Hoe Wijkgezondheidscentrum Het Voorland de coronacrisis beleeft

In wijkgezondheidscentrum Het Voorland vzw kan men terecht voor de eerstelijnszorg van een huisarts en verpleegkundige. Dit jaar werd hun team nog uitgebreid met een maatschappelijk werker en gezondheidspromotor.

We vroegen Els Van der Looven, Madieke Maseman, Stefanie Dewulf en Jason Godynne hoe zij met hun team de coronacrisis ervaren.

Vandaag weten we dat het goed is om mensen het gevoel te geven dat we er voor hen zijn en dat we zonder schroom de eerste stappen mogen zetten in die communicatie.

Welk effect voelen jullie bij de doelgroep met wie jullie werken?

We stellen vast dat veel kwetsbare mensen onzeker en angstig reageren op deze toestand. Mensen die uit schrik en onwetendheid al wekenlang niet meer durven buitenkomen, en die daardoor onder andere de nodige medische zorg mislopen of psychisch nog meer dan ervoor in de problemen komen. We zien die angst zeer duidelijk bij mensen met migratie-achtergrond. We vrezen dat er inderdaad een groep mensen zal zijn die hierdoor de zogenoemde 'colleteral damage' aan het oplopen is: mensen die ofwel bij gebrek aan voldoende aanbod ofwel door hun eigen vermijdgedrag momenteel allerlei vormen van zorg missen. Dat gemis kan zonder twijfel leiden tot grotere schade op fysiek of psychisch vlak. Het aanbod van bepaalde alternatieven zoals telefonische of online hulp is voor de meest kwetsbaren niet altijd geschikt; oudere mensen of mensen met beginnende psychische problemen voelen zich niet altijd sterk genoeg om een intakegesprek aan de telefoon te voeren. Voor huisartsen is het ook helemaal geen evidentie om telefonisch diagnoses te stellen. Je mag het belang van zoiets als de lichaamstaal niet onderschatten bij het stellen van een goede diagnose.

We stellen vast dat veel kwetsbare mensen onzeker en angstig reageren op deze toestand.

Hoe hebben jullie de afgelopen weken jullie aanpak aangepast aan deze crisis?

Vanuit de vaststelling dat nogal wat mensen niet meer langskwamen – sommigen stelden afspraken uit omdat zij ons als hulpverleners wilden ontzien – hebben we de afgelopen weken de meest kwetsbare patiënten ouder dan 70 jaar opgebeld. Voor een beginnende groepspraktijk als de onze was die telefoonronde bijzonder leerrijk. We hebben een veel beter zicht gekregen op de problemen van die patiënten, en vandaag hebben we de meest kwetsbaren nog beter in beeld. In de wijk Centrum waar wij actief zijn, wonen veel alleenstaanden. Door het wegvallen van een specifiek aanbod zoals bijvoorbeeld de buurthuizen is het isolement waarin veel mensen leven alleen maar toegenomen. We maken ons daarover zorgen. Ook wat dat betreft is het belangrijk dat we vanuit onze werking mensen zijn blijven opbellen. Veel van die mensen hebben trouwens laten blijken dat ze heel content waren iets van ons te horen.

Sommigen stelden afspraken uit omdat zij ons als hulpverleners wilden ontzien.

Welke lessen nemen jullie mee naar de toekomst?

De afgelopen weken hebben we vastgesteld dat er onder druk van de omstandigheden door allerlei partners vlotter en intensiever samengewerkt wordt. Met de ziekenhuizen zijn er prima communicatielijnen uitgebouwd en we hebben ook prima ondersteuning ondervonden wat betreft de toelevering van beschermingsmateriaal. Die positieve samenwerking houden we graag samen met iedereen verder aan. Voor onze eigen werking hebben we geleerd dat het goed is om preventief onze patiënten te bevragen. Voor de crisis waren we op dat vlak te terughoudend. Vandaag weten we dat het goed is om mensen het gevoel te geven dat we er voor hen zijn en dat we zonder schroom de eerste stappen mogen zetten in die communicatie.

www.wgchetvoorland.be

Gepubliceerd op dinsdag 28 april 2020 10.31 u.