Lea Lund & Erik K. in Exposure Value en de Nieuwe Gaanderijen

In januari verwelkomen we het Zwitserse kunstenaarskoppel Lea Lund en Erik K. Hun twee fototentoonstellingen die gelijktijdig te zien zijn in de Nieuwe Gaanderijen en in het Fotografiehuis Exposure Value. UiT in Oostende was benieuwd naar hun verhaal

Dat verhaal begon in 2011. Ze hadden beiden een scheiding achter de rug toen Lea Lund en Erik K elkaar toevallig op straat ontmoetten in Zwitserland. Ze raakten aan de praat en het gesprek duurde tot diep in de nacht. De klik was er, ze wisselden telefoonnummers uit en namen afscheid. “Maar er is toen niets gebeurd”, vertelt Lea Lund. “De volgende dag belde ik met de vraag of ik een portret mocht maken van hem. Hij zei ja en sindsdien reizen we de wereld rond om foto’s te maken.”

Hoe kiezen jullie de locaties om foto’s te nemen? Waar zijn jullie zoal geweest?

Eigenlijk kiezen de locaties ons. We laten ons leiden door het toeval dat zich op mysterieuze wijze ontrafelt. Het moment dat we een geschikte locatie spotten, gaat alles vanzelf en zien we duidelijk welke kant we op willen met de foto. We hebben al heel veel plaatsen bezocht, vooral in Europa, maar ook in de Verenigde Staten en Afrika. Toch keren we graag terug naar het goede oude Europa.

Jullie namen al foto’s in o.a. Brussel en Antwerpen. Wat is er zo aantrekkelijk aan Oostende?

We waren al in Knokke, Blankenberge, Brugge, Gent, maar ook in Wallonië, Nederland en Luxemburg. Oostende heeft een heel specifieke ziel. De geest van Ensor en Spilliaert is nog goed voelbaar. Oostende ‘bezoek’ je niet zomaar. Het is een stad met een ietwat vreemde charme, die meteen betovert en waar je verliefd op wordt. Vandaar ook de titel van onze expo: Ostende, mon amour. Het voorstel voor deze titel kwam van Kristien Terryn en Yvon Poncelet van Exposure Value. We namen hun voorstel met alle plezier over. In deze expo zijn enkel foto’s te zien die genomen zijn in Oostende.

Hoe kozen jullie de locaties voor deze specifieke foto’s?

Voor de foto met het naambord ‘Oostende’ (op de cover van deze UiT) zat het zo: We hadden de stad al drie keer bezocht ter voorbereiding van de fotoshoot. We hebben de foto op deze plek genomen omdat er verschillende elementen samenkomen. Je ziet de duinen, de weg en het strand, maar ook de zee, die staat voor oneindigheid. De trambekabeling zorgt voor perspectief en het lijkt of je naar de stad gezogen wordt. Erik had de ingeving om op het naambord te springen. Hij is precies een ondeugend elfje dat je verwelkomt in Oostende (lacht). Voor de foto aan de Oosteroever (hiernaast) hebben we ons in feite op privaat terrein gewaagd. Erik is op een soort stelling geklommen die heel onstabiel was. Het waren echte acrobatentoeren. Voor de kadrering van de foto moest ik op de grond gaan liggen. Mijn hart klopte in mijn keel,
want ik was bang dat de politie ons zou betrappen en dat Erik zijn evenwicht zou verliezen en zich zou bezeren.

De poses die Erik aanneemt, lijken niet altijd vanzelfsprekend. Duurt het lang voor je de juiste foto hebt?

Erik heeft Congolese roots en toen hij daar woonde, speelde hij veel voetbal en deed hij aan karate. Tegenwoordig heeft hij een hekel aan sport, maar hij is nog steeds enorm atletisch. Hij gaat altijd heel instinctief en creatief om met de ruimtes en de locaties waar de foto genomen wordt. Hij poseert spontaan en probeert van alles uit ter plaatse. Soms hebben we in één take een goede foto, andere keren is het wat zoeken.

Ook de kledij die Erik draagt, is dikwijls heel speciaal. Laat hij ze maken?

Toen Erik nog in Afrika woonde, was Congo nog Zaïre (onder het bewind van Mobutu). Daar was en is de manier waarop iemand zich kleedt enorm belangrijk. Erik had al van jongs af aan een specifieke en uiterst elegante kledingstijl. Zijn stijl is niet arrogant, maar eerder ‘dandy’. We vinden de kostuums en andere kledij in o.a. tweedehandswinkels van over de hele wereld. Erik past de kleren aan naar zijn wens. Zijn hoed maakt deel uit van wie hij is en komt ook terug op bijna alle foto’s. Hij heeft de hoed trouwens zelf ontworpen.

Waarop let je als je een kostuum combineert met een bepaalde locatie? Selecteer je de garderobe die je meeneemt al vooraf?

De combinatie van de kostuums en de locatie is over het algemeen puur toeval.We nemen vooraf geen beslissingen over de kledij. We houden uiteraard wel rekening met het seizoen, de weersomstandigheden en de lichtinval. Het is geen exacte wetenschap. We reizen meestal met de wagen en de koffer zit gewoon vol kledij waarmee we kunnen werken.

Wat mag het publiek verwachten van de expo’s in de Nieuwe Gaanderijen en Exposure Value? Wat zijn de belangrijkste verschillen?

In de Nieuwe Gaanderijen is een reeks foto’s op doek te zien die enkel in Oostende genomen zijn. Dat was voor ons een interessante uitdaging en we zijn heel blij dat we dit project konden realiseren in deze stad. Bij Exposure Value zijn foto’s te zien uit onze drie series: Nomades, Sedamon en Studio. In de serie Nomades trekken we van de ene stad naar de andere en maakt Erik, soms duidelijk en soms minder duidelijk, deel uit van het decor. Bij Sedamon verwijzen we naar de persoonlijke geschiedenis van Erik en zijn voorouders. We zijn ter inspiratie naar Congo gereisd en we spraken met Eriks 104-jarige oma. Helaas voor ons was haar geheugen niet meer wat het geweest is. Dus hebben we een eigen personage gecreëerd, namelijk ‘koning Sedamon’. Net als bij de serie Studio (waarbij alle foto’s in de studio genomen zijn) spelen we met gedragscodes en conventies. Sommige foto’s in die reeksen zijn provocatief, waardoor we gangbare clichés willen aankaarten en taboes doorbreken…maar altijd met een vleugje humor. Bij die foto’s is de verbeelding belangrijker dan de locatie of het decor.

Bijna alle foto’s zijn in zwart-wit. Vanwaar die keuze?

Zwart-wit heeft iets tijdloos en dat past ook goed bij de serie over Oostende. Eigenlijk vind ik de term ‘grijs en grijs’ toepasselijker, want het lijken soms grijstinten. De foto’s zijn doordringend, tijdloos, grafisch en hebben iets filmisch. In kleur lijkt alles veel realistischer. We werken wel af en toe met kleurtinten als de omstandigheden daarvoor geschikt zijn. Veel hangt af van de locatie.

Je foto’s zijn dikwijls bewerkt. Voeg je soms grafische elementen toe?

Inderdaad. Ik ben plastisch kunstenaar nvan opleiding. Ik teken veel, doe ook
aan grafiek en ik maak sculpturen en schilderijen. Voor mij is het vanzelfsprekend
dat ik de foto’s achteraf nog bewerk met verschillende van die technieken.

Wat zijn jullie plannen voor de toekomst?

Foto’s nemen op de maan!

 

Ostend, Mon Amour
Van 6 januari tot en met 18 februari 2018 in de Nieuwe Gaanderijen, gratis

Sedamon / Nomades
Van 6 januari tot en met 18 februari 2018, op zaterdag en zondag in Exporue Value (www.yvon.be

 

Interview voor UiTmagazine januari '18 door Myleen Visser & Robine Vanderhaeghe

Datum van het bericht: vrijdag 22 december 2017

Gerelateerde info:

Toon alle nieuws