Bennie Simoens (Brugge, 1951 – 16 april 2026) groeide vanaf 1958 op in Oostende, de stad waar hij zijn hele artistieke leven woonde en werkte. Na zijn opleiding Grieks-Latijn aan het O.L.Vrouwecollege in Oostende studeerde hij Plastische Kunsten aan de Rijksnormaalschool in Brugge en Schilderkunst aan het Hoger Instituut voor Beeldende Kunsten Sint-Lucas in Gent. In 1979 ontving hij de Joris Minneprijs voor tekenkunst.
Simoens exposeerde uitgebreid in binnen- en buitenland, met talrijke solotentoonstellingen in onder meer Brugge, Veurne en Oostende, waaronder een overzichtstentoonstelling in het Stedelijk Museum Oostende (1997). Daarnaast nam hij deel aan vele groepstentoonstellingen, zoals Ku(n)stbeelden Nu, 150 jaar Oostendse kunstenaars, Oostendse kunstenaars vandaag, Leraars van de Stedelijke Kunstacademie en Beeldend Oostende.
Zijn werk beweegt zich tussen figuratie en abstractie en vertrekt vaak vanuit alledaagse observaties die uitgroeien tot poëtische, gelaagde schilderijen en tekeningen. Kleur, licht, ritme en de schilderkunst zelf staan daarbij centraal. Critici als Norbert Hostyn, Leo Madelein en Hugo Brutin prezen zijn oeuvre om zijn sterke picturaliteit, lyrische beeldtaal en subtiele evenwicht tussen emotie, poëzie en technische verfijning. Zij beschouwden Bennie Simoens als een kunstenaar die met eenvoudige motieven een rijke, persoonlijke en universele beeldwereld wist op te bouwen.
Meer informatie over zijn leven en werk is te vinden op www.benniesimoens.be.