Sportpoëzieroute

Praktisch Gerelateerd

Gerelateerde thema's

Praktische info

De sportpoëzieroute in het Oostendse sportpark De Schorre is in vier fases tot stand gekomen.

Op zaterdag 17 juni 2006 werden de eerste vier gedichten ingewandeld. Op 27 september 2006 werd het gedicht Voetbal van Toon Hermans onthuld, in aanwezigheid van zoon Maurice. Op 21 april 2007 volgden nog vijf gedichten. En ten slotte werd op 24 januari 2009 de volledig afgewerkte sportpoëzieroute ingewandeld. Het bestaat uit 17 gedichten die verspreid staan over het hele sportpark De Schorre.

In de inleiding op hun bloemlezing “Ook wij waren winnaars. 150 sportgedichten uit Nederland en Vlaanderen” vragen de samenstellers Pascal Delheye en Willie Verhegghe zich af of het woord sportgedicht niet een contradictio in terminis is, een ongelukkig samenspel van twee tegenpolen.
Neen dus; want heel wat dichters zijn ooit in hun gedichten met sport bezig geweest. Hugo Claus, Bert Schierbeek, Tom Lanoye, Anna Enquist, Herman de Coninck, Gerrit Komrij, Gerrit Achterberg, Herman Brusselmans, Ida Gerhardt, Luuk Gruwez, Drs. P, Paul Snoeck, Anton van Wilderode, Willem Wilmink en vele andere dichters schreven ook over voetbal, wielrennen, atletiek, schaatsen en alle andere mogelijke sporten.

Bij de renovatie van het sportpark De Schorre groeide het idee om de sportbeoefenaars kennis te laten maken met een aantal sportgedichten in een sportpoëzieroute. Deze route bestaat uit 17 gedichten waarin sport centraal staat. Elk gedicht heeft een eigen en unieke visuele uitdrukking gekregen.

De sportpoëzieroute start in het midden van het sportpark, aan de Mr. V-Arena, bij een citaat van Mary Pickford: Wat wij falen noemen is niet het vallen, maar het blijven liggen. Vanuit dit startpunt brengt de sportpoëzieroute je in alle hoeken van het sportpark De Schorre en leidt je langs 17 gedichten van Vlaamse en Nederlandse dichters. Die gedichten hebben hun onderwerp gemeen: sport.