Over Ostende

Hoofdthemas

In juli 1978 werd bij wet 9.024 van de provincie Buenos Aires de "Stedelijke Gemeente Pinamar" opgericht. Vanaf dat moment vormen de steden Montecarlo, Pinamar, Mar de Ostende, Oostende, Valeria del Mar en Cariló de fusiegemeente Pinamar. Pinamar heeft ongeveer 45000 inwoners en ligt aan de Atlantische oceaan in de provincie Buenos Aires.

Pinamar herleeft in de zomer. De oceaan vormt de voornaamste aantrekkingskracht van de fusiegemeente. Pinamar verschilt van andere Argentijnse kuststeden door de zeer strikte bouwcode en de pijnbomen die werden aangeplant om de wilde zandduinen te temmen.

Pinamar is gevestigd in wat aan het begin van de 19e eeuw "Montes Grandes de Juancho" werd genoemd, achtentwintig landerijen die toebehoorden aan Don José Suárez.
De velden waren eigendom van generaal Félix de Álzaga, die ze kreeg van Juan Manuel de Rosas. Na de dood van Félix de Álzaga erfde Martín de Álzaga, die later trouwde met Felicitas Guerrero, de gronden.

In 1907 opende het Juancho treinstation waardoor de toeristische activiteit toenam. Paardenkoetsen brachten de bezoekers naar de kuststeden.

Op het einde van de jaren 30 vormden architect Jorge Bunge samen met landeigenaar Valeria Guerrero een partnerschap. Bunge creëerde een innovatief stedenbouwkundig ontwerp waarbij de straten in de vorm van arabesken en bochten om de duinen en golvingen van het landschap liepen. Deze duinen vormden een natuurlijke barrière met de zee. Bunge dacht eraan om de duinen, eigendom van Valeria Guerrero, te herstellen, te herbebossen en te verstedelijken. Samen met Guerrero en Franco Moschella vormde Bunge het bedrijf "Pinamar S.A.". In 1940 vingen de essentiële basisconstructies aan. Een jaar later startte de fixatie en bebossing van de duinen. In 1942 volgde de verstedelijking en werd het wegennet uitgebreid. Op 14 februari 1943 werd Pinamar ingehuldigd als badplaats en opengesteld voor het publiek. In 1944 werd het masterplan voor Pinamar goedgekeurd door de provincie Buenos Aires. De hoofdstraten werden bestraat en er werden elektriciteitsnetten en stromend water aangelegd. In 1945 werden de eerste kavels verkocht en werd gestart met de bouw van een stadskern van permanente woningen en zomerhuizen. Italiaanse immigrantengezinnen die aan het eind van de Tweede Wereldoorlog in Argentinië aankwamen, vestigden zich ook in Pinamar.

In 1947 stichtte Valeria Guerrero haar eigen badplaats: Valeria del Mar.

Door de jaren heen groeiden de verschillende kustplaatsen, tegelijkertijd behielden ze elk hun eigen karakter. Pinamar is een toeristische stad met brede stranden en lommerrijke bossen en diverse gezichten zoals de waardevolle historische monumenten van Ostende, het prachtige boslandschap van Cariló en het drukke winkelgebied van Valeria del Mar.