Maria-Hendrikapark

Maria-Hendrikapark

Oostendenaars noemen het steevast ’t Bosje, maar de officiële naam van deze groene long is Maria-Hendrikapark. Koning Leopold II was de grote bezieler van de aanleg van het park dat hij Bois de Boulogne wou noemen, net als het bekende landschapspark aan de rand van Parijs. Het Maria-Hendrikapark werd aangelegd op de plaats van een verwilderd stuk bos buiten de omwallingen van de stad, in de buurt van de kazerne. De Duitse landschapsarchitect Eduard Keilig tekende de eerste plannen in 1876. Pas in 1886 wilde de Belgische regering, op aandringen van Leopold II, 27 hectare gronden afstaan aan de stad Oostende voor de aanleg van het openbaar stadspark.

Tussen 1888 en 1892 vond de aanleg van het Maria-Hendrikapark plaats. In 1896 verdubbelde het park in oppervlakte. Het was de beroemde Parijse landschapsarchitect Elie Lainé die de plannen tekende voor de uitbreiding, met onder andere het Spiegelmeer en de Konijnenvijver. Het Laiterietje, de oude watertoren en Armenonville dateren van deze periode. Rond 1913 werden plannen gemaakt voor een zwembad, de Velodroom en ook voetbalvelden aan de Konterdamkaai.

Na WO II verkleinde het Maria-Hendrikapark in oppervlakte door de bouw van het Heilig-Hartziekenhuis, de aanleg van de Verenigde Natieslaan en de verkaveling langs de Groendreef.  De huidige oppervlakte van het park bedraagt ongeveer 37 hectare, dat zijn zo’n 57 voetbalvelden aan groen in het hart van de stad. Tussen 2003 en 2006 onderging het park een grondige renovatie. De herinrichting maakte het park toegankelijker, aantrekkelijker en eigentijdser en dat met aandacht voor de cultuurhistorische waarde. Bovendien verdwenen de auto’s uit ’t Bosje door het onderbreken, versmallen en deels ook verwijderen van de straten die het park doorkruisten. Zo kwam er 1,4 hectare extra bos bij.

Via de wandelpromenade op de Graaf de Smet de Naeyerlaan kreeg het Maria-Hendrikapark een vlotte en veilige verbinding met het stadscentrum. De fietsersbrug – die de naam Nelson Mandelabrug kreeg - vormt een belangrijke schakel in het fietsnetwerk tussen de wijken, het stadscentrum en het station. De herinrichting van de Koninginnelaan als groene boulevard – waar de gerenoveerde Squares deel van uitmaken – versterkt de link tussen park, stad en zee.

Blikvangers

De brug over de Koninginnevijver is een belangrijke schakel in het functioneel fietsverkeer tussen de wijken en het stadscentrum. Op woensdag 22 januari 2014 kreeg de brug de naam Nelson Mandelabrug. De ambassadeur van de Republiek Zuid-Afrika onthulde het naambord. De brug staat symbool voor de lange weg naar vrijheid, van de ene oever naar de andere, die Nelson Mandela (18 juli 1918 – 5 december 2013) ons voorging. Mandela: Madiba, vrijheidsstrijder, bruggenbouwer, verzoener, mens. Hij bracht 27 jaar door in de gevangenis, maar na zijn vrijlating verzoende en verenigde hij blanke, zwarte en gekleurde Zuid-Afrikanen.

(Forever Free) Three Graces is een kunstwerk van Michael Ray Charles. Deze Afro-Amerikaanse kunstenaar (geboren in 1967 in Lafayette, Louisiana) nam in 2006 met dit werk deel aan Beaufort02. Met beelden uit ons collectieve geheugen, stelt Michael Ray Charles sociale en politieke kwesties aan de kaak. (Forever Free) Three Graces verwijst naar de drie gratiën, drie godinnen uit de Griekse mythologie die schoonheid, bevalligheid en vreugde symboliseren. De drie gratiën zijn drie overgedimensioneerde kogels die hun vorm ontlenen aan de Ku Klux Klan. De stereotiepe kenmerken van de Klanaanhangers worden door de karikaturale voorstelling gerelativeerd en zelfs geridiculiseerd. Het werk is een aanklacht tegen racisme en geweld.

In het midden van het Spiegelmeer verrijst het sculptuur ZON Anima/Animus (een werk van Johan Tahon, °1965) subtiel uit het water, de wolken omhelzend, de zon op het hoofd, de blik voor eeuwig naar de hemel gericht. Het bronzen beeld (acht meter hoog) is geënt op de plek en het elliptische meer. Het is een anker, een baken, een spiegelbeeld in het Spiegelmeer. De plaatsing van het beeld was een huzarenstukje. Het staat op een sokkel in het Spiegelmeer en het bovenste gedeelte werd op 14 januari 2013 met een Seaking helikopter geplaatst. Het was een symbolische neerdaling van de nieuwe Zon op het meer.

Kinderen en gezinnen zijn een belangrijke gebruikers en doelgroep van het Maria-Hendrikapark. Avontuurlijke kinderen kunnen natuurlijk overal in ‘het bosje’ spelen. Maar er is ook heel wat speelinfrastructuur. Het Gezinsplein heeft een beschutte speelplek voor de allerkleinsten en een zone voor de oudere kinderen. Een deel van het bos aan het Gezinsplein is een avontuurlijk speelbos. Het Gezinsplein is één van de drukst bezochte speelzones van de stad. Ter hoogte van de noordelijke lob (de hoger gelegen boszone die aansluit bij de wijk Hazegras) vind je een indrukwekkend draadcircus. Bovenop heb je een schitterend uitzicht op het park.

Spiegelmeer

Wandelen en joggen in 't Bosje

Het Maria-Hendrikapark is de ideale plaats voor een wandeling in het groen. Ben je geïnteresseerd in de natuur en wil je graag weten welke bomen er in 't Bosje staan? Wandel dan zeker eens langs het bomenpad en ontdek de 21 verschillende boomsoorten.

Download hier het plan van het bomenpad in het Maria-Hendrikapark2,3 Mb(pdf)

Het loop- en wandelparcours Maria-Hendrikapark is 5 km lang en start aan het Spiegelmeer. De groene pijltjes leiden je onder andere langs de Koninginnevijver, de Konijnenvijver en de oude watertoren. De bodembedekking van de paden bestaat uit boomschors, dolomiet of rode mijnsteen, een spier- en gewrichtsvriendelijke ondergrond. Dit parcours is niet geschikt voor rolstoelgebruikers of kinderwagens, maar door het park loopt een uitgebreid netwerk aan betonnen paden die voor iedereen toegankelijk zijn.

Download hier het loop- en wandelparcours Maria-Hendrikapark577,2 Kb(pdf)