken die hem interessant lijken. Zijn doeken zijn constructies van allerlei materialen, gevonden voorwerpen of weefsels, lagen verf en graffiti. Ingekerfde lijnen worden geheime boodschappen zonder betekenis die toch de kijker aanzetten om te proberen achter het geheim te komen. Zijn werken stralen slijtage uit door de beschadigde oppervlakten, inkervingen, breuken en vlekken. De doeken worden traag opgebouwd in diverse lagen verf en weefsel. Het is een constant gevecht in het tevreden stellen van het onderbewuste van waaruit een deel van zijn inspiratie komt.

Sam (Hilde) Stallaert werd geboren in Schoten in 1965. In 1990 behaalde ze het diploma Meester in de Beeldende Kunsten, Monumentale Kunsten aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Antwerpen.
Sam Stallaert behaalde verschillende prijzen. In 1985 en 1986 won ze de prijs VRI.K.A., in 1987 behaalde ze een eervolle vermelding bij de OPEL prijs, in 1990 won ze de prijs Tigrane Vrouyr voor tapijtontwerpen. In datzelfde jaar won ze ook de prijs Horlait-Dapsens en de Provinciale Prijs voor Kunstambachten van de Stad Antwerpen – Textiel. Ze stelde tentoon in binnen- en buitenland.

"Tussen de hondenpoep en de zee creëer ik mijn leven. Wat me raakt doet me zoeken.
Een soap van gember en vers gebakken brood die me elk dag opgelucht naar adem doet happen. Verslikken ook.
In mijn werk, muurschilderingen, fresco’s, integraties op doek of houten panelen en animatiefilms vind en verlies ik. Netjes geordend en gedetailleerd. In een lijftaal, soms vol overvloed, soms vol leegte, maar altijd vol kleur.
Als leerkracht aan de Stedelijke Kunstacademie van Oostende geef ik zowel mijn vaardigheden, ervaring als mijn kennis door aan een nieuwe generatie kunstenaars."

Siegfried Vynck werd geboren te Oostende op 22 november 1979. Al vroeg was hij gefascineerd door de schilderijen van zijn grootvader expressionist Piet Van den Buys.

Op 11 jarige leeftijd schreef hij zich in aan de stedelijke academie van Oostende. Hij kreeg er les van kunstschilder Danny Bloes. Hij volgde er ook een cursus graffiti en digitale vormgeving.
Door omstandigheden kon hij na zijn humaniora niet verder studeren waardoor hij als autodidact kan worden beschouwd.

Het werk van Siegfried Vynck loopt zeer uiteen en zit vol invloeden uit o.a. de barok, het surrealisme, de pop art, manga en comic style waarbij hij zijn voorliefde voor grafitti niet onder stoelen of banken steekt.
Het overgrote deel van zijn werken zijn dan ook enkel met spuitbussen gemaakt.

Momenteel schildert hij vaak over thema’s als de onmogelijke liefde, redding en verlossing in vaak lugubere settings en vreemde werelden. Ook landschappen en abstracte constructies schildert hij op een unieke en virtuoze manier.
Zijn werk kan dan ook als zeer persoonlijk en origineel beschreven worden.

Prijzen

1999 Originaliteitsprijs tijdens de schilderwedstrijd “Ensor en het Duinenkerkje”
2005 Eindlaureaat van de “Alfons Blomme wedstrijd” in Roeselare.

expo's

Expo in de“Sango Art Gallery” in het hotel “Thermae Palace” in Oostende.
Expo met Europese graffiteurs in Sint-Pieters Leeuw in het wereldvermaarde meubel designcentrum Leolux.

Thierry Saey werd geboren in Lommel in 1952. Hij studeerde aan de Stedelijke Kunstacademie van Oostende (1984 - 1993) en behaalde de eerste prijs "Sheba van de Belgische Kunst 1993" (Brussel), de eerste "Nationale Prijs voor Schilderkunst, Louise De Hem 1995" (Ieper) en een selectie (bronzen medaille) "Europaprijs voor Schilderkunst 1996" (Oostende).

Stad Ieper en het Museum voor Schone Kunsten in Oostende  hebben werken van hem in het bezit. Thierry Saey had verschillende individuele tentoonstellingen in Oostende en Antwerpen. "Daar de omringende wereld waargenomen wordt als de schaduw van een al voorbije passant, kan het streven naar essentie tijdens het creatieve proces een mogelijke invalshoek zijn.

De steeds veranderende rationele theorieën leiden tot de conclusie dat onze wereld niet zozeer uit feiten bestaat, maar eerder uit interpretaties. Als mens kan ik bijgevolg geen enkele uitspraak over de wereld buiten me maken zonder in antropocentrische speculaties te vervallen. Voldoende reden om de mens bewust centraal te plaatsen in mijn werk. Er wordt uitgedrukt hoe de mens in deze periode zichzelf alsook de dingen ervaart. Contourlijnen omsluiten het afwezige lichaam, kooien de geest die eenzaam in de leegte opgesloten zit."

Tine Lievens is een “jonge” kunstschilder. In de kunst heeft “jong” nu eenmaal niets met leeftijd temaken. Veel kunstenaars beëindigen namelijk hun leven in een creatieve lente terwijl men veel kunstenaars ontmoet die hun ganse leven gebukt blijven onder het academische gedachtegoed. Tine Lievens staat pas sinds korte tijd op eigen voeten in het kunstleven, waarmee ik helemaal niet wil zeggen dat ze een beginnelinge is.

Sinds vele jaren is ze immers met kunst bezig – haar vader was ook kunstenaar, ze studeerde aan twee kunstscholen. Maar hoofdzaak was het allemaal niet, er zijn immers maar vierentwintig uur in één dag en een carrièrevrouw, huisvrouw, moeder en echtgenote, heeft echt wel belangrijker dingen aan haar hoofd dan zich voltijds met kunst bezig te houden.

Maar eenmaal de gezinslast gedeeltelijk wegvalt, komt ook te tijd om een jeugddroom te realiseren. Bij vele kunstenaars zie je, dat éénmaal zo ver, het jeugdige enthousiasme weggevallen is, maar bij Tine is niets minder waar. Het heilige vuur is blijven branden, haar kracht is nog altijd intact.

Critici zijn in het algemeen blind voor dit interessante fenomeen: vrouwen die na hun eerste carrière plots aan de kunsthorizon verschijnen, met talent en kunstbegrip die men bij het verlaten van de kunstschool zelden heeft verworven. Het ligt voor de hand dat ook in deze generatie getalenteerde vrouwen opstaan waarvan men eigenlijk te zelden de werken ziet naar buiten komen. Daarom is ook deze tentoonstelling zo bijzonder en een mooie gebeurtenis.

Tine heeft een eigen techniek ontwikkeld. Je moet in gedachten houden, dat zij zeer dikwijls tekent naar levend model. Voor haar schilderijen prepareert ze haar doeken met collages van papier, zand, teksten, structuren, heel spontaan geïmproviseerd. Daarop komt de schets van een meestal vrouwelijke figuur, die het hele werk gaat domineren. Zo heeft ze in korte tijd haar eigen weg gevonden. Ook heeft ze interesse voor actuele problemen, zoals aids in Afrika, en geeft vaak een geëngageerde dimensie aan haar schilderijen. Het zoeken naar schoonheid, met gevoel voor het leven van tijdgenoten, zal Tine, in de toekomst zeker nog veel inspiratie bezorgen.

Viviane Decramer werd geboren in Oostende in 1947. Zij volgde sierkunsten aan de Oude Zak Brugge (1962-1965), vrij en observerend tekenen in Sint-Lucas Gent (1993-1994) waar zij grote onderscheiding behaalde, gemengde technieken, grafiek aan de Stedelijke Academie Oostende (1995-1996).

Haar eerste werken waren olieverfschilderijen, neo-expressionistische landschappen in donkere grondtonen en aardekleuren, die zij met paletmes bewerkte. In dit werk schuilt nostalgie als protest tegen de verloedering van de natuur.

Haar stijl evolueerde naar gemengde technieken, collages, grafiek, beeldcomposities met vlakken en kleurcontrasten. Zij is op zoek naar evenwicht tussen figuratief en abstract en gebruikt hiervoor materialen in zuivere vorm, zoals inkt, Japans papier, olieverf (triptiek in conferentieruimte stadhuis Gistel over de H.Godelieve).
Poëzie wordt af en toe in haar werk geïntegreerd omwille van de zoektocht naar de menselijke psyche en het evenwicht tussen beeld en taal.

De laatste twee jaar ontwerpt zij naast schilderijen ook sculpturen in metaal en papier mâché, waarvoor zij reeds ettelijke opdrachten kreeg (Gistel : o.a. de grote 'leeskraai' met poëzie van Pablo Neruda (2004) aan het kerkplein, kraaien op knotwilgen, de drie 'piramides' met oude fietsonderdelen in het stadspark).

Viviane Decramer stelde tentoon in  Oostende, Oudenburg, Ichtegem, Gistel, Koekelare en Vilvoorde en werkte samen met enkele kunstgalerijen: Galerie Declercq Gistel, Holmenshoeve Slijpe, Galerie Natascha Knokke.
In Gistel was zij voorzitster en stuwende kracht achter kunstkring 'De Kanneblomme' (2000-2005) en in 2005 begon ze met het atelier 'De Kunsthoek' (tentoonstellingen, workshops, seminaries)

Yves Beaumont (°Oostende, 1970) studeerde aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent (1989-'93). In de eerste daaropvolgende jaren behaalde hij een aantal belangrijke selecties en onderscheidingen bij wedstrijden voor beeldende kunst van provinciaal en nationaal belang, en zijn werk werd vrij vroeg opgemerkt en opgenomen in het beleid van een aantal galeries voor hedendaagse kunst.

Reeds in 1995 kreeg Yves Beaumont een solotentoonstelling in het Oostendse Museum voor Schone Kunsten toegewezen. Daarna werd z'n werk door diverse curatoren meermaals geconcipieerd binnen een aantal projecten in binnen- en buitenland, en werd z'n werk regelmatig individueel getoond door een aantal gekende galeries in Vlaanderen, en recentelijk ook in Nederland. Werken van hem zijn o.m. opgenomen in de collecties van de Provincie West-Vlaanderen, het Ministerie van Binnenlandse Zaken, en de Musea voor Schone Kunsten van Kortrijk en Oostende. Z'n schilderijen zijn tevens vertegenwoordigd in diverse niet onbelangrijke privé-verzamelingen in Vlaanderen en het buitenland.Belangrijke groepstentoonstellingen waarvoor zijn participatie werd gevraagd waren o.m. de expositie "Trapped Reality" in Barcelona (Spanje), dat kaderde binnen het uitwisselingsproject tussen Vlaanderen en Catalonië, in 1997, de groepspresentatie met een aantal Belgische kunstenaars in het BASFKulturhaus in Schwarzheide/Dresden (Duitsland) in 2001, alsook de door de voormalig Muhka-directeur Florent Bex samengestelde tentoonstelling "Herinnering en Verlangen" in Den Haag (Nederland) in 2002. Tevens werd het werk van Beaumont de afgelopen jaren meerdere malen gepresenteerd op de belangrijke kunstbeurzen (o.m. Art Brussels, Art Rotterdam, Kunstrai-Amsterdam, Art Athene, Art Paris, ...) door diverse galeries.
Tot z'n belangrijkste individuele tentoonstellingen behoren o.m. de solopresentatie in het Museum voor Schone Kunsten in 1995 en de meerdere exposities bij Galerie Di-Art in Lokeren, eind jaren negentig. Iets later volgden ook de soloshows in het Campo Santo te Gent, Galerie Mercator en Galerie Jörg Hasenbach,beiden in Antwerpen, en bij Galerie R53 in Oostende.

Recentelijker wordt z'n werk voornamelijk gepresenteerd door Galerie Anderwereld in Groningen en Ververs Gallery in Amsterdam (Nederland), door Studio 1.1 Gallery in Londen (UK) en Galerie Zwart Huis in Knokke. "Yves Beaumont vertrekt voor zijn tekeningen en schilderijen vanuit het 'landschappelijke gegeven' in de brede en evenzeer geestelijke als reële betekenis van het woord. Het schilderen is echter in zijn gehele creativiteitsproces een zodanig intense aangelegenheid dat het herhaaldelijk -in een soort slingerbeweging- de bovenhand heeft en de figuratieve en eerder concrete elementen van de herinnering in hoge mate assimileert, overspoelt, met picturaliteit bedekt en alle concrete referenties overstijgt." H.Brutin

Toekomstige tentoonstellingen

8 September - 04 november 2012: solotentoonstelling @ Galerie Zwart Huis, Knokke (B)
9 September - 14 oktober 2012: duotentoonstelling @ Studio Van Dusseldorp, Tilburg (NL) *met Stephan Vanfleteren*
December 2012: solotentoonstelling @ B.Artfair Gent, door Galerie Zwart Huis, Knokke (B)
Februari - maart 2013: solotentoonstelling @ Ververs Gallery, Amsterdam (NL)
April - mei 2013: solotentoonstelling @ Galerie 14-16 Posthuys, Texel (NL)

Koning Leopold II belastte twee jaar na zijn troonsbestijging in 1865 de Parijse ingenieur Adolphe Alphand met de studie voor de inplanting van een nieuw koninklijk paleis in Oostende. De beslissing om de stadsomwallingen te slopen en de Stad in westelijke richting uit te breiden hebben de locatie van dit nieuwe paleis sterk beïnvloed. De koning wenste immers niet alleen een uitzicht te hebben over de Noordzee en de duinen, maar tevens over het nieuw te bouwen kursaal van architect Naert, dat later verbouwd werd door architect Chambon. In Mariakerke, juist over de gemeentegrens met Oostende, bezat de vorst een stuk grond dat toeliet er niet alleen een koninklijk châlet op te richten, maar tevens een tuin ontworpen door E. Lainé en een galerij getekend door Henri Maquet. In 1899 zou Mariakerke bij Oostende worden ingelijfd.

Diezelfde galerij is nu gekend onder de naam ‘Venetiaanse Gaanderijen’, verwijzend naar de classicistische architectuur van Venetië. Het is een eigendom van de Koninklijke Schenking die het in gebruik gaf aan de Stad en er meteen ook een culturele bestemming aan koppelde.

Organisatoren kozen voor de unieke locatie van de gaanderijen om er diverse tentoonstellingen, theaterproducties en kunstmanifestaties te organiseren. Vanaf 1994 organiseert de stedelijke Cultuurdienst er jaarlijks grote tentoonstellingen: de Bevrijding van Oostende (1994), Leopold II-Urbanist (1995), James Ensor, satiricus-De Baden van Oostende (1996), De Magie van Radio en TV (1997), Maurice en Robert Antony-Ooggetuigen (1998), Met Grof Geschut-Fortificaties langs de Noordzee (1999), Joodse sporen in Oostende, Het avant-gardemeubel in de XXste eeuw (2000), www.murano.be - Venetiaans glas in de Venetiaanse Gaanderijen (2001), De Oostendse Compagnie (2002), Affichekunst-aan-zee (2003), Het Beleg van Oostende (2004), Oostende in 1905 (2005) en Brise d'Ostende, Oostende in het oeuvre van Léon Spilliaert (2006).

Geboren te Oostende in 1956. Bleef er wonen ‘tussen zon en zee’ met zijn vrouw Lydia. Hebben samen drie zonen en een kleindochter. Werkt in Brugge.

Behaalde de Tweede prijs van de stad Harelbeke (1996), Tweede prijs van de stad Tongeren (1996), Tweede prijs van de stad Harelbeke (1997), Derde prijs van de stad Tongeren (1997), Eervolle vermelding in de Tweejaarlijkse Poëzieprijs van de stad Oostende (1998), Eerste eervolle vermeldingen in de Jeanne Vande Putteprijs (1999) en in de Gorcumse SNS-literatuurprijs (2001), Tweede prijs in de Tweejaarlijkse Poëzieprijs van de stad Oostende (2003-2004), Eervolle vermelding in de Tweejaarlijkse Poëzieprijs van de stad Oostende (2010), Eerste prijs Concept Poëzieprijs (2010).

Gedichten werden gepubliceerd in Poëziekrant en diverse bloemlezingen. Werkte mee aan verschillende projecten: Soetendaelle poëziewedstrijd, Valkaartprijs Oostkamp, ‘Pulptuur’ in Kapellen, Poëzie op radio Zuiderlicht Antwerpen, ‘Al de woorden’ in TaZ en de Letteren in Oostende, de Letterenpromenade in Oostende.

In 1810 liet Napoleon dit fort bouwen in de duinen op de oostelijke oever. Van 1995 tot 2000 werd dit militaire bouwwerk volledig gerestaureerd door de Erfgoed Vlaanderen.

Een wandeling door het fort leert u de architectuur van het fort kennen en allerlei vestingbouwkundige termen. In de caponnières geeft een permanente tentoonstelling een boeiend beeld van de geschiedenis van Fort Napoleon en van de vestingbouw in het algemeen.

U kunt in Fort Napoleon niet alleen terecht voor een historisch bezoek, maar ook voor een drankje of een gastronomisch diner in een uniek kader, voor een bedrijfsactiviteit of seminarie.

Vanop het dak van het fort heeft men een uniek zicht op haven, zee en vuurtoren.

Openingsuren:

•  van 1 april tot 31 oktober: doorlopend van 10:00 tot 18:00 uur, laatste ticketverkoop om 17:00 uur;
• van 1 november tot 31 maart: woensdag, donderdag en vrijdag 13:00 - 17:00, gesloten op maandag & dinsdag; tijdens weekends, op feestdagen en tijdens schoolvakanties: 11:00-17.00 uur
• gesloten op maandag en feestdagen (behalve in juli en augustus)
• groepen en scholen het hele jaar door op afspraak

'Shin' betekent ‘diep, diepzinnig, geleerd’. Het verwijst naar de rijke geschiedenis van Japan en België en staat voor traditie. 'Shin' staat tevens symbool voor de rijke geschiedenis van de plaats waar de tuin gecreëerd werd: de terreinen van de koninklijke villa. 

'Kai' betekent ‘zee, oceaan’. Japan is een eilandengroep en Oostende een stad aan zee. De zon zien opkomen of ondergaan in de zee brengt de mens en natuur dichter bij elkaar. De zee is zowel voor Japan als voor Oostende de bron van alle leven. 

'Tei' betekent ‘tuin’, maar ook ‘heiligdom’. Het is een heilige plaats, ideaal om tot rust te komen, om één te worden met de natuur, een plaats die de bezoeker innig omart. 

In 1904 is de “Société Euterpe”, die in 1850 werd gesticht, opgegaan in de “Harmonie Communale d’Ostende” of “Het Stadsmuziek”.

In navolging van de muziekkorpsen van verschillende linie-regimenten die te Oostende gekazerneerd waren en vooral ’s zomers voor de plechtige en vrolijke noot zorgden, kreeg het Stadsmuziek zowel protocollaire als feestelijke opdrachten waarvan de jaarlijkse zomerconcerten op de kiosk van het Wapenplein en in het  Stadspark deel uitmaakten. Deze concerten werden door de plaatselijke bevolking en door de toeristen zeer gewaardeerd en talrijk bijgewoond.

Ook nu nog houdt de Koninklijke Stadsharmonie Oostende deze traditie in eer. Met de komst van de huidige dirigent Johan Ferlin werd – en wordt nog steeds – de bezetting van het harmonieorkest gevoelig uitgebreid en worden naast de populaire klassiekers ook werken uitgevoerd specifiek gecomponeerd voor harmonieorkest door hedendaagse componisten uit binnen- en buitenland.  Dank zij de inzet en de vakkennis van Johan Ferlin stijgt het enthousiasme onder de muzikanten en gaat het peil van de Koninklijke Stadsharmonie Oostende gestaag omhoog.

Wie kan toetreden?

• Iedereen vanaf de graad M2 aan het conservatorium
• Fluit, hobo, fagot, klarinet, sax, trompet, hoorn, trombone, tenortuba, bastuba, cello, contrabas en slagwerk.

Muziekensemble Promessa

Sedert september 2002 werd in de schoot van de Kon. Stadsharmonie van Oostende een jeugdharmonie opgericht.

Deze jeugdharmonie is inmiddels uitgegroeid tot een muziekensemble voor beginnende muzikanten van alle leeftijden en is het middel bij uitstek om het samenspel, dat in het muziekconservatorium slechts vanaf de middelbare graad verplicht wordt, onder de knie te krijgen. Dit komt de verdere studie van je instrument zeker ten goede.

De repetities vinden plaats iedere zaterdagavond van 18 uur tot 19 uur in de conferentiezaal van het stadhuis te Oostende.

De repetities worden geleid door Johan Ferlin, die het einddiploma “Meester in de Muziek” optie hafabra-directie behaalde aan het Lemmensinstituut te Leuven.  Wanneer Johan er door andere verbintenissen niet kan zijn, neemt Bram Mergaert het stokje van hem over.

Alle instrumenten uit het harmonieorkest zijn steeds welkom: fluit, hobo, fagot, klarinet, sax, trompet, hoorn, trombone, tenortuba, bastuba, cello, contrabas en slagwerk.

Wie kan toetreden?

• Iedereen vanaf het tweede jaar instrument aan het conservatorium
• Fluit, hobo, fagot, klarinet, sax, trompet, hoorn, trombone, tenortuba, bastuba, cello, contrabas en slagwerk.

Dirigent Johan Ferlin

Johan Ferlin werd geboren in Wevelgem op 8 februari 1968 als jongste zoon van een muzikale familie. Al vlug leerde hij trombone spelen aan de muziekacademie van Menen bij wijlen Marc Commeyne (solotrombonist bij de Muziekkapel van de Zeemacht). Na zijn middelbare studies in het College van Menen trok hij naar het Lemmens-instituut te Leuven om zich te vervolmaken in de muziek. Daar behaalde hij de eerste prijzen notenleer, tenortrombone (klas van de heer François De Backer), bastrombone (klas van de heer Michel Tilkin) en kamermuziek, en het hoger diploma tenortrombone. Daarbij haalde hij ook het pedagogisch diploma koper en kamermuziek.

Later ging hij opnieuw studeren om het diploma “Meester in de muziek” optie hafabra-directie te behalen. Daarvoor volgde hij les bij Jan Van der Roost en Edmond Saveniers. Hij volgde ook enkele stages bij de Amerikaanse dirigent Gary Hill.

Als lesgever koper is hij verbonden aan het Conservatorium van Brugge en Oostende en de Muziekacademie van Blankenberge. Hij gaf ook les in de Kunsthumaniora van Hasselt waar hij aankomende professionele koperblazers opleidde.

Als freelance muzikant speelde hij regelmatig mee met gerenomeerde orkesten als: De Koninklijke Muntschouwburg Brussel, De Vlaamse Opera, I Fiamminghi, Beethovenacademie, VRO -orkest.

Hij speelde 15 jaar lang bij het orkest Il Novecento te Antwerpen dat onder andere “the Night of the Proms” opluistert waarbij hij grote namen als Luciano Pavarotti, Andrea Bocelli, Jose van Dam, trompettist Ole Edvard Antonsen, maar ook in de popwereld: Joe Cocker, Simple Minds, John Miles, Meat Loaf, UB40, Toto, Bryan Ferry Pointer Sisters, Tear for Fears, Status Quo, Al Jarreau, wijlen James Brown en Ike Turner en nog zo veel meer. Daarnaast is hij dirigent van de Koninklijke Stadsharmonie Oostende en de Brassband “Excelsior” uit Cadzand (NL) en dirigeerde hij de Koninklijke Harmonie “De Woudfanfare” uit Houthulst, de Koninklijke Harmonie “Eigen Schoon” uit Wevelgem, KMKG uit Kuurne.

Johan Ferlin

• 0476/30.61.89
• johan.ferlin@telenet.be

Plaats van de repetities

Conferentiezaal van het stadhuis te Oostende

Datum en uur van de repetities

Iedere zaterdagavond:

• Muziekensemble Promessa: van 18.00-19.00 uur.
• Kon. Stadsharmonie: van 19.15-21.00 uur.

De Koninklijke Stadsharmonie is aangesloten bij Vlamo (de Vlaamse Amateur Muziekorganisatie). Meer informatie is te vinden op de website van Vlamo:

Meer informatie over de activiteiten in onze provincie vind je op de website van Vlamo West-Vlaanderen:

www.vlamowest.be

Artgallery gekoppeld aan een winebar gelegen op het spanningveld tussen de uitgaansbuurt en de shoppingstraten van Oostende. De gallery brengt hedendaagse kunst uit diverse disiplines.

In de winebar bieden ze exclusieve Californische wijnen die kunnen aangekocht worden of tussen de kunst gedegusteerd. In primeur brengen ze de winery van de befaamde filmregisseur Francis Ford Coppola.

De galerij is geopend op zaterdag en zondag van 15.00 tot 18.30 uur en op afspraak.

Johan Ferlin werd geboren in Wevelgem op 8 februari 1968 als jongste zoon van een muzikale familie. Al vlug leerde hij trombone spelen aan de muziekacademie van Menen bij wijlen Marc Commeyne (solotrombonist bij de Muziekkapel van de Zeemacht). Na zijn middelbare studies in het College van Menen trok hij naar het Lemmens-instituut te Leuven om zich te vervolmaken in de muziek. Daar behaalde hij de eerste prijzen notenleer, tenortrombone (klas van de heer François De Backer), bastrombone (klas van de heer Michel Tilkin) en kamermuziek, en het hoger diploma tenortrombone. Daarbij haalde hij ook het pedagogisch diploma koper en kamermuziek.

Later ging hij opnieuw studeren om het diploma “Meester in de muziek” optie hafabra-directie te behalen. Daarvoor volgde hij les bij Jan Van der Roost en Edmond Saveniers. Hij volgde ook enkele stages bij de Amerikaanse dirigent Gary Hill.

Als lesgever koper is hij verbonden aan het Conservatorium van Brugge en Oostende en de Muziekacademie van Blankenberge. Hij gaf ook les in de Kunsthumaniora van Hasselt waar hij aankomende professionele koperblazers opleidde.

Als freelance muzikant speelde hij regelmatig mee met gerenomeerde orkesten als: De Koninklijke Muntschouwburg Brussel, De Vlaamse Opera, I Fiamminghi, Beethovenacademie, VRO -orkest.
Momenteel speelt hij bij het orkest Il Novecento te Antwerpen dat onder andere “the Night of the Proms” opluistert. Daarnaast is hij dirigent van de Koninklijke Stadsharmonie Oostende en de Koninklijke Harmonie De Woudfanfaren uit Houthulst.

Kunst en antiek uit het verre Oosten

Chinees aardewerk van de Han tot de Ming dynastieën
Rituele beelden en kunstvoorwerpen uit Azië
Japanse schermen
Archeologische objecten

Openingstijden:

maandag,dinsdag en vrijdag van 14.00 tot 19.00 uur
zaterdag en zondag en schoolvakanties van 11.00 tot 19.00 uur
woensdag en donderdag gesloten

Christophe Deroo werd in 1983 in Oostende geboren. Sinds zijn kinderjaren is hij aangetrokken door de zee en het water, die een eindeloos lichtspel weergeven.
Gedurende zijn humaniora volgde hij algemeen beeldende vorming aan de stedelijke kunstacademie van Oostende. Daarna studeert hij in Gent de lerarenopleiding Plastische Opvoeding.

Na zijn studies start hij als leraar Plastische Opvoeding en Decoratieve Technieken in het Secundair Onderwijs. Het lesgeven combineert hij met de uitbouw van eigen artistiek werk.
In zijn schilderijen komen veel portreten en landschappen voor, steeds met een rijk kleurenpalet. Bij een portret tracht hij de kleur weer te geven die bij de afgebeelde persoon past of zijn karakter typeert. Dit symbolische en psychologische van een portret is een van de boeiendste facetten van zijn werk.

Reserveer een zaal digitaal.

Tot het Gemeenschapscentrum behoren volgende zalen:

Deze zalen worden ter beschikking gesteld voor de organisatie van culturele activiteiten: podiumopvoeringen, lezingen, voordrachten, infosessies, cursussen, workshops, tentoonstellingen, … De aanvragen tot ingebruikneming moeten een maand vooraf worden gericht aan de Cultuurdienst via het vernieuwde aanvraagformulier.

Een zaal kan je snel en gemakkelijk digitaal aanvragen.

Het Provinciaal Domein Raversyde werd opgestart in 1988 en wordt nog steeds verder uitgebouwd. De kern wordt gevormd door het voormalige Koninklijk Domein van Leopold II, die vanaf 1902 een aantal gronden verwierf te Raversijde en er een houten verblijf liet optrekken. Dit “Noorse Chalet” werd in 1904 gebouwd, maar verdween reeds in 1914 toen de Duitsers het Domein tot een kustversterking uitbouwden. Ook in de Tweede Wereldoorlog werd het Domein ingeschakeld in de alombekende “Atlantikwall”. Deze gebeurtenissen hebben ter plaatse diepe sporen nagelaten. Na het Regentschap kwam prins Karel zich definitief te Raversijde vestigen. In 1981 verkocht hij zijn Domein aan de Belgische Staat. Door een uitzonderlijk samenwerkingsverband tussen de Vlaamse Gemeenschap, de Regie der Gebouwen en het Provinciebestuur werd het voormalige Koninklijk Domein in zijn vroegere staat hersteld, gevoelig uitgebreid en opengesteld voor het publiek.

Gelegen onmiddellijk aan de zee, gedeeltelijk in beschermd duingebied en met een oppervlakte van bijna 50 hectaren wil dit domein een alle weeraccommodatie bieden voor de kustbezoeker, waarbij vooral de klemtoon op recreatie en cultureel toerisme ligt.

Openingsuren van de musea in 2012 (open vanaf 24 maart tem. 11 november)

• Weekdagen
  Annon 1665 & Memoriaal Prins Karel: 14:00 - 17:00 (kassa open tot 16:00)
  Atlantikwall: 10:30 - 17:00 (kassa open tot 16:00)
• Weekends, feestdagen en schoolvakanties
  Anno 1665, Memoriaal Prins Karel en Atlantikwall: 10:30 - 18:00 (kassa open tot 17:00)
• Kerst- en krokusvakantie: gesloten

Toegangsprijs per museum (audiogids inbegrepen)

volwassene: € 6,50
reductie: € 5,40
kinderen - 12 jaar (in familieverband) gratis (zonder audiogids)

Combi-Ticket (3 musea, audiogids inbegrepen)
volwassene: € 9,75
reductie: € 8,10
kinderen - 12 jaar (in familieverband) gratis (zonder audiogids)

Musea verboden voor honden.

Groepen, scholen: musea open vanaf 19 maart tot en met 11 november op afspraak.

Vraag onze speciale groepsprijzen bij reservering (bezoek onder gidsenbegeleiding op aanvraag mogelijk)
Reservatie voor groepen kan telefonisch (059/702285) of per e-mail: domein.raversijde@west-vlaanderen.be

Memoriaal Prins Karel

Het memoriaal Prins Karel werd op initiatief van de provincie West-Vlaanderen als museum voor het publiek opengesteld en wil de herinnering levendig houden aan prins Karel (1903 - 1983), Graaf van Vlaanderen, Regent van België (1944 - 1950).

De Vlaamse Zaal biedt onderdak aan een biografische tentoonstelling over de Prins. Foto's, persoonlijke herinneringen, uniformen, kunstvoorwerpen en enkele schilderijen evoceren zijn leven en leefwereld.

Het Paviljoen van de Prins is een eenvoudige mandenvlechterswoning uit 1865 die prins Karel als woning gebruikte. Het huisje werd heringericht, het originele meubilair kreeg zijn plaats terug, samen met de vele snuisterijen en kunstvoorwerpen die het een eigen karakter verlenen.

Openluchtmuseum Atlantikwall

De militaire verdedigingswerken uit de Eerste en de Tweede wereldoorlog kunnen worden bezocht. De Atlantikwall is de laatste grote verdedigingslinie in Europa. De Batterij Aachen is het enige nog resterende getuigenis van de Duitse kustverdediging uit de Eerste Wereldoorlog. Van het StŸtzpunkt Bensberg (uit de Tweede Wereldoorlog) zijn vooral personeelsverblijven bewaard. De Batterij Saltzwedel neu (uit 1941) moest in de Tweede Wereldoorlog instaan voor de verdediging van de Oostendse haven. In totaal zijn een zestigtal bunkers, ondergrondse loopgraven en andere constructies (observatieposten en geschutsstellingen) in hun oorspronkelijke staat gereconstrueerd en met meer dan 2.000 authentieke, zorgvuldig geselecteerde voorwerpen heringericht.

Anno 1665

Uw bezoek aan dit verdwenen Middeleeuwse dorp start met een audiovisuele voorstelling over de opkomst, bloei en ondergang van het vissersdorp, genoemd naar ene Walraf.

Van het museumgebouw wandelt u naar vier gereconstrueerde vissershuizen. De bouw van deze vier huizen steunt volledig op de resultaten van het archeologisch onderzoek. De huizen werden met de originele middeleeuwse bakstenen van het dorp heropgebouwd. Alle voorwerpen in de huizen zijn getrouwe replica's van de vondsten uit de voorbije jaren.

De audiogids met stemmen van middeleeuwse bewoners begeleidt u doorheen de woningen. Daarna volgt een 'overgangservaring' waarbij u via een vervallen dorpswoning in de werkruimte van de archeoloog belandt en op die wijze naar de eenentwintigste eeuw wordt geflitst.

Enkele meters verder bevindt zich de opgravingsite, precies op de plaats waar de vier vissershuizen werden ontdekt. Het bezoek wordt afgesloten met een tentoonstelling in het museumgebouw waar de originele voorwerpen in hun context worden geplaatst met behulp van de nieuwste interactieve technieken.

Speelplein

Historiek Orde van de Kloeffe

Midden in de jaren vijftig staken de handelaars van de visserskaai beter gekend als de neringdoeners de koppen bij elkaar om eens een kleine optocht te houden op de visserskaai met brandende cimateire op stok. Onder impuls van de witten van de koaje werd dan ook de eerste start gegeven op carnaval maandag in het jaar 1956. De handelaars zochten dan ook naar een gepaste naam voor hun groepje en doopten dit als De Orde van de Kloeffe, naar het voorbeeld van de Oostendse vissers die nog op kloeffen liepen. De dinsdag daarop ging dan een kleine optocht met kinderen door de wijk, de kindercimateirestoet, die ontbonden werd bij de witten van de koaje in zijn café op de kaai de "sonny boy" . Toen de witten zich enkele jaren later terugtrok als voorzitter en grootmeester nam een jonge vishandelaar Gerard Dangreau het roer over en werd hij bij algemene meerderheid der stemmen verkozen tot voorzitter van De Orde van de Kloeffe. Het oud uniform, namelijk de rode vissersjumper en de geelrode pullemuts, werden vervangen door marine blauwe smokes , wit hemd met zwarte vlinderdas en een groot carnavalsmuts en witte sjaal. De vissers zeiden toen ' kijk de garcons zijn daar '. Onder de leiding van Gerard , werd naast de cimatairestoet, kindercimateirestoet, verkiezing van jeugdprins en twee prinsessen en de prinsenverkiezing  die reeds bestonden , ook de folkloristische kinderspelen in het leven geroepen, samen met het kandidaat prinsenbal die nu shownacht genoemd word en het bal van de minderbedeelden, nu kansarme kinderen. We hadden ook de kloeffeworp die nu in handen is van de stad Oostende. De Kloeffe evolueerde tot een grote carnavalgroep met een dertigtal hostessen en veertigtal leden waaronder ook de vrouwen . Na de hostessen werd dan de rio dans groep opgericht voor de vrouwen onder leiding van Hugo Lahaye. Ook het weten waard is dat de Prins vroeger ambtswege er twee eredames bij kreeg. De huidige Kloeffe bestaat uit een dertigtal leden onder leiding van Dangreau Glenn sinds het onverwachte overlijden van de voormalige voorzitter. Ook nog altijd met dezelfde feesten als vroeger, buiten de cimateirestoet, de folkloristische spelen en de Kloeffeworp,kansarme kinderen. De hostessen en dansgroep zijn afgeschaft. De Kloeffe had vroeger ook een echte rijdende Kloeffe als praalwagen en is terug in het leven geroepen in 2008 door een bouwteam onder leiding van Ronny Vandecasteele en Kurt Dangreau van in de Orde zelf, maar deze worden ook ondersteund door vele vrijwilligers. Nu bestaat het wagenpark uit de prinsenwagen, de pompierwagen en het boeve wagen'tje met tjannie carbon,kloeffewagen. Het is dan ook zo dat dit bouwteam de komende jaren tal van nieuwe projecten uit zal werken waardoor de Orde nieuw leven brengt in komende stoeten en organisaties.de plannen staan nu al voor de komende 2 jaar vast De Orde van de Kloeffe had ook een kind gebaard in het jaar 2000 namelijk een muziekgroep 't klieksje onder leiding van Guido Dangreau.

VZW De Akkerwinde is een vereniging zonder winstgevend doel die reeds jarenlang de volkstuinen beheert in samenwerking met het stadsbestuur van Oostende.

Een volkstuin heeft een oppervlakte van ongeveer 180 m², die het het stadsbestuur ter beschikking stelt aan de lokale gebruiker voor ongeveer een 60 euro per jaar.
In een volkstuin kweekt men groeten en/of fruit, en dit voor eigen gebruik.

In de volksmond noem men een een volkstuin een buurttuin,pleziertuin, moestuin, hobbytuin, … synoniemen genoeg…

VZW De Akkerwinde beheert in Oostende 139 volkstuinen, verdeeld over drie locaties:

• “Karel Achtergaele” aan de Steense Dijk
• “De Zomerloop” aan de Gouwelozestraat
• “De Groene Dyck” aan de Mansveldstraat

Het gebruik van een volkstuin is een gezonde bezigheid, en vooral zeer bevorderend voor het sociaal contact.

Volg ons op Facebook