Doelstelling ontmoetingscentra

Hoofdthemas

Missie:

In elk van de acht wijken in Oostende worden door het stadsbestuur ontmoetingscentra ingericht. Door onze werking te baseren op de 3 pijlers “informatie en educatie”, “ontmoeting en sociaal engagement” en “welzijn en zorg” willen we de grote groep Oostendenaars aanspreken die na een arbeidsactief leven actief willen blijven, met extra aandacht voor de meer kwetsbaren en personen met (beginnende) zorgvragen. De werking focust zich voornamelijk op de wijk en z’n specifieke karakter, al wordt eveneens voorzien in een stadsbreed aanbod. Dit realiseren we door middel van samenwerking met andere overheidsdiensten, middenveldactoren en marktspelers, maar we moedigen het verenigingsleven in de stad en wijk eveneens aan door onze infrastructuur ter beschikking te stellen.

We ontwikkelen onze activiteiten volgens de principes van “ageing in time and in place” en willen via onze werking sociaal contact tussen de inwoners (en generaties) van de stad bevorderen, een zinvolle vrijetijdsbesteding aanbieden en voorzien in vragen omtrent zorg en ondersteuning. Dit alles wordt mogelijk omdat we beschikken over een gedreven en professioneel team dat, binnen een kader van vertrouwen en met de steun van heel wat enthousiaste vrijwilligers, dicht bij de mensen staat, respect heeft voor ieders eigenheid, belang hecht aan een laagdrempelige werking en vanuit de empowermentgedachte het ontmoetingscentrum in de wijk vorm geeft.

Werkingsprincipes:

  1. De ontmoetingscentra zetten actief in op het voorkomen van eenzaamheid. Dat wil zeggen dat inwoners na het afbouwen van een carrière reeds zo vroeg mogelijk bij de werking worden betrokken. Zo leert men de dienstencentra kennen, en krijgt men de mogelijkheid te ontmoeten, sociale contacten aan te gaan en een sociaal netwerk uit te bouwen of te verstevigen. Dit doen we door een aanbod op maat te voorzien: we kiezen resoluut voor een werking gericht op senioren, maar verbreden sterk binnen die groep. Met andere woorden: door mensen op een ontspannende manier in contact te brengen met elkaar, trachten we een interessant aanbod i.h.k.v. vrijetijdsbesteding aan te bieden en in de toekomst in sociaal isolement en vereenzaming te voorkomen (= secundaire preventie).
  2. Het opbouwen van contacten binnen de ontmoetingscentra staat centraal. Dit versterkt de sociale cohesie en uiteindelijk het welbevinden. Dit wordt gerealiseerd aan de hand van een gedifferentieerd aanbod. Deze contacten zijn immers de beste garantie op informele hulp wanneer die nodig is (of wordt), en dus ook maximale zelfredzaamheid bij het ouder worden. In die zin ondersteunen we ook de initiatieven die dit verder willen versterken.
  3. De ontmoetingscentra zetten in op bewustmaking omtrent een kwaliteitsvolle leefomgeving, en dat zowel bottom-up als top-down. Enerzijds worden initiatieven genomen om bewustmaking bij het doelpubliek omtrent specifieke thema’s en levensdomeinen te verhogen (vb. kwaliteit van de woning, veiligheid, gezondheid, sociale zekerheid, technologie, actualiteit; en dit zowel binnen een informatief, recreatief als vormend kader), anderzijds kan een ontmoetingscentrum het forum zijn waar pijnpunten uit de leefomgeving kunnen worden aangekaart.
  4. We vatten de focus op het werken met ons doelpubliek breed op; er wordt aandacht besteed aan het intergenerationeel werken, en dat in alle mogelijke richtingen. Er worden activiteiten uitgebouwd die bezoekers (grootouders) met kinderen in contact brengen, maar eveneens die bezoekers moeten versterken in de zorgrol die ze zelf opnemen (bijvoorbeeld de zorg voor de eigen ouders). De ontmoetingscentra trekken dus volop de kaart voor alle vormen van informele zorg, en ondersteunen diegenen die de informele zorg verlenen (cf. de sandwichgeneratie).
  5. Binnen het doelpubliek wordt eveneens op diverse subgroepen ingezet. Ook personen met een migratieachtergrond of die leven in meer precaire levenssituaties verdienen een plaats binnen het ontmoetingscentrum. Daarbij trachten we ons aanbod eveneens af te stemmen op hun noden en behoeften zodoende sociale inclusie en maatschappelijke integratie te kunnen realiseren.
  6. Binnen het ruime aanbod aan activiteiten die de ontmoetingscentra voorzien, krijgt netwerkvorming een belangrijke plaats: ook het middenveld, de markt, en de bezoekers zelf staan mee in voor het aanbod die in de ontmoetingscentra worden georganiseerd. Enkel zo kan een integraal beleid voor en door de doelgroep ontwikkeld worden; en kan men naast ontvanger ook producent (van het beleid en de activiteiten) zijn.
  7. Ook voor de oudere senioren blijven we binnen de ontmoetingscentra aandacht hebben. Eens de zelfredzaamheid begint te dalen, is het ontmoetingscentrum in de wijk dé locatie waar men beroep kan doen op een beperkt aanbod dienstverlening (maaltijden, schoonheidszorg). Ook kan men er terecht voor het verkrijgen van informatie en advies rond het aanbod voor ouderen in Oostende, en de verschillende diensten die bestaan. Daartoe wordt ingezet op personeel die voldoende kansen krijgt zich bij te scholen rond relevante thema’s en onderwerpen (vb. sociale kaart, …).
  8. Kortom: de ontmoetingscentra dragen de boodschap van een leeftijdsvriendelijke stad mee uit in hun werking, en hanteren dat als toetssteen voor hun keuzes. Essentieel daarbij is, gelet op bovenstaande krachtlijnen, dat (met respect voor het karakter van elke wijk) ook groepen die hun arbeidsactiviteit net/deels hebben afgebouwd een doelpubliek worden van de Oostendse ontmoetingscentra. Dit wordt ook zo vertaald naar de communicatie die wordt gevoerd en zal het imago van de ontmoetingscentra verder verbeteren en versterken