Naam: Jules Sibiet
Geboortedatum: 12 mei 1924
Geboorteplaats: vermoedelijk Oostende, België
Arrestatie- of deportatiedatum: 15 juli 1942
Bevrijd: ja
Overlijden: 31 mei 1994
Plaats van overlijden: Oostende, België
Oorlogservaring en verzetsactiviteiten
Jules Sibiet sloot zich in mei 1941, op jonge leeftijd, aan bij het Belgisch Nationaal Legioen (BNL), dat later opging in het Geheim Leger (Schuiloord Oostende). Hij behoorde tot de zogenaamde “Voorwachters”: jongeren die zich via Oostendse scholen organiseerden om verzet te bieden tegen de Duitse bezetter.
Na het verbod op het BNL in september 1941 werden de activiteiten clandestien voortgezet onder de dekmantel van een sportvereniging, “Belgica”. Via onder meer voetbalploegen en -wedstrijden werden verzetsactiviteiten verder georganiseerd. Jules Sibiet nam actief deel aan deze werking.
Arrestatie en gevangenschap
Op 15 juli 1942 werd Jules Sibiet gearresteerd door de Duitse Geheime Feldpolizei (GFP), als onderdeel van een bredere golf van arrestaties van Oostendse BNL-leden. Hij werd opgesloten in de gevangenis van Brugge en op 13 augustus 1942 veroordeeld door de Oberfeldkommandantur 570 tot zes maanden gevangenisstraf wegens lidmaatschap van een verboden verzetsorganisatie.
Hij verbleef achtereenvolgens in:
- Brugge
- Sint-Gillis (Brussel)
- Merksplas
- een kamp van de Organisation Todt in Marck (Peuplingues-Calais)
- opnieuw Merksplas (tot 28 januari 1943)
Verbanning en verder verzet
Na zijn vrijlating werd Jules Sibiet op 8 juli 1943 door de Duitse bezetter uit het kustgebied verbannen (“Ausweisung aus dem Küstengebiet”). Hij mocht niet terugkeren naar het arrondissement Brugge-Oostende-Veurne-Diksmuide voor de duur van de oorlog.
Hij werd naar Neufchâteau gestuurd, waar hij zich moest melden bij de Kreiskommandantur. Ook daar bleef hij actief in het verzet als lid van het Geheim Leger (Zone 5, Sector 6). Volgens familiale overlevering dook hij onder op een boerderij om aan verdere vervolging te ontsnappen.
Tijdens en na de bevrijding bleef hij zich inzetten voor de geallieerde zaak. Documenten uit het familiearchief tonen onder meer:
- opdrachten tot gewapende identiteitscontroles (oktober 1944)
- een certificaat van het Amerikaanse leger dat de inzet van zijn eenheid bevestigt
- een missieorder om eind oktober 1944 terug te keren naar Oostende
Erkenning en naoorlogse gevolgen
Na de oorlog werd Jules Sibiet erkend als politiek gevangene en als oorlogsinvalide 1940–1945. Door een laattijdige aanvraag werd hij niet officieel erkend als gewapend weerstander, ondanks zijn bewezen engagement.
Zijn gevangenschap en de ontberingen tijdens de oorlog hadden een zware en blijvende impact op zijn gezondheid. Volgens medische verslagen uit het familiearchief leidde dit tot een langdurig ziekteproces, waardoor hij relatief vroeg overleed.
Bronnen
De biografische gegevens zijn gebaseerd op:
- dossiers bij de Dienst Archief Oorlogsslachtoffers
- archiefonderzoek in het Algemeen Rijksarchief
- het privé-archief van de familie Sibiet (Annick en Dominique Sibiet)
- gepubliceerde bronnen over het Geheim Leger
- een interview met Jules Sibiet (1993, Xavier Delaere)
Reden voor struikelsteen
De plaatsing van een struikelsteen in Oostende wordt aangevraagd door zijn familie om het verzetsengagement, de arrestatie, de gevangenschap en de blijvende gevolgen van de oorlog op het leven van Jules Sibiet te herdenken.
Zijn verhaal staat symbool voor de jonge Oostendenaars die zich organiseerden in het verzet, vervolgd werden en ondanks alles bleven bijdragen aan de bevrijding. Een struikelsteen geeft hem opnieuw een zichtbare plaats in het collectieve geheugen van de stad.
