Getuigenissen van studenten

Hoofdthemas

Catherine Essique

Voor ik het goed en wel besefte, was ik vertrokken. Off to Gambia. Ik had geen idee wat ik kon verwachten, hoe alles daar ging zijn... Ik kon het gewoon niet vatten, tot ik daar toekwam. Het is eigenlijk gewoon in enkele woorden samen te vatten: het is daar fan-tas-tisch. Ik heb 86 dagen in Gambia doorgebracht en eerlijk gezegd mochten daar gerust nog eens 86 dagen extra bij komen. Ik voelde me thuis bij het gastgezin en had toffe buren/ vrienden/ kennissen gemaakt.

Ik heb veel geleerd uit mijn buitenlandse stage. Een stage in het Zuiden en een stage in een Vlaamse school valt niet te vergelijken. Ten eerste omdat de middelen er niet zijn om voor elke les materiaal aan te maken, maar ook omdat ze dat daar niet gewoon zijn. Het was dus zeker een uitdaging om nieuwe werkvormen te integreren bij het schoolteam en een projectweek voor de eerste keer te introduceren in de school, maar ook om de leerstof een beetje op een leuke manier aan de klas te brengen. In de 10 weken stage is het me – samen met een medestudent informatica- gelukt om een ICT-lokaal in te richten mét 12 werkende pc’s en internet. Zo heeft Garba Jahumpa Upper Basic School ook al het nodige materiaal om de jongeren computerlessen te geven.

Ik zou dus zeker een buitenlandse stage in Gambia aanraden, ook al ben je geen avonturier of durver want als je terug bent in België ben je dat sowieso wel geworden! Je pikt er zoveel van op en het is waar wat ze zeggen, het is een levenservaring!

Catherine Essique-Studente Lerarenopleiding Economie - Wiskunde


Getuigenis Bram Sorel

Tijdens mijn verblijf heb ik iemand van de verdrinkingsdood gered. De reacties en dankbaarheid nadien waren ongelofelijk en het was ook onvoorspelbaar hoe snel het nieuws zich verspreidt.”, aan het woord is student Bram Sorel. Hij vertrok in 2011 op stage naar het Royal Victoria Teaching Hospital in Banjul.

Voor mij, in de opleiding kinesitherapie, was de buitenlandse stage zinvol omdat je overal waar je komt, moet leren de mensen te helpen met de middelen die je hebt. De twee belangrijkste “toestellen” die je altijd kunt gebruiken zijn je handen. Het is dus belangrijk om creatief te zijn in je therapie en gelijktijdig de mensen op een professionele manier te helpen.

Het verschil tussen een stage in eigen land en een in het Zuiden ligt in de mate van appreciatie. Hetgeen je doet met de mensen wordt veel meer geapprecieerd. Daar komen mensen om hulp vragen als ze echt niet meer anders kunnen en vaak is dit dan al te laat om nog veel verbetering te krijgen, maar dit maakt de uitdaging juist groter om toch zo veel mogelijk verbetering te boeken zodat de mensen zelfstandig kunnen leven.

Ik zou een buitenlandse stage zeker aanraden aan anderen. Het is een ongelofelijke levenservaring waarbij je leert creatief en assertief te zijn. Je leert er nieuwe mensen kennen en als je terug komt is iedereen jaloers dat ze het zelf niet gedaan hebben!

Bram Sorel - 1e Master Kinesitherapie & Bewegingswetenschappen (VUB)


Eva Decombel

Er is zoveel dat bijblijft van mijn stage in Banjul, zeker als je de foto's opnieuw bekijkt. De mooie vriendschappen bijvoorbeeld, het feit dat we zo goed behandeld werden bij de families, je wordt meteen opgenomen en vaak uitgenodigd. Tegelijkertijd zijn veel vriendschappen daar heel relatief, want de mensen verwachten zoveel van je, dat je ze allerlei spullen/geld opstuurt, dat je ze naar België haalt, ... Dat geeft je ergens wel een wrang gevoel: waren we nu vrienden omwille van wie we zijn, of omdat we blank zijn?

Ik ben met grote verwachtingen van wat ik daar zou kunnen doen vertrokken... Ik moest mijn idealen opzij zetten om niet al te gefrustreerd te geraken. Ik had ook echt heimwee en sukkelde wat met mijn gezondheid. Op zich ben ik ook niet echt avontuurlijk aangelegd, maar voor alle duidelijkheid: ik ben wel écht heel dankbaar voor de kans en mocht ik terugkeren in de tijd, zou ik het zo opnieuw doen. Het is echt wel heel leerrijk geweest. Ook voor een minder avontuurlijk persoon is dat een échte verrijking voor de rest van je leven. Door een buitenlandse stage wordt je wereld zoveel groter. Ik heb ook vooral geleerd dat je niet zomaar mag oordelen over gewoontes zonder dat je de achtergrond kent. Het is toch zo belangrijk om hun handelingen te kaderen in hun cultuur, in hun gewoontes.

Een stage in eigen land en een stage in het Zuiden, die twee kun je gewoon écht niet vergelijken. Dat is iets helemaal anders. In het Zuiden heb je heel andere omstandigheden en moet je je manier van lesgeven ook echt omslaan om je aan te passen. Om te beginnen verschilt de taal, ook de manier van uitleggen verschilt (de didactiek), ook de inhouden verschillen en uiteraard ook de materialen. Lesgeven in België of in Gambia, dat is bijna zoals spaghetti vergelijken met een fietsband: het is zo ongelofelijk anders. Een buitenlandse stage is echt aan te raden aan studenten, want je leert alles in een context plaatsen. Je leert écht begrijpen (en niet gewoon weten dat de manier van denken zeer cultuurgebonden is). Je leert je plan trekken en appreciëren wat je hebt. Je leert ook relativeren wat je altijd al belangrijk vond: alles is zo hard contextgebonden. Maar je wereld gaat open en je leert flexibel zijn. Je leert beseffen dat je idealistisch mag zijn, maar dat dat niet voldoende is.

Eva Decombel – lerarenopleiding